ते वीराः शरजालेन दिव्यास्त्रेण प्रयत्नतः
त्या वीरांनी दिव्य अस्त्रांनी कौशल्याने बाणांचा मारा केला.
आययौ समरे शीघ्रं दृष्ट्वा तांश्च पराजितान्
त्यांना हरलेले पाहून तो झपाट्याने रणात उतरला.
चिक्षेप नागपाशं च जामदग्न्यो महाबलः
जमदग्नीचा बलवान पुत्राने नागपाश अस्त्र सोडले.
भृगुः शङ्करशूलेन सोमदत्तं जघान ह
भृगूने शंकराच्या शूळाने सोमदत्ताचा वध केला.
मैथिलं मुद्गरेणैव शक्त्या वै नैषधं तथा
त्याने मिथिलाधीशाला गदेद्वारे आणि निशधाधीशाला शूलाने घायाळ केले.
निहत्य निखिलान्भूपान्संहाराग्निसमो रणे 3.36.
सर्व राजांना मारून तो रणात संहाराच्या अग्नीसारखा झाला.
दृष्ट्वा तं योद्धुमायान्तं राजानश्च महारथाः
त्याला लढायला येताना पाहून राजे आणि महान रथीही पुढे आले.
कान्यकुब्जाश्च शतशः सौराष्ट्राः शतशस्तथा
कान्यकुब्जचे शेकडो आणि सौराष्ट्रचेही शेकडो योद्धे आले.
सौम्या वाङ्गाश्च शतशो महाराष्ट्रास्तथा दश
शांत वंगदेशीय शेकडो आणि महाराष्ट्रातील दहा योद्धेही आले.
कृत्वा तु शरजालं च भृगुश्चिच्छेद तत्क्षणम्
शरांचा जाळ तयार केल्यावर भृगूने ते क्षणात छेदले.
त्रिरात्रं युयुधे रामस्तैः सार्द्धं समराजिरे
रामाने रणभूमीत त्यांच्याशी तीन रात्री झुंज दिली.
रम्भास्तम्भसमूह च यथा खड्गेन लीलया
जसे तलवारीने सहजपणे केळीच्या झाडांचा घड तोडतात, तसेच झाले.
सर्वांस्तान्निहतान्दृष्ट्वा सूर्य्यवंशसमुद्भवः
सर्वजण मारले गेलेले पाहून सूर्यवंशातील तो पुरुष,
द्वादशाक्षौहिणीभिश्च सेनाभिः सह संयुगे
बारा अक्षौहिणी सैन्यांसह रणात उतरला.
भृगुः शङ्करशूलेन नृपलक्षं निहत्य च
भृगूने शंकराच्या शूळाने लक्ष राजांचा संहार केला.
निहत्य सर्वाः सेनाश्च सुचन्द्रं युयुधे बली 3.36.
सर्व सैन्यांचा नाश करून बलवानाने सुचंद्राशी युद्ध केले.
नागपाशं च चिच्छेद गारुडेन नृपेश्वरः
राजाधिराजाने गरुडास्त्राने नागपाश तोडला.
भृगुर्नारायणास्त्रं च चिक्षेप रणमूर्धनि
भृगुने रणाच्या मध्यभागी नारायणास्त्र सोडले.
दृष्ट्वाऽस्त्रं नृपशार्दूलश्चावरुह्य रथात्क्षणात्
ते अस्त्र पाहताच, राजसिंह क्षणात रथातून खाली उतरला.
तमेव प्रणतं त्यक्त्वा ययौ नारायणान्तिकम्
त्याने वंदन केलेल्या त्या व्यक्तीस मागे सोडून, तो नारायणाकडे गेला.
भृगुः शक्तिं च मुसलं तोमरं पट्टिशं तथा
भृगुने भाला, गदा, तोमर आणि पत्तिश हे शस्त्र उचलले.
जग्राह काली तान्सर्वान्सुचन्द्रस्यन्दनस्थिता
सুচंद्राच्या रथावर उभी असलेली कालीने ती सर्व शस्त्रे पकडली.
ददर्श पुरतो रामो भद्रकालीं जगत्प्रसूम्
रामाने समोर भद्रकाली, जगाची जननी, तिला पाहिले.
विहाय शस्त्रमस्त्रं च पिनाकं च भृगुस्तदा
तेव्हा भृगुने आपली शस्त्रे, अस्त्रे आणि पिनाक धनुष्य टाकून दिले.
परशुराम उवाच नमो दुर्गतिनाशिन्यै मायायै ते नमो नमः
परशुराम म्हणाले: हे दुर्गती नष्ट करणारी, तुझ्या मायेला मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
नमो नमो जगद्धात्र्यै जगत्कर्त्र्यै नमोनमः 3.36.
जगाची पालन करणारी, जगाची निर्माती, तुला मी वारंवार नमस्कार करतो.
प्रसीद जगतां मातः सृष्टिसंहारकारिणि
जगाच्या मायेनो, सृष्टी आणि संहार करणाऱ्या, कृपा कर.
त्वयि मे विमुखायां च को मां रक्षितुमीश्वरः
देवी, तू माझ्याकडे पाठ फिरवलीस तर मला कोण वाचवू शकेल?
युष्माभिः शिवलोके च मह्यं दत्तो वरः पुरा
तुम्ही सर्वांनी पूर्वी शिवलोकात मला वर दिला होता.
रेणुकेयस्तवं श्रुत्वा प्रसन्नाऽभवदम्बिका
रेणुकेने केलेले हे स्तोत्र ऐकून अंबिका प्रसन्न झाली.