मेनकोवाच श्रीयुक्तः श्रीपतिसमो धर्म्मे धर्मसमो भव
मेना म्हणाली: श्रीयुक्त, श्रीपतिसमान आणि धर्मात धर्मासारखा हो.
वसुन्धरोवाच निर्विघ्नो विघ्ननिघ्नश्च भव वत्स शुभाश्रयः
वसुंधरा म्हणाली: विघ्नरहित, विघ्नांचा नाश करणारा आणि, बाळा, शुभाश्रय असो.
पार्वत्युवाच मृत्युञ्जयश्च भगवान्भवत्वतिविशारदः
पार्वती म्हणाली: तू मृत्यूंजय आणि अत्यंत विद्वान हो.
ऋषयो मुनयः सिद्धाः सर्वे युयुजुराशिषः
सर्व ऋषी, मुनी आणि सिद्धांनी आशीर्वाद दिले.
सर्वं ते कथितं वत्स सर्वमङ्गलमङ्गलम्
हे बाळा, सर्व मंगलांतील श्रेष्ठ मंगल तुला सांगितले.
इमं सुमंगलाध्यक्षं यः शृणोति सुखं यतः
जो कोणी या सुमंगल प्रमुखाची कथा ऐकतो, त्याला सुख मिळते.
अपुत्रो लभते पुत्रमधनो लभते धनम्
ज्याचं मूल नाही त्याला मूल मिळतं; गरीबाला धन मिळतं.
भार्य्यार्थी लभते भार्य्यां प्रजार्थी लभते प्रजाम्
ज्याला पत्नी हवी आहे त्याला पत्नी मिळते; ज्याला संतती हवी आहे त्याला संतती मिळते.
भ्रष्टपुत्रं नष्टधनं प्रोषितं च प्रियं लभेत्
हरवलेलं मूल, हरवलेलं धन आणि दूर गेलेला प्रियजन परत मिळतो.
यत्पुण्यं लभते मर्त्यो गणेशाख्यानकश्रुतौ
गणेशाच्या कथा ऐकून माणसाला जे पुण्य मिळतं,
अयं च मङ्गलाध्यायो यस्य गेहं च तिष्ठति
आणि हा शुभ अध्याय ज्या घरात असतो,
यात्राकाले च पुण्याहे यः शृणोति समाहितः
प्रवासाच्या वेळी किंवा पुण्यदिनी जो मन लावून ऐकतो,
नारायण उवाच देवैश्च मुनिभिः सार्द्धमवसत्तत्र संसदि
नारायण म्हणाले: देव आणि ऋषींसोबत तो त्या सभेत राहिला.
दक्षिणे शंकरस्तस्य वामे ब्रह्मा प्रजापतिः
त्याच्या उजव्या बाजूला शंकर आणि डाव्या बाजूला ब्रह्मा, प्रजापती होते.
तथा धर्मसमीपे च सूर्य्यः शक्रः कलानिधिः
धर्म, सूर्य, शक्र आणि चंद्र जवळ होते.
ननर्त्त नर्त्तकश्रेणी जगुर्गन्धर्व किन्नराः
नर्तकांची फळी नाचत होती; गंधर्व आणि किन्नर गात होते.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र द्रष्टुं शङ्करनन्दनम्
इतक्यात तिथे शंकराचा मुलगा पाहण्यासाठी
अत्यन्तनम्रवदन ईषन्मुद्रितलोचनः
अतिशय नम्र चेहरा आणि किंचित हसणारे डोळे असलेला,
तपःफलाशी तेजस्वी ज्वलदग्निशिखोपमः
तपश्चर्येचं फळ हवं म्हणून तेजस्वी, जळत्या अग्नीच्या ज्वाळेसारखा,
प्रणम्य विष्णुं ब्रह्माणं शिवं धर्मं रविं सुरान्
त्याने विष्णू, ब्रह्मा, शिव, धर्म, रवि आणि देवांना वंदन केलं.
प्रधानद्वारमासाद्य शिवतुल्यपराक्रमम्
मुख्य दरवाजाजवळ गेला, ज्याचं सामर्थ्य शिवासारखं होतं.
शनैश्चर उवाच विष्णुप्रमुखदेवानां मुनीनामनुरोधतः
शनैश्चर म्हणाले: विष्णू आणि इतर देव, तसेच ऋषी यांच्या विनंतीने,
आज्ञां देहि च मां गन्तुं पार्वतीसन्निधिं बुध
बुद्धिमानांनो, मला पार्वतीच्या सान्निध्यात जायला परवानगी द्या.
विशालाक्ष उवाच मार्गं दातुं न शक्तोऽहं विना मन्मातुराज्ञया
विशालाक्ष म्हणाले: माझ्या आईची आज्ञा न घेता मी वाट देऊ शकत नाही.
इत्युक्त्वाऽभ्यन्तरभ्येत्य प्रेरितः स शिवाज्ञया
असं सांगून, तो शिवाच्या आज्ञेने आत गेला.
शनिरभ्यन्तरं गत्वा चानमन्नम्रकन्धरः
शनिने आत जाऊन, मान खाली घालून नमस्कार केला.
सखीभिः पञ्चभिः शश्वत्सेवितां श्वेतचामरैः
तेथे पाच सखींकडून नेहमी पांढऱ्या चामरांनी सेवा मिळणारी,
वह्निशुद्धांशुकाधानां रत्नभूषणभूषिताम्
अग्निप्रसादित वस्त्र घातलेली आणि रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली,
नतं सूर्य्यसुतं दृष्ट्वा दुर्गा संभाष्य सत्वरम्
नम्र झालेला सूर्यपुत्र पाहून, दुर्गेने त्याला पटकन हाक मारली.
पार्वत्युवाच किं न पश्यसि मां साधो बालकं वा ग्रहेश्वर
पार्वती म्हणाली : साधू, तू मला किंवा या बाळाकडे का पाहत नाहीस, ग्रहांचा अधिपती?