आग्नेयं योजयामास समरे नृपपुंगवः
राजांच्या श्रेष्ठाने रणात अग्निबाण सोडला.
नृपेन्द्रो वारुणास्त्रं च चिक्षेप समरे मुनौ
राजाधिराजाने रणात त्या मुनीवर वरुणास्त्र सोडले.
वायव्यास्त्रं नृपश्रेष्ठश्चिक्षेप समरे तदा
तेव्हा, राजश्रेष्ठाने रणभूमीत वायव्यास्त्र सोडले.
नागास्त्रं च नृपश्रेष्ठश्चिक्षेप रणमूर्द्धनि
राजश्रेष्ठाने रणाच्या मध्यभागी नागास्त्रही सोडले.
माहेश्वरं महास्त्रं च शतसूर्य्यसमप्रभम्
त्याने शंभर सूर्यांसारखे तेजस्वी असे महेश्वराचे महाबाण वापरले.
वैष्णवास्त्रेण दिव्येन त्रिलोकव्यापकेन च
तीनही लोकांत व्यापणारे दिव्य वैष्णवास्त्र त्याने वापरले—
मुनिर्नारायणास्त्रं च चिक्षिपे मन्त्रपूर्वकम्
मुनीने मंत्रोच्चार करून नारायणास्त्र सोडले.
ऊर्ध्वं च भ्रमणं कृत्वा क्षणं दीप्त्वा दिशो दश
ते शस्त्र वर आकाशात फिरून, क्षणभर दहा दिशांना तेजाने उजळले—
जृम्भणास्त्रं च स मुनिश्चिक्षेप रणमूर्द्धनि
मुनीने रणाच्या मध्यभागी जृंभणास्त्रही सोडले.
दृष्ट्वा नृपं निद्रितं तं चार्द्धचन्द्रेण तत्क्षणम्
राजा झोपेत असल्याचे पाहून, त्या क्षणीच अर्धचंद्र शस्त्राने—
मुकुटं च क्षुरप्रेण च्छत्रं सन्नाहमेव च
त्याने धारदार शस्त्राने मुकुट, छत्र आणि कवच कापून टाकले.
मुनिस्तत्सचिवान्सर्वान्नागास्त्रेणैव लीलया
मुनिने आपल्या सर्व सहकाऱ्यांसह नागास्त्राने सहजपणे त्यांना जिंकले.
मुनिस्तं बोधयामास सुमन्त्रेणैव लीलया
मुनिने सुमंत्राचा जप करून त्याला सहज जागे केले.
दर्शयित्वा नृपं तांश्च मोचयामास तत्क्षणम्
राजा आणि त्याचे लोक यांना दाखवून लगेचच त्यांना मुक्त केले.
राजा कोपात्समुत्थाय शूलमुद्यम्य यत्नतः
राजा रागाने उठून काळजीपूर्वक आपले शूल उचलले.
एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मा समागत्य रणस्थलम्
इतक्यात ब्रह्मा रणभूमीवर आले.
मुनिर्ननाम ब्रह्माणं सन्तुष्टश्च रणस्थले
मुनिने रणभूमीवर ब्रह्मांना वंदन केले, आणि ब्रह्मा प्रसन्न झाले.
मुनिर्ययौ स्वाश्रमं च स्व लोकं कमलोद्भवः
मुनि आपल्या आश्रमात गेले आणि कमलोत्भव आपल्या लोकांत परतले.
नारायण उवाच आजगाम महारण्ये जमदग्न्याश्रमं पुनः
नारायण म्हणाले: तो पुन्हा मोठ्या अरण्यातील जमदग्नींच्या आश्रमात आला.
रथानां च चतुर्लक्षं रथिनां दशलक्षकम्
चार लाख रथ आणि दहा लाख रथी होते.
राजेन्द्राणां सहस्रं च महाबलपराक्रमम्
महाबलवान आणि पराक्रमी असे हजार राजा होते.
सर्वतो वेष्टयामास जमदग्न्याश्रमं मुदा
सर्व बाजूंनी आनंदाने त्यांनी जमदग्नींच्या आश्रमाला वेढा घातला.
सैन्यशब्दैर्वाद्यशब्दैर्महाकोलाहलैर्मुने
सेनेचे आवाज, वाद्यांचे सूर आणि मोठा गोंधळ असा सर्वत्र गजर झाला, हे मुनी.
कुटीं प्रविश्य बलवान्गृहीत्वा कपिलां शुभाम्
शक्तिशाली व्यक्तीने झोपडीमध्ये जाऊन शुभ अशी कपिला गाय पकडली.
समुत्तस्थौ मुनिश्रेष्ठो गृहीत्वा सशरं धनुः
मुनीश्रेष्ठ धनुष्य आणि बाण घेऊन उठले.
आश्रमस्थाञ्जनान्सर्वान्समाश्वास्य च यत्नतः
आश्रमातील सर्व लोकांना त्यांनी काळजीपूर्वक धीर दिला.
निर्ममे शरजालं च स मुनिर्मन्त्रपूर्वकम्
मुनिने मंत्रोच्चार करून बाणांचे जाळे तयार केले.
अपरं शरजालं च निर्ममे मुनिपुङ्गवः
मुनीश्रेष्ठाने आणखी एक बाणांचे जाळे तयार केले.
मुनिना शरजालेन सर्वसैन्यं समावृतम्
मुनीनं संपूर्ण सैन्यावर बाणांचा वर्षाव करून त्यांना वेढून टाकलं.
राजा दृष्ट्वा मुनिश्रेष्ठमवरुह्य रथात्पुरः
राजाने श्रेष्ठ ऋषीला पाहताच आपल्या रथातून खाली उतरून त्यांच्या पुढे गेला.