इन्द्रियद्रव्यसंयोगसुखं विध्वंसनावधि
इंद्रिय आणि विषय यांच्या संयोगाने मिळणारे सुख ते नष्ट होईपर्यंतच टिकते,
हरिस्मरणशीलानां नायुर्याति सतां सती
हरिचे स्मरण करणाऱ्यांचे, हे सती, आयुष्य कमी होत नाही,
चिरं जीवन्ति ते भक्ता भारते चिरजीविनः
ते भक्त खूप दिवस जगतात; भारतात असेच दीर्घायुषी लोक आहेत,
जातिस्मरा हरेर्भक्ता जानते कोटिजन्मनः
हरिभक्त जे आपल्या जन्मांची आठवण ठेवतात, ते कोट्यवधी जन्मांची कर्मे जाणतात,
परं पुनन्ति ते पूतास्तीर्थानि स्वीयलीलया
ते शुद्ध भक्त आपल्या लीलेने तीर्थस्थळांनाही पवित्र करतात,
वैष्णवानां पदस्पर्शात्सद्यः पूता वसुन्धरा
वैष्णवांच्या पायांचा स्पर्श होताच पृथ्वी ताबडतोब पवित्र होते
गुरोरास्याद्विष्णुमन्त्रः श्रुतौ यस्य प्रविश्यति
गुरूच्या तोंडून मिळालेला विष्णुमंत्र शिष्याच्या कानात प्रवेश करतो.
पुरुषाणां शतं पूर्वमुद्धरन्ति शतं परम्
तो आपल्या शंभर पूर्वजांना आणि शंभर पुढील पिढ्यांना उध्दारतो.
मातामहानां पुरुषान्दश पूर्वान्दशापरान्
मातेकडील दहा पूर्वज आणि दहा पुढील पिढ्यांनाही तो तारतो.
भक्तदर्शनमाश्लेषं मानवाः प्राप्नुवन्ति ये
जे लोक भक्ताचे दर्शन किंवा आलिंगन मिळवतात, त्यांनाही तसाच लाभ होतो.
न लिप्ताः पातकैर्भक्ताः सन्ततं हरिमानसाः
ज्यांचे मन नेहमी हरिवर आहे, असे भक्त पापांनी कधीच लागले जात नाहीत.
त्रिकोटिजन्मनामन्ते प्राप्नोति जन्म मानवम्
तीस कोटी जन्मांनंतरच मानवजन्म मिळतो.
भक्तसङ्गाद्भवेद्भक्तेरङ्कुरो जीवितः सती
भक्तांच्या संगतीमुळे भक्तीचे अंकुर, जे जीवनाचे सार आहे, उगवतात.
पुनः प्रफुल्लतां याति वैष्णवालापमात्रतः ७७ तत्तरोवर्द्धमानस्य हरिदास्यं फलं सति
फक्त वैष्णवांशी संवाद साधल्याने भक्तीचे फूल पुन्हा उमलते; त्या मुळाला वाढ मिळाली की, त्याचे फळ म्हणजे हरिची सेवा मिळते.
महति प्रलये नाशो न भवेत्तस्य निश्चितम्
मोठ्या प्रलयातही त्याचा नाश होत नाही, हे नक्की.
तस्मान्नारायणे भक्तिं देहि मामम्बिके सदा
म्हणून, अंबिके, नेहमी मला नारायणावर भक्ती दे.
तद्वन्तं लोकशिक्षार्थं स्वतपस्तव पूजनम्
लोकांना शिकवण्यासाठी तुझे तप आणि पूजा केली गेली.
गणेशरूपः श्रीकृष्णः कल्पे कल्पे तवात्मजः
प्रत्येक युगात तुझा पुत्र गणेशरूपात श्रीकृष्ण असतो.
कृत्वाऽन्तर्धानमीशश्च बालरूपं विधाय सः
ईश्वर अदृश्य होऊन बालरूप धारण करतो.
तल्पस्थे शिववीर्य्ये च मिश्रितः स बभूव ह
तो शिवाच्या तेजासोबत मिसळून त्या वेदीवर प्रकट झाला.
शुद्धचम्पकवर्णाभः कोटिचन्द्रसमप्रभः
त्याचा रंग शुद्ध चंपक फुलासारखा आणि तेज कोट्यवधी चंद्रांसारखे होते.
अतीव सुन्दरतनुः कामदेवविमोहनः
त्याचे रूप अत्यंत सुंदर होते, कामदेवालाही मोहून टाकणारे.
सुन्दरे लोचने बिभ्रच्चारुपद्मविनिन्दके
त्याच्या डोळ्यांची शोभा सुंदर कमळालाही लाजवणारी होती.
कपालं च कपोलं च परमं सुमनोहरम्
त्याचे कपाळ आणि गाल अतिशय मनोहारी होते.
त्रैलोक्ये वै निरुपमं सर्वांगं बिभ्रदुत्तमम्
तीनही लोकांत तो सर्वांग सुंदर, अतुलनीय आणि सर्वोत्तम रूप धारण करून वावरत होता.
नारायण उवाच ब्राह्मणान्वेषणं कृत्वा बभ्राम परितो मुने
नारायण म्हणाले — ब्राह्मणांचा शोध घेत तो सर्वत्र भटकत होता, हे मुनी.
पार्वत्युवाच हे तात दर्शनं देहि प्राणान्वै रक्ष मे विभो
पार्वती म्हणाली — बाबा, मला तुझं दर्शन दे. प्रभो, माझा प्राण वाचव.
शिव शीघ्रं समुत्तिष्ठ ब्राह्मणान्वेषणं कुरु
शिवा, लवकर उठ आणि ब्राह्मणांचा शोध घे.
अगृहीत्वा गृहात्पूजां गृहिणोऽतिथिरीश्वर
घरात पूजा न करता, घरमालक जर पाहुण्याचं स्वागत करत नाही, तर तो ईश्वराचं आदर करत नाही.
पितरस्तन्न गृह्णन्ति पिण्डदानं च तर्पणम्
अशा व्यक्तीकडून पिंडदान किंवा तर्पण पितर स्वीकारत नाहीत.