ब्रह्माणमूचुस्ते तत्र क्रमेण समयोचितम्
तेथे त्यांनी योग्य क्रमाने आणि पद्धतीने ब्रह्मांशी बोलले.
कश्यप उवाच बालं ददर्श यत्नेन तस्य वै मातुराज्ञया
कश्यप म्हणाले: त्याच्या आईच्या आज्ञेने त्याने काळजीपूर्वक बाळाकडे पाहिले.
श्रीसूर्य्य उवाच यत्पुत्रोऽतिप्रयत्नेन ह्यपश्यत्पार्वतीसुतम्
सूर्य म्हणाले: माझ्या मुलाने खूप प्रयत्न करून पार्वतीच्या मुलाकडे पाहिले.
यथा निरपराधेन मत्पुत्रं सा शशाप ह
माझा मुलगा निरपराध असतानाही तिने त्याला शाप दिला कसा?
यम उवाच वयं शपामः कोऽधर्मो जिघांसोश्च विहिंसने
यम म्हणाले: जर आपण शाप दिला, तर त्यात कोणता अधर्म किंवा इतरांना दुखावण्याचा हेतू आहे?
ब्रह्मोवाच सर्वेषां वचनेनैव क्षन्तुमर्हन्तु साधवः
ब्रह्मा म्हणाले: सर्वांच्या म्हणण्यावरून सज्जनांनी क्षमा करावी.
दुर्गे दत्त्वा त्वमाज्ञां च पुत्रदर्शनहेतवे
किल्ल्यात तुझ्या मुलाची भेट व्हावी म्हणून तुला परवानगी दिली.
इत्युक्त्वा शनिमादाय बोधयित्वा च पार्वतीम्
असं म्हणून त्यांनी शनिला सोबत घेतलं आणि पार्वतीला जागं केलं.
बभूव पार्वती तुष्टा ब्रह्मणो वचनान्मुने
ब्राह्मदेवांच्या शब्दांमुळे पार्वती आनंदी झाली, हे ऋषी.
उवाच पार्वती तत्र सन्तुष्टा तं शनैश्चरम्
तेथे समाधानी पार्वतीने शनैश्चराशी बोलली.
पार्वत्युवाच चिरजीवी च योगीन्द्रो हरिभक्तस्य का विपत्
पार्वती म्हणाली, 'दीर्घायुषी योगी आणि हरिभक्ताला कसली आपत्ती होईल?'
अद्यप्रभृति निर्विघ्ना हरौ भक्तिर्दृढाऽस्तु ते
आजपासून तुझी हरिप्रती भक्ती दृढ आणि अडथळ्याविना राहो.
इत्युक्त्वा पार्वती तुष्टा बालं धृत्वा च वक्षसि
असं म्हणून समाधानी पार्वतीने त्या मुलाला छातीशी धरलं.
शनिर्जगाम देवानां समीपं हृष्टमानसः
शनी आनंदी मनाने देवांच्या जवळ गेला.
नारायण उवाच पूजयामास तं बालमुपहारैरनुत्तमैः
नारायण म्हणाले, त्याने त्या मुलाची उत्तम भेटवस्तूंनी पूजा केली.
सर्वाग्रे तव पूजा च मया दत्ता सुरोत्तम
सर्वांत आधी तुझी पूजा मीच दिली, हे श्रेष्ठ देव.
वनमालां ददौ तस्मै ब्रह्मज्ञानं च मुक्तिदम्
त्याला वनफुलांची माळ आणि मोक्ष देणारं ब्रह्मज्ञान दिलं.
ददौ द्रव्याणि चारूणि चोपचारांश्च षोडश
त्याला सुंदर वस्तू आणि सोळा प्रकारच्या पूजा सामग्री दिल्या.
विघ्नेशश्च गणेशश्च हेरम्बश्च गजाननः
विघ्नेश, गणेश, हेरंब आणि गजानन—
एतान्यष्टौ च नामानि सर्वसिद्धिप्रदानि च
ही आठ नावे सर्व सिद्धी देणारी आहेत.
सिद्धासनं ददौ धर्मस्तस्मै ब्रह्मा कमण्डलुम्
धर्माने त्याला सिद्धासन दिलं; ब्रह्मदेवाने कमंडलू दिलं.
रत्नसिंहासनं शक्रः सूर्य्यश्च मणिकुण्डले
इंद्राने रत्नांचा सिंहासन दिलं; सूर्याने मणींची कुंडलं दिली.
वह्निशुद्धं च वसनं ददौ तस्मै हुताशनः
अग्नीने त्याला शुद्ध वस्त्र दिलं.
क्षीरोदोद्भवसद्रत्नरचितं वलयं वरम्
क्षीरसागरातून आलेल्या उत्तम रत्नांनी बनवलेलं सुंदर कडे त्याला दिलं.
कण्ठभूषां च सावित्री भारती हारमुज्ज्वलम्
सावित्री गळ्यातील अलंकार झाली, आणि भारती उजळ हारासारखी शोभली.
मुनयः पर्वताश्चैव रत्नानि विविधानि च
मुनी, पर्वत आणि अनेक प्रकारची मौल्यवान रत्नेही प्रकट झाली.
क्रमेण देवा देव्यश्च मुनयः पर्वतादयः
क्रमाने देव, देव्या, मुनी, पर्वत आणि इतर सर्व जण प्रकट झाले.
नानाविधानि द्रव्याणि स्वादूनि मधुराणि च
नानाविध गोड आणि स्वादिष्ट पदार्थ अर्पण करण्यात आले.
पार्वती जगतां माता स्मेराननसरोरुहा
पार्वती, जगाची आई, तिचे कमळासारखे हसरे मुख होते.
सर्वतीर्थोदकै रत्नकलशावर्जितैः स्तुतैः अग्निशुद्धे च वसने ददौ तस्मै सती मुदा
सर्व तीर्थांचे पवित्र पाणी, रत्नांनी भरलेली कलशे, आणि अग्निपरिक्षित वस्त्रे घेऊन सतीने आनंदाने ते त्यांना दिले.