सदन्नं पुरतो दृष्ट्वा मनः पूर्णं तथा मम
माझ्यासमोर चांगले अन्न ठेवलेले पाहून माझे मन पूर्णपणे तृप्त झाले.
प्रीत्या स्तनं ददौ तस्मै परमानन्दमानसा
ती आनंदाने, अत्यंत आनंदित मनाने त्याला आपला स्तन दिला.
चुचुम्ब गण्डे वेदोक्तं युयुजे चाशिषं मुदा
तीने वेदांप्रमाणे त्याच्या गालावर प्रेमाने चुंबन दिले आणि आनंदाने आशीर्वाद दिला.
नारायण उवाच विविधानि च रत्नानि द्विजेभ्यो ददतुर्मुदा
नारायण म्हणाले: त्यांनी विविध रत्ने द्विजांना आनंदाने दिली.
बन्दिभ्यो भिक्षुकेभ्यश्च दानानि विविधानि च
त्यांनी बंदी आणि भिक्षुकांनाही अनेक प्रकारची दाने दिली.
हिमालयश्च रत्नानां ददौ लक्षं द्विजातये
हिमालयाने द्विजांना एक लाख रत्ने दिली.
दशलक्षं गवां चैव पञ्चलक्षं सुवर्णकम्
त्याने दहा लाख गायी आणि पाच लाख सोन्याचे तुकडे दिले.
अन्यान्यपि च दानानि वस्त्राण्याभरणानि च
त्याने इतरही दाने, वस्त्रे आणि दागिने दिले.
ब्राह्मणेभ्यो ददौ विष्णुः कौस्तुभं कौतुकान्वितः सुदुर्लभानि सृष्टौ च ब्राह्मणेभ्यो ददौ मुदा
विष्णूंनी ब्राह्मणांना कौस्तुभ मणी आनंदाने दिला; तसेच सृष्टीतील अतिशय दुर्मिळ वस्तूही आनंदाने दिल्या.
धर्मः सूर्य्यश्च शक्रश्च देवाश्च मुनयस्तथा
धर्म, सूर्य, शक्र, देव आणि मुनी यांनीही तसेच केले.
माणिक्यानां सहस्राणि रत्नानां च शतानि च
त्यांनी हजारो माणिके आणि शेकडो इतर रत्ने दिली.
हरिद्वर्णमणीन्द्राणां सहस्राणि मुदाऽन्विताः अमूल्यान्यन्यरत्नानि श्वेतवर्णानि कौतुकात्
हजारो हिरव्या रंगाचे मणी आनंदाने दिले, आणि इतर अमूल्य पांढरी रत्नेही उत्साहाने दिली.
शतलक्षं सुवर्णानां वह्निशुद्धांशुकानि च
शंभर हजार सोन्याचे तुकडे आणि अग्निप्रसादित वस्त्रे दिली.
हारं चामूल्यरत्नानां त्रिषु लोकेषु दुर्लभम्
तीनही लोकांत दुर्मिळ, अमूल्य रत्नांचा हार दिला.
परिष्कृतं च माणिक्यैर्हीरकैश्च विराजितम्
तो हार माणिकांनी सजवलेला आणि हिऱ्यांनी झळाळणारा होता.
त्रैलोक्यसारं हारं च सद्रत्नगणनिर्मितम्
तीनही लोकांचा सार असलेला, उत्तम रत्नांनी बनवलेला हार दिला.
लक्षं सुवर्णलोष्टानां धनानि विविधानि च
एक लाख सोन्याच्या गोट्या आणि विविध प्रकारचे धन दिले.
दानानि दत्त्वा विप्रेभ्यस्ते सर्वे ददृशुः शिशुम्
ब्राह्मणांना दान दिल्यावर सर्वांनी त्या बाळाकडे प्रेमाने पाहिले.
भारं वोढुमशक्ताश्च ब्राह्मणा बन्दिनस्तथा
ब्राह्मण आणि भाट हे भार उचलू शकले नाहीत.
कथयन्ति कथाः सर्वे विश्रान्ताः पूर्वदायिनाम्
सर्वजण थकून, पूर्वी देणाऱ्यांच्या कथा सांगू लागले.
विष्णुः प्रमुदितस्तत्र वादयामास दुन्दुभिम् वेदांश्च पाठयामास पुराणानि च नारद
तेथे विष्णू आनंदाने डुगडुगी वाजवू लागले आणि, नारद, वेद आणि पुराणे म्हणू लागले.
मुनीन्द्रानानयामास पूजयामास तान्मुदा सार्द्धं देवश्चै देवीभिर्ददौ तस्मै शुभाशिषः
त्यांनी मोठ्या ऋषींना बोलावले आणि आनंदाने त्यांचा सन्मान केला; देव-देवींसह त्याने त्याला शुभाशीर्वाद दिले.
विष्णुरुवाच पराक्रमे मया तुल्यः सर्वसिद्धीश्वरो भव
विष्णू म्हणाले: पराक्रमात माझ्यासारखा हो, सर्व सिद्धींचा स्वामी हो.
ब्रह्मोवाच सर्वेषां पुरतः पूजा भवत्वतिसुदुर्लभा
ब्रह्मा म्हणाले: सर्वांच्या पुढे तुझी पूजा व्हावी, ही फार दुर्मिळ गोष्ट तुला लाभो.
धर्म्म उवाच सर्वज्ञश्च दयायुक्तो हरिभक्तो हरेः समः
धर्म म्हणाले: सर्वज्ञ, दयाळू, हरिभक्त आणि हरिसमान हो.
महादेव उवाच विद्यावान्पुण्यवाञ्छान्तो दान्तश्च प्राणवल्लभ
महादेव म्हणाले: विद्वान, पुण्यवान, शांत, संयमी आणि प्राणप्रिय हो.
लक्ष्मीरुवाच पतिव्रता मया तुल्या शान्ता कान्ता मनोहरा
लक्ष्मी म्हणाली: तुझी पत्नी पतिव्रता, माझ्यासारखी, शांत, सुंदर आणि मनमोहक असो.
सरस्वत्युवाच स्मृतिर्विवेचनाशक्तिर्भवत्वतितरां सुत
सरस्वती म्हणाली: बाळा, तुला स्मरणशक्ती आणि विवेकशक्ती भरपूर लाभो.
सावित्र्युवाच मन्मन्त्रजपशीलश्च प्रवरो वेदवादिनाम्
सावित्री म्हणाली: माझा मंत्र जप करण्यात निपुण आणि वेद बोलणाऱ्यांत श्रेष्ठ हो.
हिमालय उवाच श्रीकृष्णतुल्यो गुणवान्भव कृष्णपरायणः
हिमालय म्हणाले: श्रीकृष्णासारखा गुणी हो, आणि कृष्णभक्त राहा.