न लिप्ताः पातकैर्भक्ताः सन्ततं हरिमानसाः
ज्यांचे मन नेहमी हरिवर आहे, असे भक्त पापांनी कधीच लागले जात नाहीत.
त्रिकोटिजन्मनामन्ते प्राप्नोति जन्म मानवम्
तीस कोटी जन्मांनंतरच मानवजन्म मिळतो.
भक्तसङ्गाद्भवेद्भक्तेरङ्कुरो जीवितः सती
भक्तांच्या संगतीमुळे भक्तीचे अंकुर, जे जीवनाचे सार आहे, उगवतात.
पुनः प्रफुल्लतां याति वैष्णवालापमात्रतः ७७ तत्तरोवर्द्धमानस्य हरिदास्यं फलं सति
फक्त वैष्णवांशी संवाद साधल्याने भक्तीचे फूल पुन्हा उमलते; त्या मुळाला वाढ मिळाली की, त्याचे फळ म्हणजे हरिची सेवा मिळते.
महति प्रलये नाशो न भवेत्तस्य निश्चितम्
मोठ्या प्रलयातही त्याचा नाश होत नाही, हे नक्की.
तस्मान्नारायणे भक्तिं देहि मामम्बिके सदा
म्हणून, अंबिके, नेहमी मला नारायणावर भक्ती दे.
तद्वन्तं लोकशिक्षार्थं स्वतपस्तव पूजनम्
लोकांना शिकवण्यासाठी तुझे तप आणि पूजा केली गेली.
गणेशरूपः श्रीकृष्णः कल्पे कल्पे तवात्मजः
प्रत्येक युगात तुझा पुत्र गणेशरूपात श्रीकृष्ण असतो.
कृत्वाऽन्तर्धानमीशश्च बालरूपं विधाय सः
ईश्वर अदृश्य होऊन बालरूप धारण करतो.
तल्पस्थे शिववीर्य्ये च मिश्रितः स बभूव ह
तो शिवाच्या तेजासोबत मिसळून त्या वेदीवर प्रकट झाला.
शुद्धचम्पकवर्णाभः कोटिचन्द्रसमप्रभः
त्याचा रंग शुद्ध चंपक फुलासारखा आणि तेज कोट्यवधी चंद्रांसारखे होते.
अतीव सुन्दरतनुः कामदेवविमोहनः
त्याचे रूप अत्यंत सुंदर होते, कामदेवालाही मोहून टाकणारे.
सुन्दरे लोचने बिभ्रच्चारुपद्मविनिन्दके
त्याच्या डोळ्यांची शोभा सुंदर कमळालाही लाजवणारी होती.
कपालं च कपोलं च परमं सुमनोहरम्
त्याचे कपाळ आणि गाल अतिशय मनोहारी होते.
त्रैलोक्ये वै निरुपमं सर्वांगं बिभ्रदुत्तमम्
तीनही लोकांत तो सर्वांग सुंदर, अतुलनीय आणि सर्वोत्तम रूप धारण करून वावरत होता.
नारायण उवाच ब्राह्मणान्वेषणं कृत्वा बभ्राम परितो मुने
नारायण म्हणाले — ब्राह्मणांचा शोध घेत तो सर्वत्र भटकत होता, हे मुनी.
पार्वत्युवाच हे तात दर्शनं देहि प्राणान्वै रक्ष मे विभो
पार्वती म्हणाली — बाबा, मला तुझं दर्शन दे. प्रभो, माझा प्राण वाचव.
शिव शीघ्रं समुत्तिष्ठ ब्राह्मणान्वेषणं कुरु
शिवा, लवकर उठ आणि ब्राह्मणांचा शोध घे.
अगृहीत्वा गृहात्पूजां गृहिणोऽतिथिरीश्वर
घरात पूजा न करता, घरमालक जर पाहुण्याचं स्वागत करत नाही, तर तो ईश्वराचं आदर करत नाही.
पितरस्तन्न गृह्णन्ति पिण्डदानं च तर्पणम्
अशा व्यक्तीकडून पिंडदान किंवा तर्पण पितर स्वीकारत नाहीत.
हव्यं पुष्पं जलं द्रव्यमशुचेश्च सुरासमम्
अशुद्ध व्यक्तीकडून दिलेली हवि, फुलं, पाणी किंवा द्रव्य देवांना मद्यासारखीच असतात.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वाग् बभूवाशरीरिणी
इतक्यात तिथे एक देहहीन वाणी ऐकू आली.
शान्ता भव जगन्मातस्स्वसुतं पश्य मन्दिरे
जगदंबे, शांत रहा; आपल्या मुलाचं मंदिरात दर्शन घे.
सुपुण्यकव्रततरोः फलरूपं सनातनम्
तो पुण्यवान व्रतांच्या झाडाचा शाश्वत फळ आहे.
ध्यायन्ति वैष्णवा देवा ब्रह्मविष्णुशिवादयः
वैष्णव देव, ब्रह्मा, विष्णु, शिव आणि इतर सगळे त्याचं ध्यान करतात.
यस्य स्मरणमात्रेण सर्वविघ्नो विनश्यति
त्याचा फक्त स्मरण केल्याने सर्व विघ्न नाहीसे होतात.
कल्पे कल्पे ध्यायसि यं ज्योतीरूपं सनातनम्
प्रत्येक युगात तू त्या शाश्वत तेजस्वी रूपाचं ध्यान करतेस.
तव वाञ्छापूर्णबीजं तपःकल्पतरोः फलम्
तोच तुझ्या इच्छा पूर्ण करणाऱ्या तपाच्या कल्पवृक्षाचं बीज आणि फळ आहे.
नायं विप्रः क्षुधाऽऽर्त्तश्च विप्ररूपी जनार्दनः सरस्वती त्वेवमुक्त्वा विरराम च नारद
हा भुकेने त्रस्त ब्राह्मण नाही, तर ब्राह्मण रूपातील जनार्दनच आहे; असं सरस्वती म्हणाली आणि मग गप्प बसली, हे नारद.
त्रस्ता श्रुत्वाऽऽकाशवाणीं जगाम स्वालयं सती
आकाशवाणी ऐकून घाबरलेली सती आपल्या घरी परत गेली.