रैवतं च वराहं च श्रीशैलं गन्धमादनम्
रैवत, वराह, श्रीशैल आणि गंधमादन ही पर्वतं.
वाराणसीं प्रयागं च पुण्यं वृन्दावनं वनम्
वाराणसी, प्रयाग आणि पवित्र वृंदावनाचं वन.
चन्दनागरुकस्तूरीसुगन्धिकुसुमं तथा
चंदन, अगर, कस्तुरी आणि सुगंधी फुलं.
कर्णाक्षिनासिकास्ये त्वं शलाकां च हिरण्मयीम्
कान, डोळे, नाक आणि तोंडासाठी सोन्याची सळी.
सतिलं ताम्रपात्रं च धेनुं च रजतं तथा
तीळ, तांब्याचं भांडं, गाय आणि चांदी.
ॐ कृत्वा दुष्कृतं कर्म्म जानता वाऽप्यजानता
'ॐ' उच्चारून, जाणून किंवा अज्ञानाने, कुणी वाईट कर्म केलं.
धर्माधर्मसमायुक्तं लोभमोहसमावृतम्
धर्म-अधर्म मिसळलेली, लोभ आणि मोहाने व्यापलेली कर्मं.
इमं मन्त्रं पठित्वा तु तातं कृत्वा प्रदक्षिणम्
हा मंत्र म्हणून, बाळा, त्याची प्रदक्षिणा कर.
ॐ अस्मत्कुले त्वं जातोऽसि त्वदीयो जायतां पुनः
ॐ, तू आमच्या कुळात जन्मला आहेस; तुझ्या घराण्यातील एखादा पुन्हा जन्मो.
अग्निं देहि शिरःस्थाने हे भृगो भ्रातृभिः सह
हे भृगु, तूं आपल्या भावांसह अग्नी डोक्याजवळ ठेव.
अथ पुत्रं रेणुका सा कृत्वा तत्र स्ववक्षसि
मग रेणुकेने आपला मुलगा आपल्या छातीवर ठेवला.
अविरोधो भवाब्धौ च सर्वमङ्गलमङ्गलम्
या संसारसागरात कुठलाही विरोध नको; सर्व काही शुभ आणि अशुभ असू दे.
अकर्तव्यो विरोधो वै दारुणैः क्षत्रियैः सह
दुष्ट क्षत्रियांशी भांडण करणे टाळावे.
आलोच्य ब्रह्मणा सार्द्धं भृगुणा दिव्यमन्त्रिणा
ब्रह्मा आणि दिव्य ऋषी भृगु यांच्यासोबत विचार करून,
इत्युक्त्वा तं परित्यज्य कान्तं कृत्वा स्ववक्षसि
असे म्हणून तिने आपल्या प्रियाला छातीशी धरून सोडून दिले.
वह्निं ददौ चितायां च स रामो भ्रातृभिः सह
रामाने आपल्या भावांसह चितेवर अग्नी ठेवला.
राम रामेति रामेति वाक्यमुच्चार्य्य सा सती
‘राम, राम’ असे शब्द उच्चारून ती पतिव्रता बोलली.
भर्तुर्नाम समाकर्ण्य तत्राजग्मुर्हरेश्चराः
तिच्या तोंडून पतीचे नाव ऐकून, हरिचे सेवक तेथे आले.
शङ्खचक्रगदापद्मधारिणो वनमालिनः
त्यांच्या हातात शंख, चक्र, गदा, कमळ होते आणि ते वनमाळांनी सजलेले होते.
रथे कृत्वा रेणुकां तां गत्वा ते ब्रह्मणः पदम्
रेणुकेला रथावर बसवून, ते ब्रह्माच्या लोकात गेले.
तौ दम्पती च वैकुण्ठे तस्थतुर्हरिसन्निधौ
ते दोघे वैकुंठात हरिच्या सान्निध्यात उभे राहिले.
अथ रामो ब्राह्मणैश्च भृगुणा सह नारद
मग राम, ब्राह्मण, भृगु आणि नारद यांच्यासह,
गोभूहिरण्यवासांसि दिव्यशय्यां मनोरमाम्
गायी, जमीन, सोने, वस्त्रे आणि सुंदर दिव्य शय्या—
रत्नदीपं रौप्यशैलं सुवर्णासनमुत्तमम्
रत्नांची दिवा, रुप्याचा डोंगर आणि उत्तम सोन्याचा सिंहासन—
छत्रं च पादुके चैव फलं माल्यं मनोहरम् ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा ब्रह्मलोकं जगाम सः
छत्र, पादत्राणे, फळे, सुंदर हार— ब्राह्मणांना धन देऊन तो ब्रह्मलोकात गेला.
ददर्श ब्रह्मलोकं स शातकुम्भविनिर्मितम्
त्याने शुद्ध सोन्याने बनवलेला ब्रह्मलोक पाहिला.
ददर्श तत्र ब्रह्माणं ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा
तेथे त्याने ब्रह्मदेवाला ब्रह्मतेजाने उजळून निघालेला पाहिला.
सिद्धैस्तपश्चान्द्रायणैर्ऋषीन्द्रैः परिवेष्टितम्
त्यांच्या सभोवती सिद्ध, चंद्रायण व्रत केलेले ऋषी आणि तपस्वी जमले होते.
संगीतमुपशृण्वन्तं गीयमानं च गायकैः
गायकांनी गायलेली गाणी आणि संगीत ऐकत होते.
तपसां फलदातारं दातारं सर्वसम्पदाम्
जो तपस्येचे फळ देणारा आणि सर्व संपत्तीचा दाता आहे.