हव्यं पुष्पं जलं द्रव्यमशुचेश्च सुरासमम्
अशुद्ध व्यक्तीकडून दिलेली हवि, फुलं, पाणी किंवा द्रव्य देवांना मद्यासारखीच असतात.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वाग् बभूवाशरीरिणी
इतक्यात तिथे एक देहहीन वाणी ऐकू आली.
शान्ता भव जगन्मातस्स्वसुतं पश्य मन्दिरे
जगदंबे, शांत रहा; आपल्या मुलाचं मंदिरात दर्शन घे.
सुपुण्यकव्रततरोः फलरूपं सनातनम्
तो पुण्यवान व्रतांच्या झाडाचा शाश्वत फळ आहे.
ध्यायन्ति वैष्णवा देवा ब्रह्मविष्णुशिवादयः
वैष्णव देव, ब्रह्मा, विष्णु, शिव आणि इतर सगळे त्याचं ध्यान करतात.
यस्य स्मरणमात्रेण सर्वविघ्नो विनश्यति
त्याचा फक्त स्मरण केल्याने सर्व विघ्न नाहीसे होतात.
कल्पे कल्पे ध्यायसि यं ज्योतीरूपं सनातनम्
प्रत्येक युगात तू त्या शाश्वत तेजस्वी रूपाचं ध्यान करतेस.
तव वाञ्छापूर्णबीजं तपःकल्पतरोः फलम्
तोच तुझ्या इच्छा पूर्ण करणाऱ्या तपाच्या कल्पवृक्षाचं बीज आणि फळ आहे.
नायं विप्रः क्षुधाऽऽर्त्तश्च विप्ररूपी जनार्दनः सरस्वती त्वेवमुक्त्वा विरराम च नारद
हा भुकेने त्रस्त ब्राह्मण नाही, तर ब्राह्मण रूपातील जनार्दनच आहे; असं सरस्वती म्हणाली आणि मग गप्प बसली, हे नारद.
त्रस्ता श्रुत्वाऽऽकाशवाणीं जगाम स्वालयं सती
आकाशवाणी ऐकून घाबरलेली सती आपल्या घरी परत गेली.
पश्यन्तं गेहशिखरं शतचन्द्रसमप्रभम्
तिने घराच्या कळसाकडे पाहिलं, जे शंभर चंद्रांसारखं तेजस्वी होतं.
कुर्वन्तं भ्रमणं तल्पे पश्यन्तं स्वेच्छया मुदा
तिने त्याला पलंगावर आनंदाने फिरताना आणि पाहताना पाहिलं.
दृष्ट्वा तदद्भुतं रूपं त्रस्ता शंकरसन्निधिम्
ते अद्भुत रूप पाहून ती घाबरली आणि शंकरांच्या जवळ गेली.
पार्वत्युवाच कल्पे कल्पे ध्यायसि यं तं पश्यागत्य मन्दिरम्
पार्वती म्हणाली, "ज्याचं ध्यान प्रत्येक युगात तू करत होतास, तोच इथे मंदिरात आला आहे, त्याला पाहा."
शीघ्रं पुत्रमुखं पश्य पुण्यबीजं महोत्सवम्
लवकर तुझ्या मुलाचं चेहरा पाहा, तो पुण्याचं मूळ आहे, मोठा उत्सव आहे.
स्नानं च सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु दक्षिणम्
सर्व तीर्थांमध्ये स्नान केल्याचं आणि सर्व यज्ञांत दान दिल्याचं पुण्य,
सर्वदानेन यत्पुण्यं क्ष्माप्रदक्षिणतश्च यत्
सर्व प्रकारच्या दानाचं आणि पृथ्वीची प्रदक्षिणा केल्याचं पुण्य,
सर्वैस्तपोभिर्यत्पुण्यं देवानशनैर्व्रतैः
सर्व तपस्यांनी मिळणारं पुण्य, आणि देवांसाठी अनेक वर्षे व्रत केल्याचं पुण्य,
यद्विप्रभोजनैः पुण्यं यदेव सुरसेवनैः
ब्राह्मणांना जेवू घातल्याचं आणि देवांची सेवा केल्याचं पुण्य—
पार्वत्या वचनं श्रुत्वा शिवः संहृष्टमानसः ददर्श तल्पे स्वसुतं तप्तकाञ्चनसन्निभम्
पार्वतीचं बोलणं ऐकून, शिव आनंदित मनाने आपल्या मुलाला पलंगावर पाहतो, तो ताज्या सोन्यासारखा तेजस्वी दिसत होता.
हदयस्थं च यद्रूपं तदेवातिमनोहरम् चुचुम्बानन्दजलधौ निमग्ना सेत्युवाच तम्
ज्या रूपाचं दर्शन त्यांच्या हृदयात होतं, तेच अतिशय सुंदर रूप त्यांनी मिठीत घेतलं, आनंदाच्या सागरात बुडून, त्याला म्हणाले—
संप्राप्यामूल्यरत्नं त्वां पूर्णमेव सनातनम्
"तुला, हे अमूल्य रत्न, पूर्ण आणि सनातन, प्राप्त झाल्यावर—"
कान्ते सुचिरमायाते प्रोषिते योषितो यथा
"जशी एक प्रिय पत्नी, खूप दिवसांनी परतलेल्या नवऱ्याचं स्वागत करते—"
सुचिरं गतमायातमेकपुत्रा कथा सुतम्
"जशी एक आई, एकुलत्या एक मुलाला खूप दिवसांनी परत पाहते—"
सद्रत्नं सुचिरं भ्रष्टं प्राप्य हृष्टो यथा जनः
"जसा एखादा माणूस, खूप दिवसांनी हरवलेलं मौल्यवान रत्न पुन्हा मिळवतो आणि आनंदी होतो—"
यथा सुचिरमन्धानां स्थितानां च निराश्रये
"जसे खूप दिवसांपासून आंधळे असलेले, किंवा आधार नसलेले लोक—"
दुस्तरे सागरे घोरे पतितस्य च संकटे
"जसा एखादा माणूस, भयंकर आणि पार न करता येणाऱ्या समुद्रात पडतो आणि संकटात सापडतो—"
तृष्णया शुष्ककण्ठानां सुचिराच्च सुशीतलम्
"ज्यांच्या घशाला तहान लागली आहे, आणि खूप दिवसांनी त्यांना थंड पाणी मिळतं—"
दावाग्निपतितानां च स्थितानां च निराश्रये
"जसे एखाद्या जंगलातील आगीत पडलेले, किंवा आधार नसलेले लोक—"
चिरं बुभुक्षितानां च व्रतोपोषणकारिणाम्
"जसे खूप दिवस उपाशी असलेले, किंवा व्रत उपवास करणारे लोक—"