प्रवृत्तिं कथयामास वाक्पतिस्तं प्रजापतिम्
वक्तृत्ववानाने त्या प्रजापतीला सर्व घडामोडी सांगितल्या.
ब्रह्मोवाच लक्ष्मीसमशचीभर्त्ता परस्त्रीलोलुपः सदा
ब्रह्मा म्हणाले: शचीचा पती लक्ष्मीइतका महान असला तरी, तो नेहमीच परस्त्रीकडे आसक्त असतो.
गौतमस्याभिशापेन भगांगः सुरसंसदि
गौतम यांच्या शापामुळे भगाचा एक डोळा देवांच्या सभेत गेला.
यः परस्त्रीषु निरतस्तस्य श्री वा कुतो यशः
जो दुसऱ्यांच्या स्त्रियांमध्ये गुंततो, त्याला ना लक्ष्मी मिळते ना कीर्ती.
नैवेद्यं श्रीहरेरेव दत्तं दुर्वाससा च ते
श्रीहरीसाठीचं नैवेद्य दुर्वासांनी तुला दिलं.
क्व सा रम्भा सर्वभोग्या क्वाधुना त्वं श्रिया हतः
ती सर्वांना प्रिय असणारी रंभा कुठे आहे? आणि तू सध्या लक्ष्मीपासून वंचित झालेला आहेस.
वेश्या सश्रीकमिच्छन्ती निःश्रीकं न च चञ्चला
धनाची इच्छा असलेली वेश्या चंचल असते; ती कधीही निर्धनाजवळ राहत नाही.
यद्गतं तद्गतं वत्स निष्पन्नं न निवर्त्तते
जे घडलं ते घडलंच, मुला; जे झालं त्याची परतफेड होत नाही.
इत्युक्त्वा तं जगत्स्रष्टुः स्तोत्रं च कवचं ददौ
असं सांगून, त्याने जगाचा सृष्टीकर्ता असलेलं स्तोत्र आणि कवच त्याला दिलं.
स तैः सार्द्धं च गुरुणा ह्यजपन्मन्त्रमीप्सितम्
तो आपल्या गुरु आणि इतरांसोबत हवे असलेलं मंत्र जपू लागला.
वर्षमेकं निराहारो भारते पुण्यदे शुभे
तो एक वर्ष उपाशी राहून पवित्र आणि पुण्यवान भारतभूमीत राहिला.
आगत्य तं हरिस्तस्मै वाञ्छितं च वरं ददौ
हरि आला आणि त्याला हवी असलेली वरदान दिलं.
दत्त्वा जगाम वैकुण्ठमिन्द्रः क्षीरोदमेव च
वरदान दिल्यावर तो वैकुंठात गेला आणि इंद्र क्षीरसागरात परतला.
सुरेश्वरोऽरिं जित्वा वै ह्यलभच्चामरावतीम्
देवतांचा स्वामी शत्रूवर विजय मिळवून अमरावती मिळवली.
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे तृतीये गणपतिखण्डे नारदनारायणसंवादे शक्रलक्ष्मीप्राप्तिर्नामैकविंशतितमोऽध्यायः
श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या तिसऱ्या गणपतिखंडातील नारद-नारायण संवादातील 'शक्राने लक्ष्मी प्राप्त केली' हा एकवीसावा अध्याय इथे संपला.
नारद उवाच महालक्ष्म्याश्च लक्ष्मीशस्तन्मे ब्रूहि तपोधन
नारद म्हणाले: तपस्व्या, मला महालक्ष्मी आणि लक्ष्मीबद्दल सांग.
नारायण उवाच आविर्बभूव तत्रैव क्लिष्टं दृष्ट्वा हरिः स्वयम्
नारायण म्हणाले: हरि स्वतः तिथे प्रकट झाला, कारण त्याने त्या दुःखी व्यक्तीला पाहिलं.
तमुवाच हृषीकेशो वरं वृणु यथेप्सितम्
हृषीकेश म्हणाला: 'तुला हवं असलेलं वर माग.'
वरं दत्त्वा हृषीकेशः प्रवक्तुमुपचक्रमे
वरदान दिल्यावर हृषीकेश पुढे बोलू लागला.
श्रीमधुसूदन उवाच परमैश्वर्य्यजनकं सर्वशत्रुविमर्दनम्
श्री मधुसूदन म्हणाले: हे सर्वश्रेष्ठ ऐश्वर्य देणारं आणि सर्व शत्रूंचा नाश करणारं आहे.
ब्रह्मणे च पुरा दत्तं विष्टपे च जलप्लुते
पूर्वी, जग जलमय असताना, हे ब्रह्माला दिलं गेलं होतं.
बभूवुर्मनवः सर्वे सर्वैश्वर्ययुता यतः
त्यामुळे सर्व मनूंना सर्व प्रकारचं ऐश्वर्य लाभलं.
पङ्क्तिश्छन्दश्च सा देवी स्वयं पद्मालया वरा यद्धृत्वा कवचं लोकः सर्वत्र विजयी भवेत्
ती देवी, जी कमळात वास करते आणि वर देणारी आहे, तिच्या छंदाचं नाव पंक्ती आहे. जो कोणी हे कवच धारण करतो, तो सर्वत्र विजयी होतो.
मस्तकं पातु मे पद्मा कण्ठं पातु हरिप्रिया
माझं डोकं पद्मा नेहमी राखो, आणि हरिप्रिय माझ्या गळ्याचं रक्षण करो.
केशान्केशवकान्ता च कपालं कमलालया
केशवाची प्रिया माझ्या केसांचं रक्षण करो, आणि कमलालय माझ्या कपाळाचं रक्षण करो.
ॐ श्रीं कमलवासिन्यै स्वाहा पृष्ठं सदाऽवतु पातु श्रीर्मम कङ्कालं बाहुयुग्मं च ते नमः
ॐ श्रीं कमलवासिन्यै स्वाहा—ती देवी नेहमी माझ्या पाठीचं रक्षण करो. श्री माझ्या हाडांचं रक्षण करो. दोन्ही हातांचं रक्षण करावं, तुला नमस्कार.
ॐ ह्रीं श्रीं लक्ष्म्यै नमः पादौ पातु मे संततं चिरम्
ॐ ह्रीं श्रीं लक्ष्म्यै नमः—लक्ष्मी माझ्या पायांचं नेहमी आणि दीर्घकाळ रक्षण करो.
ॐ श्रीं महालक्ष्म्यै स्वाहा सर्वाङ्गं पातु मे सदा
ॐ श्रीं महालक्ष्म्यै स्वाहा—महालक्ष्मी माझ्या सर्व अंगांचं नेहमी रक्षण करो.
इति ते कथितं वत्स सर्वसम्पत्करं परम्
मुला, असं हे सर्व संपत्ती देणारं श्रेष्ठ कवच तुला सांगितलं.
गुरुमभ्यर्च्य विधिवत्कवचं धारयेत्तु यः
जो कोणी गुरुचं विधिपूर्वक पूजन करून हे कवच धारण करतो,