नानाप्रकारवाद्यैश्च रुद्रैर्वा पार्षदैः सह
नानाविध वाद्यांसह, रुद्र किंवा त्यांच्या पार्षदांसोबत ते सर्व आले.
अथ शक्तिधरो हृष्टो दृष्ट्वा ऽऽरात्पार्वतीं तदा
मग शक्तिशाली आणि आनंदी असा तो, त्या वेळी पार्वतीला पाहून प्रसन्न झाला.
तं पद्माप्रमुखं देवीगणं च मुनिकामिनीम्
पद्मादेवीच्या नेतृत्वाखालील देव्या आणि ऋषीप्रिय स्त्रियांचा तो समुदायही तिथे होता.
कार्त्तिकेयं शिवा दृष्ट्वा क्रोडे कृत्वा चुचुम्ब च
शिवा देवीने कार्तिकेयाला पाहून त्याला मांडीवर घेतले आणि प्रेमाने चुंबन दिले.
पार्वतीप्रमुखा देव्यस्तथा देवश्च शङ्करः
पार्वतीच्या नेतृत्वाखालील देव्या आणि शंकर देवही तिथे होते.
कुमारः स गणैः सार्द्धमागत्य च शिवालयम्
तो कुमार आपल्या गणांसह शिवाच्या निवासस्थानी आला.
रत्नसिंहासनस्थं च रत्नभूषणभूषितम्
रत्नांनी मढवलेल्या सिंहासनावर बसलेला, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेला तो होता.
ईषद्धास्यं प्रसन्नास्यं भक्तानुग्रहकारकम्
त्याच्या चेहऱ्यावर हलके हास्य, प्रसन्नता आणि भक्तांवर कृपा करणारा भाव होता.
तं दृष्ट्वा जगतां नाथं भक्तिनम्रात्मकन्धरः
संपूर्ण जगाचा स्वामी पाहून, भक्तिभावाने सर्वांनी आपली मान वाकवली.
विधिं धर्मं च देवांश्च मुनीन्द्रांश्च मुदाऽन्वितान्
ब्रह्मा, धर्म, देव आणि प्रमुख ऋषी आनंदाने भरून गेले.
पृथक्संभाष्य सर्वांश्चाप्युवास कनकासने
प्रत्येकाशी वेगळं बोलून त्यांना सोन्याच्या आसनांवर बसवलं.
नारायण उवाच रत्नसिंहासने रम्ये वासयामास षण्मुखम्
नारायण म्हणाले—रत्नांनी सजवलेल्या सुंदर सिंहासनावर त्याने षण्मुखाला बसवलं.
नानाविधानि वाद्यानि कांस्यतालादिकानि च
वेगवेगळ्या वाद्यांचा, कांस्यतालांसह, गजर झाला.
वेदमन्त्राभिषिक्तैश्च सर्वर्तीर्थोदपूर्णकैः
वेदमंत्रांनी पवित्र केलेल्या, सर्व तीर्थांच्या पाण्याने भरलेल्या कलशांनी,
सद्रत्नसारखचितं किरीटं मङ्गलाङ्गदे
उत्तम रत्नांनी जडवलेलं मुकुट आणि मंगल दागिने,
वह्निशुद्धांशुके दिव्ये क्षीरोदार्णवसम्भवम्
अग्नीत शुद्ध झालेलं, क्षीरसागरातून उत्पन्न झालेलं दिव्य वस्त्र,
ब्रह्मा ददौ यज्ञसूत्रं वेदा वै वेदमातरम्
ब्रह्मदेवाने यज्ञसूत्र आणि वेद, म्हणजे ज्ञानाची जननी, दिली.
कमण्डलुं च ब्रह्मास्त्रं विद्यां वै वैरिमर्दिनीम्
त्याने कमंडलू, ब्रह्मास्त्र आणि शत्रूंना जिंकणारी विद्या दिली.
परं मृत्युञ्जयं ज्ञानं सर्वशास्त्रावबोधनम्
मृत्यूवर विजय मिळवण्याचं श्रेष्ठ ज्ञान आणि सर्व शास्त्रांचं आकलन दिलं.
योगतत्त्वं सिद्धितत्त्वं ब्रह्मज्ञानं सुदुर्लभम् संहारास्त्रविनिक्षेपं तत्संहारे ददौ शिवः
योगाचं तत्त्व, सिद्धीचं तत्त्व, दुर्मिळ ब्रह्मज्ञान आणि संहारासाठीची अस्त्रं—हे सर्व शंकराने संहारासाठी दिलं.
श्वेतच्छत्रं रत्नमालां ददौ तस्मै जलेश्वरः
जलदेवतेने त्याला पांढरा छत्र आणि रत्नांची माळ दिली.
मनोयायिरथं सूर्य्यः सन्नाहं च मनोरमम् नानाशस्त्राण्युपायानि सर्वे देवा ददुर्मुदा
सूर्याने मनाने चालणारी रथ आणि सुंदर कवच दिलं; सर्व देवांनी आनंदाने विविध शस्त्रं आणि उपाय दिले.
कामशास्त्रं कामदेवो ददौ तस्मै मुदाऽन्वितः
कामदेवाने आनंदाने त्याला कामशास्त्र दिलं.
पार्वती सस्मिता हृष्टा परमानन्दमानसा
पार्वती हसत, आनंदित आणि परमानंदाने भरलेल्या मनाने,
बुद्धिं सुनिर्मलां शान्तिं तुष्टिं पुष्टिं क्षमां धृतिम्
शुद्ध बुद्धी, शांती, समाधान, पोषण, क्षमा आणि धैर्य दिलं.
प्रजापतिर्देवसेनां रत्नभूषणभूषिताम्
प्रजापतीने रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली देवसेना दिली.
ददौ तस्मै वेदमन्त्रैर्विवाहविधिना स्वयम्
त्याने स्वतः वेदमंत्रांनी, विवाहविधीने, तिला त्याला दिलं.
अभिषिच्य कुमारं च सर्वे देवा ययुर्गृहम्
कुमाराचं अभिषेक करून सर्व देव आपापल्या घरी परतले.
नारायणं च ब्रह्माणं धर्मं तुष्टाव शंकरः
शंकराने नारायण, ब्रह्मा आणि धर्म यांची स्तुती केली.
प्रीत्या ययौ च शैलेन्द्रः सगणः शंकरार्चितः
शैलेंद्र आपल्या गणांसह आनंदाने निघून गेला; शंकराने त्याचा सन्मान केला होता.