उपायं कुरु यत्नेन जयबीजं शुभावहम्
विजय आणि शुभता देणारा उपाय तू प्रयत्नपूर्वक शोध.
श्रीकृष्णमन्त्रकवचग्रहणं कुरु शङ्करात्
शंकराकडून श्रीकृष्णाचा मंत्र, कवच आणि रक्षण मिळव.
गुरुस्ते जगतां नाथः शिवो जन्मनि जन्मनि
शिव हा जगाचा स्वामी आणि प्रत्येक जन्मात तुझा गुरु आहे.
कर्मणा लभ्यते मन्त्रः कर्मणा लभ्यते गुरुः
कर्मानेच मंत्र मिळतो आणि कर्मानेच गुरु मिळतो.
त्रैलोक्य विजयं नाम गृहीत्वा कवचं वरम्
त्रैलोक्यविजय नावाचं उत्तम कवच मिळवून,
दिव्यं पाशुपतं तुभ्यं दाता दास्यति शंकरः
शंकर तुला दिव्य पाशुपत अस्त्र देईल.
नारायण उवाच स्फीतस्तस्माद्वरं प्राप्य शिवलोकं जगाम सः
नारायण म्हणाले — वर मिळवून तो तेजस्वीपणे शिवलोकात गेला.
लक्षयोजनमूर्ध्वं च ब्रह्मलोकाद्विलक्षणम्
शिवलोक ब्रह्मलोकापेक्षा लक्ष योजन उंच आणि वेगळं आहे.
वैकुण्ठं दक्षिणे यस्य गौरीलोकश्च वामतः
त्याच्या दक्षिणेला वैकुंठ आहे आणि डाव्या बाजूला गौरीलोक आहे.
तेषामूर्ध्वं च गोलोकः पञ्चाशत्कोटियोजनः
त्यांच्या वर पन्नास कोटी योजन दूर गोळोक आहे.
मनोयायी स योगीन्द्रः शिवलोकं ददर्श ह
तो योगी मनाने प्रवास करून शिवलोक पाहू लागला.
योगीन्द्राणां वरेण्यैश्च सिद्धविद्याविशारदैः
योग्यांमध्ये श्रेष्ठ आणि सिद्धविद्येत पारंगत अशा योग्यांसोबत तो होता.
वेष्टितं कल्पवृक्षाणां समूहैर्वाञ्छितप्रदैः
इच्छा पूर्ण करणाऱ्या कल्पवृक्षांच्या दाट झाडीत ते स्थान वेढलेलं होतं.
पारिजाततरूणां च वनराजिविराजितम्
पारिजाताच्या सुंदर रांगांनी आणि वनासारख्या शोभेने ते सजलेलं होतं.
मणीन्द्रसाररचितैः शोभितैर्मणिवेदिभिः
मूल्यवान रत्नांनी घडवलेल्या आणि तेजस्वी अशा रत्नांच्या वेदिकांनी ते शोभून गेलं होतं.
मणीन्द्रासारनिर्माणशतकोटिगृहैर्युतम्
मोत्यांच्या सारख्या अनंत रत्नांनी बांधलेल्या कोट्यवधी राजवाड्यांनी ते स्थान सजलेलं होतं.
तन्मध्यदेशे रम्ये च ददर्श शङ्करालयम्
त्या रम्य मध्यभागी त्याने शंकराचं निवासस्थान पाहिलं.
अत्यूर्ध्वमम्बरस्पर्शि क्षीरनीरनिभं परम्
ते निवासस्थान अत्यंत उंच, आकाशाला भिडणारं आणि दूधासारख्या शुभ्र पाण्यासारखं तेजस्वी होतं.
अमूल्यरत्नरचितै रत्नसोपानभूषितैः
मूल्यवान रत्नांनी आणि रत्नांच्या पायऱ्यांनी ते सुंदरपणे सजवलं होतं.
माणिक्यजालमालाभिः सद्रत्नकलशोज्ज्वलैः
माणिकांच्या माळांनी आणि उजळणाऱ्या उत्तम रत्नांच्या कलशांनी ते शोभून गेलं होतं.
आलयस्य पुरस्तत्र सिंहद्वारं ददर्श सः
त्या राजवाड्याच्या समोर त्याने सिंहद्वार पाहिलं.
शोभितं वेदिकाभिश्च बाह्याभ्यन्तरतः सदा
ते द्वार नेहमीच बाहेर आणि आतल्या वेदिकांनी सुंदर दिसत होतं.
नानाप्रकारचित्रेण चित्रितं सुमनोहरम्
विविध प्रकारच्या आकर्षक आणि सुंदर चित्रांनी ते सजवलं गेलं होतं.
महाकरालदन्तास्यौ विरक्तौ रक्तलोचनौ
मोठ्या भयंकर दातांनी आणि तोंडांनी, तसेच रक्ताळलेल्या डोळ्यांनी ते उग्र दिसत होते.
विभूतिभूषितांगौ च व्याघ्रचर्माम्बरौ वरौ
त्यांच्या अंगावर विभूती लावलेली होती, वाघाच्या कातड्याचं वस्त्र घातलेलं होतं आणि ते तेजस्वी दिसत होते.
त्रिशूलपट्टिशधरौ ज्वलन्तौ ब्रह्मतेजसा
त्यांच्या हातात त्रिशूळ आणि पट्टिश होते, आणि ते ब्रह्मतेजाने प्रज्वलित दिसत होते.
विनयेन विनीतश्च दुर्विनीतौ महाबलौ
ते अत्यंत विनम्र होते, पण त्यांची शक्ती अपार होती आणि त्यांना जिंकणं कठीण होतं.
विप्रस्य वचनं श्रुत्वा कृपायुक्तौ बभूवतुः
त्या ब्राह्मणाची वचने ऐकून त्यांना दया आली.
प्रवेष्टुमाज्ञां ददतुरीश्वरानुचरौ वरौ
त्या प्रभूच्या दोन श्रेष्ठ सेवकांनी त्याला आत जाण्याची परवानगी दिली.
प्रत्येकं षोडश द्वारो ददर्श सुमनोहराः
त्याने एकामागून एक सोळा सुंदर दरवाजे पाहिले.