आशिषं युयुजे विष्णुः शिशुं च शिशुमातरम्
विष्णूंनी त्या बाळाला आणि त्याच्या आईला आशीर्वाद दिला.
ब्रह्मा ददौ स्वमुकुटं धर्मो वै रत्नभूषणम्
ब्रह्मांनी आपला मुकुट दिला आणि धर्माने रत्नांनी सजवलेली अलंकार दिली.
तुष्टाव तं महादेवश्चात्यन्तं हृष्टमानसः
महादेव अत्यंत आनंदी मनाने त्याची स्तुती करू लागले.
अश्वानां च गजानां च सहस्राणि शतानि च
शेकडो हजारो घोडे आणि हत्ती देण्यात आले.
हिमालयश्च संतुष्टो हृष्टा देवाश्च तत्र वै
हिमालय समाधानी झाला आणि तिथले देवता आनंदित झाले.
ब्राह्मणान्भोजयामास कारयामास मङ्गलम्
त्याने ब्राह्मणांना जेवू घातले आणि मंगलकार्य घडवले.
शनिं संलज्जितं दृष्ट्वा पार्वती कोपशालिनी
शनी लाजलेला पाहून पार्वती रागाने बोलली.
दृष्ट्वा शप्तं शनिं सूर्य्यः कश्यपश्च यमस्तथा
शनीला शाप दिल्याचे पाहून सूर्य, कश्यप आणि यम यांनीही तशीच प्रतिक्रिया दिली.
रक्ताक्षास्ते रक्तमुखाः कोपप्रस्फुरिताधराः
त्यांच्या डोळ्यांत रक्त उतरले, तोंड लाल झाले आणि रागाने ओठ थरथरले.
ब्रह्मा तान्बोधयामास विष्णुना प्रेरितः सुरैः
विष्णू आणि देवतांनी सुचविल्यामुळे ब्रह्मांनी त्यांना शांत करण्याचा प्रयत्न केला.
ब्रह्माणमूचुस्ते तत्र क्रमेण समयोचितम्
तेथे त्यांनी योग्य क्रमाने आणि पद्धतीने ब्रह्मांशी बोलले.
कश्यप उवाच बालं ददर्श यत्नेन तस्य वै मातुराज्ञया
कश्यप म्हणाले: त्याच्या आईच्या आज्ञेने त्याने काळजीपूर्वक बाळाकडे पाहिले.
श्रीसूर्य्य उवाच यत्पुत्रोऽतिप्रयत्नेन ह्यपश्यत्पार्वतीसुतम्
सूर्य म्हणाले: माझ्या मुलाने खूप प्रयत्न करून पार्वतीच्या मुलाकडे पाहिले.
यथा निरपराधेन मत्पुत्रं सा शशाप ह
माझा मुलगा निरपराध असतानाही तिने त्याला शाप दिला कसा?
यम उवाच वयं शपामः कोऽधर्मो जिघांसोश्च विहिंसने
यम म्हणाले: जर आपण शाप दिला, तर त्यात कोणता अधर्म किंवा इतरांना दुखावण्याचा हेतू आहे?
ब्रह्मोवाच सर्वेषां वचनेनैव क्षन्तुमर्हन्तु साधवः
ब्रह्मा म्हणाले: सर्वांच्या म्हणण्यावरून सज्जनांनी क्षमा करावी.
दुर्गे दत्त्वा त्वमाज्ञां च पुत्रदर्शनहेतवे
किल्ल्यात तुझ्या मुलाची भेट व्हावी म्हणून तुला परवानगी दिली.
इत्युक्त्वा शनिमादाय बोधयित्वा च पार्वतीम्
असं म्हणून त्यांनी शनिला सोबत घेतलं आणि पार्वतीला जागं केलं.
बभूव पार्वती तुष्टा ब्रह्मणो वचनान्मुने
ब्राह्मदेवांच्या शब्दांमुळे पार्वती आनंदी झाली, हे ऋषी.
उवाच पार्वती तत्र सन्तुष्टा तं शनैश्चरम्
तेथे समाधानी पार्वतीने शनैश्चराशी बोलली.
पार्वत्युवाच चिरजीवी च योगीन्द्रो हरिभक्तस्य का विपत्
पार्वती म्हणाली, 'दीर्घायुषी योगी आणि हरिभक्ताला कसली आपत्ती होईल?'
अद्यप्रभृति निर्विघ्ना हरौ भक्तिर्दृढाऽस्तु ते
आजपासून तुझी हरिप्रती भक्ती दृढ आणि अडथळ्याविना राहो.
इत्युक्त्वा पार्वती तुष्टा बालं धृत्वा च वक्षसि
असं म्हणून समाधानी पार्वतीने त्या मुलाला छातीशी धरलं.
शनिर्जगाम देवानां समीपं हृष्टमानसः
शनी आनंदी मनाने देवांच्या जवळ गेला.
नारायण उवाच पूजयामास तं बालमुपहारैरनुत्तमैः
नारायण म्हणाले, त्याने त्या मुलाची उत्तम भेटवस्तूंनी पूजा केली.
सर्वाग्रे तव पूजा च मया दत्ता सुरोत्तम
सर्वांत आधी तुझी पूजा मीच दिली, हे श्रेष्ठ देव.
वनमालां ददौ तस्मै ब्रह्मज्ञानं च मुक्तिदम्
त्याला वनफुलांची माळ आणि मोक्ष देणारं ब्रह्मज्ञान दिलं.
ददौ द्रव्याणि चारूणि चोपचारांश्च षोडश
त्याला सुंदर वस्तू आणि सोळा प्रकारच्या पूजा सामग्री दिल्या.
विघ्नेशश्च गणेशश्च हेरम्बश्च गजाननः
विघ्नेश, गणेश, हेरंब आणि गजानन—
एतान्यष्टौ च नामानि सर्वसिद्धिप्रदानि च
ही आठ नावे सर्व सिद्धी देणारी आहेत.