शुद्धचम्पकवर्णाभः कोटिचन्द्रसमप्रभः
त्याचा रंग शुद्ध चंपक फुलासारखा आणि तेज कोट्यवधी चंद्रांसारखे होते.
अतीव सुन्दरतनुः कामदेवविमोहनः
त्याचे रूप अत्यंत सुंदर होते, कामदेवालाही मोहून टाकणारे.
सुन्दरे लोचने बिभ्रच्चारुपद्मविनिन्दके
त्याच्या डोळ्यांची शोभा सुंदर कमळालाही लाजवणारी होती.
कपालं च कपोलं च परमं सुमनोहरम्
त्याचे कपाळ आणि गाल अतिशय मनोहारी होते.
त्रैलोक्ये वै निरुपमं सर्वांगं बिभ्रदुत्तमम्
तीनही लोकांत तो सर्वांग सुंदर, अतुलनीय आणि सर्वोत्तम रूप धारण करून वावरत होता.
नारायण उवाच ब्राह्मणान्वेषणं कृत्वा बभ्राम परितो मुने
नारायण म्हणाले — ब्राह्मणांचा शोध घेत तो सर्वत्र भटकत होता, हे मुनी.
पार्वत्युवाच हे तात दर्शनं देहि प्राणान्वै रक्ष मे विभो
पार्वती म्हणाली — बाबा, मला तुझं दर्शन दे. प्रभो, माझा प्राण वाचव.
शिव शीघ्रं समुत्तिष्ठ ब्राह्मणान्वेषणं कुरु
शिवा, लवकर उठ आणि ब्राह्मणांचा शोध घे.
अगृहीत्वा गृहात्पूजां गृहिणोऽतिथिरीश्वर
घरात पूजा न करता, घरमालक जर पाहुण्याचं स्वागत करत नाही, तर तो ईश्वराचं आदर करत नाही.
पितरस्तन्न गृह्णन्ति पिण्डदानं च तर्पणम्
अशा व्यक्तीकडून पिंडदान किंवा तर्पण पितर स्वीकारत नाहीत.
हव्यं पुष्पं जलं द्रव्यमशुचेश्च सुरासमम्
अशुद्ध व्यक्तीकडून दिलेली हवि, फुलं, पाणी किंवा द्रव्य देवांना मद्यासारखीच असतात.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वाग् बभूवाशरीरिणी
इतक्यात तिथे एक देहहीन वाणी ऐकू आली.
शान्ता भव जगन्मातस्स्वसुतं पश्य मन्दिरे
जगदंबे, शांत रहा; आपल्या मुलाचं मंदिरात दर्शन घे.
सुपुण्यकव्रततरोः फलरूपं सनातनम्
तो पुण्यवान व्रतांच्या झाडाचा शाश्वत फळ आहे.
ध्यायन्ति वैष्णवा देवा ब्रह्मविष्णुशिवादयः
वैष्णव देव, ब्रह्मा, विष्णु, शिव आणि इतर सगळे त्याचं ध्यान करतात.
यस्य स्मरणमात्रेण सर्वविघ्नो विनश्यति
त्याचा फक्त स्मरण केल्याने सर्व विघ्न नाहीसे होतात.
कल्पे कल्पे ध्यायसि यं ज्योतीरूपं सनातनम्
प्रत्येक युगात तू त्या शाश्वत तेजस्वी रूपाचं ध्यान करतेस.
तव वाञ्छापूर्णबीजं तपःकल्पतरोः फलम्
तोच तुझ्या इच्छा पूर्ण करणाऱ्या तपाच्या कल्पवृक्षाचं बीज आणि फळ आहे.
नायं विप्रः क्षुधाऽऽर्त्तश्च विप्ररूपी जनार्दनः सरस्वती त्वेवमुक्त्वा विरराम च नारद
हा भुकेने त्रस्त ब्राह्मण नाही, तर ब्राह्मण रूपातील जनार्दनच आहे; असं सरस्वती म्हणाली आणि मग गप्प बसली, हे नारद.
त्रस्ता श्रुत्वाऽऽकाशवाणीं जगाम स्वालयं सती
आकाशवाणी ऐकून घाबरलेली सती आपल्या घरी परत गेली.
पश्यन्तं गेहशिखरं शतचन्द्रसमप्रभम्
तिने घराच्या कळसाकडे पाहिलं, जे शंभर चंद्रांसारखं तेजस्वी होतं.
कुर्वन्तं भ्रमणं तल्पे पश्यन्तं स्वेच्छया मुदा
तिने त्याला पलंगावर आनंदाने फिरताना आणि पाहताना पाहिलं.
दृष्ट्वा तदद्भुतं रूपं त्रस्ता शंकरसन्निधिम्
ते अद्भुत रूप पाहून ती घाबरली आणि शंकरांच्या जवळ गेली.
पार्वत्युवाच कल्पे कल्पे ध्यायसि यं तं पश्यागत्य मन्दिरम्
पार्वती म्हणाली, "ज्याचं ध्यान प्रत्येक युगात तू करत होतास, तोच इथे मंदिरात आला आहे, त्याला पाहा."
शीघ्रं पुत्रमुखं पश्य पुण्यबीजं महोत्सवम्
लवकर तुझ्या मुलाचं चेहरा पाहा, तो पुण्याचं मूळ आहे, मोठा उत्सव आहे.
स्नानं च सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु दक्षिणम्
सर्व तीर्थांमध्ये स्नान केल्याचं आणि सर्व यज्ञांत दान दिल्याचं पुण्य,
सर्वदानेन यत्पुण्यं क्ष्माप्रदक्षिणतश्च यत्
सर्व प्रकारच्या दानाचं आणि पृथ्वीची प्रदक्षिणा केल्याचं पुण्य,
सर्वैस्तपोभिर्यत्पुण्यं देवानशनैर्व्रतैः
सर्व तपस्यांनी मिळणारं पुण्य, आणि देवांसाठी अनेक वर्षे व्रत केल्याचं पुण्य,
यद्विप्रभोजनैः पुण्यं यदेव सुरसेवनैः
ब्राह्मणांना जेवू घातल्याचं आणि देवांची सेवा केल्याचं पुण्य—
पार्वत्या वचनं श्रुत्वा शिवः संहृष्टमानसः ददर्श तल्पे स्वसुतं तप्तकाञ्चनसन्निभम्
पार्वतीचं बोलणं ऐकून, शिव आनंदित मनाने आपल्या मुलाला पलंगावर पाहतो, तो ताज्या सोन्यासारखा तेजस्वी दिसत होता.