सद्योमांसं जीवमत्स्यं मयूरं श्वेतखञ्जनम्
ताजं मांस, जिवंत मासा, मोर आणि पांढरा खंजन पक्षी.
पारावतं शुकं चाषं शंखं चिल्लं च चातकम्
कबूतर, पोपट, कावळा, शंख, साळुंकी आणि चातक.
गोरोचनां हरिद्रां च शुक्लधान्याचलं वरम्
गायीपासून मिळणारा पिवळा रंग, हळद आणि उत्तम पांढऱ्या धान्याचा ढीग.
देवालयसमूहं च शिवलिंगं च पूजितम्
देवळांचा समूह आणि पूजलेलं शिवलिंग.
यवगोधूमचूर्णानां भक्ष्याणि विविधानि च
यव आणि गव्हाच्या पिठापासून बनवलेले विविध पदार्थ.
दिव्यवस्त्रपरीधाना रत्नभूषणभूषिताः
दिव्य वस्त्र परिधान केलेले, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेले.
ददर्श नर्त्तकीं वेश्यां रुधिरं च सुरां पपौ
त्याने नृत्य करणारी वेश्या पाहिली, आणि रक्त व मद्य प्यायलं.
पक्षिणां पीतवर्णानां मानुषाणां च नारद 3.33.
पिवळ्या रंगाच्या पक्ष्यांमध्ये आणि माणसांमध्ये, नारद.
अकस्मान्निगडैर्बद्धं क्षतं शस्त्रेण स्वं पुनः
अचानक साखळ्यांनी बांधलेला, शस्त्राने जखमी झालेला, पुन्हा स्वतःच.
अतीव हृष्टः स्वप्नेन प्रातःकृत्यं चकार सः
स्वप्नामुळे अत्यंत आनंदी होऊन, त्याने सकाळची कामं केली.
नारायण उवाच दूतं प्रस्थापयामास कार्त्तवीर्य्याश्रमं भृगुः
नारायण म्हणाले: भृगुने कार्तवीर्याच्या आश्रमात दूत पाठवला.
स दूतःशीघ्रमागत्य वसन्तं राजसंसदि
तो दूत लगेच पोहोचून, राजसभेत बसलेल्या त्याला पाहिलं.
रामदूत उवाच स भृगुर्भ्रातृभिः सार्द्धं तत्र त्वं गन्तुमर्हसि
रामदूत म्हणाला — भृगु आपल्या भावांसह तिथे जायला हवं.
युद्धं कुरु महाराज जातिभिर्ज्ञातिभिः सह
राजा, आपल्या नातेवाईकांसोबत युद्ध कर.
इत्युक्त्वा रामदूतश्चाप्यगच्छद्रामसन्निधिम्
असं म्हणून रामदूत पुन्हा रामाच्या जवळ गेला.
गच्छन्तं समरं दृष्ट्वा प्राणेशं सा मनोरमा
समरासाठी प्राणेश्वर जाताना मनोहरमाने ते पाहिलं.
राजा मनोरमां दृष्ट्वा प्रसन्नवदनेक्षणः
राजाने मनोहरमा पाहिली, त्याचा चेहरा आणि नजर आनंदी होती.
कार्त्तवीर्य्यार्जुन उवाच स तिष्ठन्नर्म्मदातीरे रणाय भ्रातृभिः सह
कार्तवीर्यार्जुन म्हणाला — तो आपल्या भावांसोबत नर्मदेच्या काठी युद्धासाठी उभा आहे.
सम्प्राप्य शङ्कराच्छस्त्रं मन्त्रं च कवचं हरेः ।' त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपां कर्तुमिच्छति मेदिनीम्
त्याने शंकराकडून शस्त्र, आणि हरिचा मंत्र व कवच मिळवलं आहे; आता तो पृथ्वीवरचे राजे तीनदा सात वेळा संपवायचं ठरवलं आहे.
आन्दोलयन्ति मे प्राणा मनः संक्षुभितं मुहुः 3.34.
माझे प्राण हादरले आहेत, मन वारंवार अस्वस्थ होतंय.
तैलाभ्यङ्गितमात्मानमपश्यं गर्दभोपरि
मी स्वतःला तेल लावलेलं, गाढवावर बसलेलं पाहिलं.
रक्तवस्त्रपरीधानं लोहालङ्कारभूषितम्
माझ्या अंगावर लाल वस्त्र होतं, आणि लोखंडाचे दागिने घातले होते.
भस्माच्छन्नां च पृथिवीं जपापुष्पान्वितां सति
पृथ्वी राखेने झाकलेली होती, पण त्यावर जपा फुलं उमलली होती.
मुक्तकेशां च नृत्यन्तीं विधवां छिन्ननासिकाम्
एक विधवा मोकळे केस सोडून नाचत होती, तिची नाक कापलेली होती.
सशरामग्निरहितां चितां भस्मसमन्विताम्
ती चिता बाण आणि अग्नी नसलेली, राखेने झाकलेली होती.
पक्व तालफलाकीर्णां पृथिवीमस्थिसंयुताम्
पृथ्वीवर पिकलेली ताडफळं आणि हाडं विखुरलेली दिसली.
पर्वतं लवणानां च राशीभूतं कपर्दकम्
मी मीठाचा डोंगर आणि कवडींचा ढीग पाहिला.
अदृशं पुष्पितं वृक्षमशोककरवीरयोः
माझ्या नजरेस अशोक आणि करवीर फुललेलं झाड पडलं.
अपश्यमम्बरात्सूर्य्यमण्डलं समम्पतद्भुवि 3.34.
आकाशातून सूर्याचा गोल थेट खाली पृथ्वीवर पडताना मी पाहिलं.
विकृताकारपुरुषं विकटास्यं दिगम्बरम्
एक विचित्र दिसणारा, मोठ्या तोंडाचा, नग्न पुरुष मी पाहिला.