स्मरन्ति साधवः सन्तो जपन्ति मुनयो मुदा 1.13.
सज्जन तुझे स्मरण करतात, संत तुझे नाम जपतात आणि मुनी आनंदाने तुझे गुण गातात.
शरणागतदीनार्त्तपरित्राणपरायण
शरण आलेल्या, दुःखी आणि असहाय लोकांचे तू नेहमीच रक्षण करतोस.
पूजा मे पुत्रशापेन विहता साम्प्रतं प्रभो
प्रभो, माझ्या पूजेवर आता माझ्या मुलाला मिळालेल्या शापामुळे अडथळा आला आहे.
सर्वाधिकारो ब्रह्माण्डे त्वया दत्तः पुरा प्रभो
प्रभो, या विश्वातील सर्व अधिकार पूर्वी तुझ्याचकडून दिले गेले आहेत.
महादेव उवाच शतमन्वन्तरतपःफलेन पुष्करे पुरा
महादेव म्हणाले: पुष्कर येथे, शंभर मन्वंतरांची कठोर तपश्चर्या करून—
ऐश्वर्यं वा धनं वाऽपि विद्या वा विक्रमोऽथवा
—सत्ता असो, धन असो, विद्या असो किंवा पराक्रम असो—
सर्वाज्ञातं सर्वगुप्तमत्यन्तं दुर्लभं परम्
—जे काही अज्ञात आहे, गुप्त आहे, अत्यंत दुर्मिळ आणि श्रेष्ठ आहे—
अहो पतिव्रतातेजः सर्वेषां तेजसां परम्
पतिव्रतेचे तेज सर्वांच्या तेजापेक्षा श्रेष्ठ असते.
धर्म उवाच यास्यत्येवंविधो धर्मस्त्वया दत्तः पुरा प्रभो
धर्म म्हणाले: प्रभो, तू पूर्वी जो धर्म ठरवला, तो असाच आहे.
सप्तमन्वन्तरतपःफलेन परमेश्वर
सात मन्वंतरांची तपश्चर्येचे फळ, हे परमेश्वरा—
देवा ऊचुः योषिच्छापेन तत्सर्वमधुना याति माधव ।। 1.13.
देव म्हणाले: माधवा, आता एका स्त्रीच्या शापामुळे हे सर्व नष्ट झाले.
इत्युक्त्वा संयताः सर्वे तस्थुस्तत्र भयार्दिताः
हे बोलून, सर्वजण भयभीत होऊन तिथेच उभे राहिले.
यूयं गच्छत तन्मूलं विप्ररूपी जनार्दनः
तुम्ही सगळे त्या मूळ कारणाकडे जा; जनार्दन ब्राह्मण रूपात प्रकट झाला आहे.
श्रुत्वा तद्वचनं देवाः प्रहृष्टमनसोन्मुखाः
ती वचने ऐकून देवांचे मन आनंदित झाले आणि ते उत्सुकतेने निघाले.
तामेव ददृशुर्देवा देवीं मालावतीं सतीम्
तेथे देवांनी तीच देवी मालावती, धर्मनिष्ठ, पाहिली.
वह्निशुद्धांशुकाधानां सिन्दूरबिन्दुभूषिताम्
ती अग्नीत शुद्ध केलेल्या वस्त्रात होती आणि कपाळावर कुंकवाचा टिळा लावलेला होता.
पतिसेवामहाधर्मचिरसञ्चिततेजसा
पतीची सेवा करण्याच्या मोठ्या धर्मामुळे तिच्या अंगात दीर्घकाळ साठवलेला तेज झळकत होता.
योगासनं कुर्वती च शववक्षःस्थलस्थिताम्
ती योगासन करत होती आणि एका मृतदेहाच्या छातीवर बसली होती.
तर्जन्यङ्गुष्ठकोटिभ्यां शुद्धस्फटिकमालिकाम्
तिने तर्जनी आणि अंगठ्याच्या टोकांनी स्वच्छ स्फटिकाची माळ धरली होती.
चारुचम्पकवर्णाभां बिम्बोष्ठीं रत्नमालिनीम्
ती सुंदर चंपक फुलांसारखी रंगाची, बिंब फळासारख्या ओठांची आणि रत्नांनी सजलेली होती.
बृहन्नितम्बभारार्त्तां पीनश्रोणिपयोधराम् 1.13.
तिच्या रुंद कंबरेवर भार होता, तिचे नितंब आणि स्तन भरदार होते.
एवम्भूतां च तां दृष्ट्वा देवास्ते विस्मयं ययुः
अशी रूप पाहून देवांना मोठा आश्चर्य वाटला.
सौतिरुवाच ययुर्मालावतीमूलं परं मङ्गलदायकाः
सौतिने सांगितले: ते सर्व मालावतीच्या निवासस्थानी, परम मंगल देणारे, गेले.
मालावती सुरान्दृष्ट्वा प्रणनाम प्रतिव्रता
देवतांना पाहून मालावती, पतिव्रता, त्यांना वंदन केले.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र कश्चिद्ब्राह्मणबालकः
त्याच वेळी तेथे एक ब्राह्मण मुलगा प्रकट झाला.
दण्डी छत्री शुक्लवासा बिभ्रत्तिलकमुज्ज्वलम्
त्याच्या हातात दंड आणि छत्र होते, अंगावर पांढरे वस्त्र होते आणि कपाळावर तेजस्वी टिळा होता.
चन्दनोक्षितसर्वाङ्गः प्रज्वलन्ब्रह्मतेजसा
त्याचे सर्व अंग चंदनाने लिपलेले होते आणि त्याच्या अंगातून ब्रह्मतेज प्रकट होत होते.
तत्रोवास सभामध्ये तारामध्ये यथा शशी
तो सभेच्या मध्यभागी बसला, जसा ताऱ्यांमध्ये चंद्र शोभतो.
ब्राह्मण उवाच स्वयं विधाता जगतां स्रष्टा वै केन कर्मणा
ब्राह्मण म्हणाला: जगाचा सृष्टीकर्ता स्वतः कोणत्या कर्मामुळे अस्तित्वात आहे?
सर्वब्रह्माण्डसंहर्त्ता शम्भुरत्र स्वयं विभुः
येथे सर्व ब्रह्मांडांचा संहार करणारा, सर्वशक्तिमान शंभू स्वतः आहे.