स्तनन्धयेभ्य इव मे हे मातर्देहि दर्शनम्
आई, जशी तू बाळांना दर्शन देतेस, तशीच मला देखील दर्शन दे.
इत्येवं कथितं वत्स पद्मायाश्च शुभावहम्
मुला, अशा प्रकारे पद्मेचे हे शुभ स्तोत्र सांगितले आहे.
इदं स्तोत्रं महापुण्यं पूजाकाले च यः पठेत्
जो कोणी पूजेच्या वेळी हे अत्यंत पुण्यदायक स्तोत्र म्हणतो,
इत्युक्त्वा श्रीहरिस्तं च तत्रैवान्तरधीयत
असे म्हणून श्रीहरी तेथेच अदृश्य झाले.
नारायण उवाच जगाम शीघ्रं पद्मायै तीरं क्षीरपयोनिधेः मनसा स्तवनं दिव्यं स्मारं स्मरं पुनःपुनः
नारायण म्हणाले: तो पटकन क्षीरसागराच्या काठी पद्मेकडे गेला आणि मनात पुन्हा पुन्हा ते दिव्य स्तोत्र आठवत राहिला.
ते सर्वे भक्तियुक्ताश्च तुष्टुवुः कमलालयाम्
ते सर्वजण भक्तीने भरून कमलालयाची स्तुती करू लागले.
सा तेषां स्तवनं श्रुत्वा सद्यः साक्षाद्बभूव ह
त्यांच्या स्तुती ऐकून ती लगेच प्रत्यक्ष त्यांच्या समोर प्रकट झाली.
जगद्व्याप्तं सुप्रभया जगन्मात्रं यया मुने
हे मुनी, जिच्या तेजाने सारा संसार उजळून निघतो, जी जगाची माता आहे, अशी ती सर्वत्र व्यापून आहे.
श्री महालक्ष्मीरुवाच भ्रष्टान्दृष्ट्वा ब्रह्मशापाद्बिभेमि ब्रह्मशापतः
श्री महालक्ष्मी म्हणाली: ब्रह्माच्या शापामुळे हे पडलेले पाहून मला ब्रह्माच्या शापाची भीती वाटते.
प्राणा मे ब्राह्मणाः सर्वे शश्वत्पुत्राधिकं प्रियाः
सर्व ब्राह्मण माझ्या प्राणाहूनही प्रिय आहेत, ते नेहमी माझ्या मुलांपेक्षा जास्त जिव्हाळ्याचे आहेत.
विप्रा ब्रुवन्तु मां तुष्टा यास्यामि भवदाज्ञया
ब्राह्मण संतुष्ट होऊन माझ्याशी बोलोत, मी तुमच्या आज्ञेप्रमाणे निघून जाईन.
गुरुभिर्ब्राह्मणैर्देवैर्भिक्षुभिर्वैष्णवैस्तथा
गुरु, ब्राह्मण, देव, भिक्षुक आणि वैष्णव यांच्यामुळे,
नारायणश्च भगवान्बिभेति ब्रह्मशापतः
भगवान नारायणालाही ब्रह्माच्या शापाची भीती वाटते.
एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मन्ब्राह्मणा हृष्टमानसाः
इतक्यात, हे ब्राह्मण, ब्राह्मणांच्या मनात आनंद भरून आला.
अंगिराश्च प्रचेताश्च क्रतुश्च भृगुरेव च
अंगिरा, प्रचेतस, क्रतु आणि भृगु,
सनकश्च सनन्दश्च तृतीयश्च सनातनः
सनक, सनंदन आणि तिसरे सनातन,
कपिलश्चासुरिश्चैव वोढुः पञ्चशिखस्तथा
कपिल, आसुरी, व्होड्हु आणि पंचशिख,
और्वः कात्यायनश्चैव कणादः पाणिनिस्तथा
और्व, कात्यायन, कणाद आणि पाणिनी,
ब्राह्मणा विविधैर्द्रव्यैः पूजयामासुरीश्वरीम्
ब्राह्मणांनी विविध वस्तूंनी ईश्वरिणीची पूजा केली.
स्तुत्वा मुनीन्द्रास्तां भक्त्या चक्रुराराधनं मुदा
मुनीश्रेष्ठांनी भक्तीभावाने तिची स्तुती करून आनंदाने तिची आराधना केली.
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा तानुवाच जगत्प्रसूः
त्यांची वचने ऐकून जगत्प्रसूतीने त्यांना उत्तर दिले.
श्रीमहालक्ष्मीरुवाच येषां गेहं न गच्छामि शृणुध्वं भारतेषु च
श्री महालक्ष्मी म्हणाली: भारतातील लोकांमध्ये मी कुणाच्या घरी जात नाही, ते ऐका.
स्थिरा पुण्यवतां गेहे सुनीतिपथवेदिनाम्
मी नेहमी पुण्यवान आणि चांगल्या आचरणाची जाण असणाऱ्यांच्या घरी स्थिर राहते.
यं यं रुष्टो गुरुर्देवो माता तातश्च बान्धवाः
ज्याच्यावर गुरु, देव, आई, वडील किंवा नातेवाईक रागावले असतील—
मिथ्यावादी च यः शश्वदनध्यायी च यः सदा
जो नेहमी खोटं बोलतो आणि नेहमी अभ्यासाकडे दुर्लक्ष करतो.
सत्यहीनः स्थाप्यहारी मिथ्यासाक्ष्यप्रदायकः
जो सत्याचा अभाव आहे, दुसऱ्याचं न दिलेलं घेणारा आहे, आणि खोटी साक्ष देणारा आहे.
चिन्ताग्रस्तो भयग्रस्तः शत्रुग्रस्तोऽतिपातकी
जो चिंता, भीती आणि शत्रूंच्या त्रासाने ग्रस्त आहे, आणि फार पापी आहे.
दीक्षाहीनश्च शोकार्त्तो मन्दधीः स्त्रीजितः सदा
जो दीक्षा घेतलेला नाही, शोकाने त्रस्त आहे, मंदबुद्धी आहे आणि नेहमी स्त्रियांकडून जिंकला जातो.
यो दुर्वाक्कलहाविष्टः कलिः शश्वद्यदालये
जो कठोर बोलतो आणि भांडणात गुंततो—त्याच्या घरात नेहमी कलियुग वास करतो.
यत्र नास्ति हरेः पूजा तदीयगुणकीर्त्तनम्
जिथे हरिची पूजा नाही आणि त्याच्या गुणांची कीर्ती गात नाहीत.