स्तवनं शृणु देवेन्द्र महालक्ष्म्याः सुखप्रदम्
देवेंद्रा, महालक्ष्मीचे सुख देणारे हे स्तवन ऐक.
नारायण उवाच बुद्धेरगोचरां सूक्ष्मां तेजोरूपां सनातनीम्
नारायण म्हणाले: बुद्धीला न कळणारी, अतिशय सूक्ष्म, प्रकाशमय आणि सनातन अशी ती आहे.
स्वेच्छामयीं निराकारां भक्तानुग्रहविग्रहाम्
स्वेच्छेने वागणारी, निराकार, भक्तांवर कृपा करणारी तिचेच रूप आहे.
परां चतुर्णां वेदानां पारबीजं भवार्णवे
चारही वेदांमध्ये श्रेष्ठ, आणि संसारसागरात सर्वोच्च बीज अशी ती आहे.
योगिनां चैव योगानां ज्ञानानां ज्ञानिनां तथा
योग्यांमध्ये आणि योगांमध्ये, ज्ञानांमध्ये आणि ज्ञानींमध्येही तीच श्रेष्ठ आहे.
यया विना जगत्सर्वमबीजं निष्फलं ध्रुवम्
जिच्याशिवाय हे सर्व जग नक्कीच बीजरहित आणि निष्फळ आहे.
प्रसीद जगतां माता रक्षास्मानतिकातरान्
जगाची आई, कृपा कर आणि आम्हा फार दुःखी लोकांचे रक्षण कर.
नमः शक्तिस्वरूपायै जगन्मात्रे नमो नमः
शक्तिस्वरूप असलेल्या तिला नमस्कार, जगन्मातेला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
हरिभक्तिप्रदायिन्यै मुक्तिदायै नमो नमः
हरीभक्ती देणाऱ्या आणि मुक्ती देणाऱ्या तिला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
कुपुत्राः कुत्रचित्सन्ति न कुत्रापि कुमातरः
कुठेही वाईट मुले असू शकतात, पण कुठेही वाईट आई नसते.
स्तनन्धयेभ्य इव मे हे मातर्देहि दर्शनम्
आई, जशी तू बाळांना दर्शन देतेस, तशीच मला देखील दर्शन दे.
इत्येवं कथितं वत्स पद्मायाश्च शुभावहम्
मुला, अशा प्रकारे पद्मेचे हे शुभ स्तोत्र सांगितले आहे.
इदं स्तोत्रं महापुण्यं पूजाकाले च यः पठेत्
जो कोणी पूजेच्या वेळी हे अत्यंत पुण्यदायक स्तोत्र म्हणतो,
इत्युक्त्वा श्रीहरिस्तं च तत्रैवान्तरधीयत
असे म्हणून श्रीहरी तेथेच अदृश्य झाले.
नारायण उवाच जगाम शीघ्रं पद्मायै तीरं क्षीरपयोनिधेः मनसा स्तवनं दिव्यं स्मारं स्मरं पुनःपुनः
नारायण म्हणाले: तो पटकन क्षीरसागराच्या काठी पद्मेकडे गेला आणि मनात पुन्हा पुन्हा ते दिव्य स्तोत्र आठवत राहिला.
ते सर्वे भक्तियुक्ताश्च तुष्टुवुः कमलालयाम्
ते सर्वजण भक्तीने भरून कमलालयाची स्तुती करू लागले.
सा तेषां स्तवनं श्रुत्वा सद्यः साक्षाद्बभूव ह
त्यांच्या स्तुती ऐकून ती लगेच प्रत्यक्ष त्यांच्या समोर प्रकट झाली.
जगद्व्याप्तं सुप्रभया जगन्मात्रं यया मुने
हे मुनी, जिच्या तेजाने सारा संसार उजळून निघतो, जी जगाची माता आहे, अशी ती सर्वत्र व्यापून आहे.
श्री महालक्ष्मीरुवाच भ्रष्टान्दृष्ट्वा ब्रह्मशापाद्बिभेमि ब्रह्मशापतः
श्री महालक्ष्मी म्हणाली: ब्रह्माच्या शापामुळे हे पडलेले पाहून मला ब्रह्माच्या शापाची भीती वाटते.
प्राणा मे ब्राह्मणाः सर्वे शश्वत्पुत्राधिकं प्रियाः
सर्व ब्राह्मण माझ्या प्राणाहूनही प्रिय आहेत, ते नेहमी माझ्या मुलांपेक्षा जास्त जिव्हाळ्याचे आहेत.
विप्रा ब्रुवन्तु मां तुष्टा यास्यामि भवदाज्ञया
ब्राह्मण संतुष्ट होऊन माझ्याशी बोलोत, मी तुमच्या आज्ञेप्रमाणे निघून जाईन.
गुरुभिर्ब्राह्मणैर्देवैर्भिक्षुभिर्वैष्णवैस्तथा
गुरु, ब्राह्मण, देव, भिक्षुक आणि वैष्णव यांच्यामुळे,
नारायणश्च भगवान्बिभेति ब्रह्मशापतः
भगवान नारायणालाही ब्रह्माच्या शापाची भीती वाटते.
एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मन्ब्राह्मणा हृष्टमानसाः
इतक्यात, हे ब्राह्मण, ब्राह्मणांच्या मनात आनंद भरून आला.
अंगिराश्च प्रचेताश्च क्रतुश्च भृगुरेव च
अंगिरा, प्रचेतस, क्रतु आणि भृगु,
सनकश्च सनन्दश्च तृतीयश्च सनातनः
सनक, सनंदन आणि तिसरे सनातन,
कपिलश्चासुरिश्चैव वोढुः पञ्चशिखस्तथा
कपिल, आसुरी, व्होड्हु आणि पंचशिख,
और्वः कात्यायनश्चैव कणादः पाणिनिस्तथा
और्व, कात्यायन, कणाद आणि पाणिनी,
ब्राह्मणा विविधैर्द्रव्यैः पूजयामासुरीश्वरीम्
ब्राह्मणांनी विविध वस्तूंनी ईश्वरिणीची पूजा केली.
स्तुत्वा मुनीन्द्रास्तां भक्त्या चक्रुराराधनं मुदा
मुनीश्रेष्ठांनी भक्तीभावाने तिची स्तुती करून आनंदाने तिची आराधना केली.