अरे सुरा यज्ञभाजो घृतं भोक्तुं क्षमा भुवि 1.13.
हे देवांनो, तुम्ही यज्ञातील हविर्भाग घेता, म्हणून पृथ्वीवर तुपाचा आस्वाद घेण्यास पात्र आहात.
नारायण जगत्कान्त नाहमेव जगद्बहिः
हे नारायण, जगाचे प्रिय, मी या जगापासून वेगळा नाही.
प्रजापते पुत्रशापात्त्वमपूज्यो महीतले
हे प्रजापती, तुझ्या मुलाच्या शापामुळे तू पृथ्वीवर पूजेला पात्र राहणार नाहीस.
हे शम्भो ज्ञानलोपं ते करिष्यामि शपेन च
हे शंभो, माझ्या शापामुळे मी तुझं ज्ञान हरपवणार आहे.
यमाधिकारं दूरे च करिष्यामि न संशयः
मी यमाचा अधिकार दूर पाठवीन, यात काहीच शंका नाही.
शपामि सर्वानत्रैव जरां व्याधिं विनाऽधुना
आता आणि इथेच, मी सर्वांना वृद्धत्व आणि आजार यांचा शाप देते.
इत्युक्त्वा कौशिकीतीरे चागच्छच्छप्तुमेव तान्
हे बोलून, ती कौशिकीच्या काठी त्यांना शाप द्यायला गेली.
तां शप्तुमुद्यतां दृष्ट्वा ब्रह्मा देवपुरोगमः
ती शाप देण्यासाठी सज्ज झाली आहे हे पाहून, ब्रह्मा आणि देवांसह तेथे आले.
तत्र स्नात्वा च तुष्टाव परमात्मानमीश्वरम्
तेथे स्नान करून, त्याने परमात्म्याचे आणि ईश्वराचे स्तुती केली.
ब्रह्मोवाच कान्तहेतोश्च मा देवाञ्छपेत्त्वं रक्ष माधव
ब्रह्मा म्हणाले: माधवा, केवळ प्रिय व्यक्तीसाठी देवांना शाप देऊ नकोस; त्यांचे रक्षण कर.
स्मरन्ति साधवः सन्तो जपन्ति मुनयो मुदा 1.13.
सज्जन तुझे स्मरण करतात, संत तुझे नाम जपतात आणि मुनी आनंदाने तुझे गुण गातात.
शरणागतदीनार्त्तपरित्राणपरायण
शरण आलेल्या, दुःखी आणि असहाय लोकांचे तू नेहमीच रक्षण करतोस.
पूजा मे पुत्रशापेन विहता साम्प्रतं प्रभो
प्रभो, माझ्या पूजेवर आता माझ्या मुलाला मिळालेल्या शापामुळे अडथळा आला आहे.
सर्वाधिकारो ब्रह्माण्डे त्वया दत्तः पुरा प्रभो
प्रभो, या विश्वातील सर्व अधिकार पूर्वी तुझ्याचकडून दिले गेले आहेत.
महादेव उवाच शतमन्वन्तरतपःफलेन पुष्करे पुरा
महादेव म्हणाले: पुष्कर येथे, शंभर मन्वंतरांची कठोर तपश्चर्या करून—
ऐश्वर्यं वा धनं वाऽपि विद्या वा विक्रमोऽथवा
—सत्ता असो, धन असो, विद्या असो किंवा पराक्रम असो—
सर्वाज्ञातं सर्वगुप्तमत्यन्तं दुर्लभं परम्
—जे काही अज्ञात आहे, गुप्त आहे, अत्यंत दुर्मिळ आणि श्रेष्ठ आहे—
अहो पतिव्रतातेजः सर्वेषां तेजसां परम्
पतिव्रतेचे तेज सर्वांच्या तेजापेक्षा श्रेष्ठ असते.
धर्म उवाच यास्यत्येवंविधो धर्मस्त्वया दत्तः पुरा प्रभो
धर्म म्हणाले: प्रभो, तू पूर्वी जो धर्म ठरवला, तो असाच आहे.
सप्तमन्वन्तरतपःफलेन परमेश्वर
सात मन्वंतरांची तपश्चर्येचे फळ, हे परमेश्वरा—
देवा ऊचुः योषिच्छापेन तत्सर्वमधुना याति माधव ।। 1.13.
देव म्हणाले: माधवा, आता एका स्त्रीच्या शापामुळे हे सर्व नष्ट झाले.
इत्युक्त्वा संयताः सर्वे तस्थुस्तत्र भयार्दिताः
हे बोलून, सर्वजण भयभीत होऊन तिथेच उभे राहिले.
यूयं गच्छत तन्मूलं विप्ररूपी जनार्दनः
तुम्ही सगळे त्या मूळ कारणाकडे जा; जनार्दन ब्राह्मण रूपात प्रकट झाला आहे.
श्रुत्वा तद्वचनं देवाः प्रहृष्टमनसोन्मुखाः
ती वचने ऐकून देवांचे मन आनंदित झाले आणि ते उत्सुकतेने निघाले.
तामेव ददृशुर्देवा देवीं मालावतीं सतीम्
तेथे देवांनी तीच देवी मालावती, धर्मनिष्ठ, पाहिली.
वह्निशुद्धांशुकाधानां सिन्दूरबिन्दुभूषिताम्
ती अग्नीत शुद्ध केलेल्या वस्त्रात होती आणि कपाळावर कुंकवाचा टिळा लावलेला होता.
पतिसेवामहाधर्मचिरसञ्चिततेजसा
पतीची सेवा करण्याच्या मोठ्या धर्मामुळे तिच्या अंगात दीर्घकाळ साठवलेला तेज झळकत होता.
योगासनं कुर्वती च शववक्षःस्थलस्थिताम्
ती योगासन करत होती आणि एका मृतदेहाच्या छातीवर बसली होती.
तर्जन्यङ्गुष्ठकोटिभ्यां शुद्धस्फटिकमालिकाम्
तिने तर्जनी आणि अंगठ्याच्या टोकांनी स्वच्छ स्फटिकाची माळ धरली होती.
चारुचम्पकवर्णाभां बिम्बोष्ठीं रत्नमालिनीम्
ती सुंदर चंपक फुलांसारखी रंगाची, बिंब फळासारख्या ओठांची आणि रत्नांनी सजलेली होती.