वृषं गजेन्द्रं तुरगं ज्वलदग्निं सुवर्णकम्
बैल, हत्तींचा राजा, घोडा, जळणारी आग आणि सोनं,
पतिपुत्रवतीं नारीं प्रदीपं मणिमुत्तमम्
पती आणि मुलगा असलेली स्त्री, दिवा आणि उत्तम रत्न—
ददर्शैतानि वस्तूनि मङ्गलानि पुरो मुने
ही सगळी शुभ चिन्हं त्याने समोर पाहिली, हे मुनी.
राजहंसं मयूरं च खञ्जनं च शुकं पिकम्
राजहंस, मोर, खंजन, पोपट आणि कोकिळ,
कृष्णसारं च सुरभिं चमरीं श्वेतचामरम्
काळवीट, सुरभी गाय, चामरी आणि पांढरं चामर,
नानाप्रकारवाद्यं चाप्यश्रौषीन्मंगलध्वनिम्
त्याने वेगवेगळ्या वाद्यांचा मंगल ध्वनीही ऐकला.
दृष्ट्वा श्रुत्वा मङ्गलं स ह्यगमत्तातमन्दिरम्
ही सगळी शुभ चिन्हं पाहून आणि ऐकून तो वडिलांच्या घरी गेला.
कुमारः प्राप्य कैलासं न्यग्रोधाक्षयमूलके
तो कुमार कैलासावर पोहोचला, अजरामर वडाच्या झाडाखाली.
पार्वती मंगलं कृत्वा राजमार्गं मनोहरम्
पार्वतीने शुभ तयारी करून राजमार्ग सुंदर सजवला.
रम्भास्तम्भसमूहैश्च पट्टसूत्रांशुकैस्तथा
केळीच्या खांबांच्या गाठी, रेशमी दोर आणि सुंदर वस्त्रांनी,
पूर्णकुम्भजलैर्व्याप्तं सिक्तं चन्दनवारिभिः
पाण्याने भरलेले कलश, चंदनाच्या पाण्याने शिंपलेले,
नटनर्त्तकवेश्यानामुत्सवैः संकुलं सदा
नेहमीच नर्तक, नट आणि वेश्यांच्या उत्सवांनी गजबजलेलं.
पतिपुत्रवतीभिश्च साध्वीभिश्च समन्वितम्
पतिव्रता आणि पुत्रप्रेमी अशा सती स्त्रियांमध्ये ती वेढलेली होती.
अरुन्धतीमहल्यां च दितिं तारां मनोरमाम्
अरुंधती, अहल्या, दिती, तारा आणि मनोहर अशी मनोहरमाही तिथे होत्या.
अनसूयां तथा स्वाहां संज्ञां वरुणकामिनीम्
अनसूया, तसेच स्वाहा, संज्ञा आणि वरुणाची प्रिय अशी स्त्रीही तिथे होती.
तामेकपाटलामेकपर्णां मैनाककामिनीम्
एकीने फक्त लाल वस्त्र नेसले होते, दुसरीने फक्त एक पान नेसले होते, आणि तिसरी मैनाकाची प्रिय होती.
रम्भा तिलोत्तमा मेना घृताची मोहिनी शुभा
रंभा, तिलोत्तमा, मेना, घृताची आणि शुभ अशी मोहिनीही तिथे होत्या.
कदम्बमाला सुरसा वनमाला च सुन्दरी
कदंबमाला, सुरसा, वनमाला आणि सुंदर अशी स्त्रीही तिथे होती.
संगीतनर्त्तनपराः सस्मिता वेषसंयुताः
त्या सर्व गायन आणि नृत्यात मग्न, हसतमुख आणि विविध वेशभूषेत सजलेल्या होत्या.
देवाश्च मुनयः शैला गन्धर्वाः किन्नरास्तथा
देव, ऋषी, पर्वत, गंधर्व आणि किंनरही तिथे उपस्थित होते.
नानाप्रकारवाद्यैश्च रुद्रैर्वा पार्षदैः सह
नानाविध वाद्यांसह, रुद्र किंवा त्यांच्या पार्षदांसोबत ते सर्व आले.
अथ शक्तिधरो हृष्टो दृष्ट्वा ऽऽरात्पार्वतीं तदा
मग शक्तिशाली आणि आनंदी असा तो, त्या वेळी पार्वतीला पाहून प्रसन्न झाला.
तं पद्माप्रमुखं देवीगणं च मुनिकामिनीम्
पद्मादेवीच्या नेतृत्वाखालील देव्या आणि ऋषीप्रिय स्त्रियांचा तो समुदायही तिथे होता.
कार्त्तिकेयं शिवा दृष्ट्वा क्रोडे कृत्वा चुचुम्ब च
शिवा देवीने कार्तिकेयाला पाहून त्याला मांडीवर घेतले आणि प्रेमाने चुंबन दिले.
पार्वतीप्रमुखा देव्यस्तथा देवश्च शङ्करः
पार्वतीच्या नेतृत्वाखालील देव्या आणि शंकर देवही तिथे होते.
कुमारः स गणैः सार्द्धमागत्य च शिवालयम्
तो कुमार आपल्या गणांसह शिवाच्या निवासस्थानी आला.
रत्नसिंहासनस्थं च रत्नभूषणभूषितम्
रत्नांनी मढवलेल्या सिंहासनावर बसलेला, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेला तो होता.
ईषद्धास्यं प्रसन्नास्यं भक्तानुग्रहकारकम्
त्याच्या चेहऱ्यावर हलके हास्य, प्रसन्नता आणि भक्तांवर कृपा करणारा भाव होता.
तं दृष्ट्वा जगतां नाथं भक्तिनम्रात्मकन्धरः
संपूर्ण जगाचा स्वामी पाहून, भक्तिभावाने सर्वांनी आपली मान वाकवली.
विधिं धर्मं च देवांश्च मुनीन्द्रांश्च मुदाऽन्वितान्
ब्रह्मा, धर्म, देव आणि प्रमुख ऋषी आनंदाने भरून गेले.