आविर्भूता तिरोभूता सृष्टिरेव तदाज्ञया
प्रकट होणं आणि अदृश्य होणं, सृष्टीचं निर्माण — हे सर्व त्याच्या आज्ञेनेच घडतं.
नारायणांशो भगवाञ्जामदग्न्यो महाबलः
महाबलवान जमदग्नीपुत्र भगवान नारायणाचा अंश आहे.
प्रतिज्ञा विफला तस्य न भवेत्तु कदाचन
त्याचं वचन कधीही व्यर्थ ठरणार नाही.
ज्ञात्वा सर्वं भविष्यं च शरणं यामि तत्कथम्
भविष्यातील सर्व काही जाणून मी शरण येतो, हे कसं करावं?
इत्येवमुक्त्वा राजेन्द्रः समरं गन्तुमुद्यतः
असं म्हणून राजाने युद्धासाठी तयारी केली.
शतकोटिर्नृपाणां च गजेन्द्राणां त्रिलक्षकम्
शंभर कोटी राजे आणि तीन लक्ष मोठे हत्ती होते.
अश्वानां च गजानां च पदातीनां तथैव च
तसेच असंख्य घोडे, हत्ती आणि पायदळ सैनिकही होते.
बभूव स्तिमिता साध्वी दृष्ट्वा तं गमनोन्मुखम् । धृतवन्तं च सन्नाहमक्षयं सशरं धनुः ।। 3.34.
तो जाण्यास सज्ज झाला हे पाहून ती सती स्त्री स्तब्ध उभी राहिली; त्याच्या अंगावर अपराजित कवच आणि हातात बाणांसह धनुष्य होते.
क्रीडागारे क्षणं तस्थौ कृत्वा कान्तं स्ववक्षसि
तिने आपल्या प्रियकराला छातीशी धरून काही क्षण क्रीडागृहात थांबली.
नारायण उवाच भविष्यं मनसा चक्रे यद्यत्स्वामिमुखाच्छुतम्
नारायण म्हणाले: त्याने आपल्या स्वामीकडून ऐकलेले भविष्य मनात आठवले.
पुत्रांश्च पुरतः हृत्वा बान्धवांश्च स्वकिंकरान्
त्याने आपल्या मुलांना, नातेवाईकांना आणि सेवकांना समोर बोलावले.
योगेन भित्त्वा षट्चक्रं वायुं संस्थाप्य मूर्द्धनि
योगाच्या सहाय्याने त्याने सहा चक्रे भेदली आणि श्वास डोक्यावर स्थिर केला.
स्वान्तमाकृष्य विषयाज्जलबुद्बुदसन्निभात्
इंद्रियांच्या विषयांना, जे पाण्याच्या फुग्यांसारखे आहेत, त्याने मनापासून दूर केले.
द्विविधं कर्म संन्यस्य निर्मूलमपुनर्भवम्
त्याने दोन्ही प्रकारची कर्मे, जी मूळ नसलेली आणि पुन्हा जन्म न घेणारी आहेत, त्यागली.
स राजा तां मृतां दृष्ट्वा विललाप रुरोद च
त्या राजाने तिला मृत पाहून आक्रोश केला आणि रडला.
राजोवाच सचेतना मां पश्येति विलपन्तं मुहुमुर्हुः
राजा म्हणाला: 'मी शुद्ध मनाने पुन्हा पुन्हा हाक मारतो, मला बघ.'
मनोरमे समुत्तिष्ठ मया सार्द्धं गृहं व्रज
'मनोहरिणी, उठ! माझ्यासोबत घरी चल.'
मनोरमे समुत्तिष्ठ श्रीशैलं व्रज सुन्दरि
'मनोहरिणी, उठ! श्रीशैलाकडे जा, सुंदरि.'
मनोरमे समुत्तिष्ठ व्रज गोदावरीं प्रिये 3.35.
'मनोहरिणी, उठ! गोदावरीकडे जा, प्रिये.'
मनोरमे समुत्तिष्ठ नन्दनं व्रज सुन्दरि
'मनोहरिणी, उठ! नंदनवनात जा, सुंदरि.'
मनोरमे समुत्तिष्ठ मलयं व्रज सुन्दरि
'मनोहरिणी, उठ! मलय पर्वताकडे जा, सुंदरि.'
शीतेन गन्धयुक्तेन वायुना सुरभीकृते
थंड आणि सुगंधी वाऱ्याने, जो सुगंधाने मनमोहक झाला आहे.
चन्दनागुरुकस्तूरीकुंकुमालेपनं कुरु
चंदन, अगर, कस्तुरी आणि कुंकू यांचा लेप लाव.
सुधातुल्यं सुमधुरं वचनं रचय प्रिये
अगदी अमृतासारखी गोड आणि मधुर वाणी बोल, प्रिये.
नृपस्य रोदनं श्रुत्वा वाग्बभूवाशरीरिणी
राजाचा रडका ऐकून वाणी शरीररहित झाली.
त्वं महाज्ञानिनां श्रेष्ठो दत्तात्रेयप्रसादतः
दत्तात्रेयांच्या कृपेने तू मोठ्या ज्ञानी लोकांत श्रेष्ठ आहेस.
कमलांशा च सा साध्वी जगाम कमलालयम्
ती पुण्यवती, लक्ष्मीचा अंश असलेली, लक्ष्मीच्या निवासस्थानी गेली.
इत्येव वचनं श्रुत्वा जहौ शोकं नराधिपः
हेच शब्द ऐकून राजाने आपला दु:ख सोडून दिला.
संस्काराग्निं कारयित्वा पुत्रद्वारा ददाह ताम् 3.35.
संस्काराचा अग्नी लावून, त्याने आपल्या मुलाच्या हातून तिचे दहन केले.
नानाविधानि दानानि वस्त्राणि विविधानि च
त्याने अनेक प्रकारची दाने आणि विविध वस्त्रे दिली.