सावित्र्युवाच किं स्तौमि स्त्रीस्वभावेन सर्वकारणकारणम्
सावित्री म्हणाली, 'माझ्या स्त्रीस्वभावाने मी सर्व कारणांचा कारण असलेल्या तुझं स्तवन कसं करू?'
लक्ष्मीरुवाच किं स्तौमि त्वत्कलासृष्टा जगतां बीजकारणम्
लक्ष्मी म्हणाली, 'माझ्या शक्तींपासून निर्माण झालेल्या, सर्व जगांचा बीजकारण असलेल्या तुझं स्तवन मी कसं करू?'
हिमालय उवाच स्तोतुं समुद्यतं क्षुद्रः किं स्तौमि स्तोतुमक्षमः
हिमालय म्हणाला, 'मला स्तवन करायची इच्छा आहे, पण मी लहान आहे; स्तवन करायला मी पात्र नाही.'
क्रमेण सर्वे तं स्तुत्वा देवा विररमुर्मुने
क्रमाने सर्व देवांनी त्याचं स्तवन केलं आणि मग ते शांत झाले, हे मुनी.
धौतवस्त्रा जटाभारं बिभ्रती सुव्रता व्रते
धुतलेले वस्त्र परिधान केलेली, जटा मस्तकी बांधलेली, व्रतस्थ आणि निष्ठावान अशी ती होती.
ज्वलदग्निशिखारूपा तेजोमूर्तिमती सती
ती सती जणू ज्वलंत अग्निशिखेसारखी तेजस्वी होती, तेजाची मूर्तीच होती.
पार्वत्युवाच के वा जानन्ति वेदज्ञा वेदा वा वेदकारकाः
पार्वती म्हणाली — वेद जाणणारे लोक, की वेदच, की वेदांची रचना करणारे — यातून खरं कोण जाणतं?
त्वदंशास्त्वां न जानन्ति कथं ज्ञास्यन्ति ते कलाः
तुमचेच अंश तुम्हाला ओळखू शकत नाहीत, मग तुमच्या लीलारूपांना ते कसे ओळखतील?
सूक्ष्मात्सूक्ष्मतमोऽव्यक्तः स्थूलात्स्थूलतमो महान्
तुम्ही सूक्ष्मातही अधिक सूक्ष्म, प्रकट न होणारे; आणि स्थूलातही अधिक मोठे, सर्वांत श्रेष्ठ आहात.
कार्य्यं त्वं कारणं त्वं च कारणानां च कारणम्
तुम्हीच कार्य, तुम्हीच कारण, आणि सर्व कारणांचंही मूळ कारण तुम्हीच आहात.
निर्लिप्तो निर्गुणः साक्षी स्वात्मारामः परात्परः सगुणस्त्वं प्राकृतिकः कलया सृष्टिहेतवे
तुम्ही कोणत्याही गोष्टीला न लागणारे, गुणरहित, साक्षी, स्वतःमध्ये रमणारे, सर्वांत श्रेष्ठ; पण सृष्टीसाठी, तुमच्या अंशाने, गुणधारी आणि साकार रूपही धारण करता.
प्रकृतिस्त्वं पुमांस्त्वं च वेदाऽन्यो न क्वचिद्भवेत्
तुम्हीच प्रकृती, तुम्हीच पुरुष; आणि तुमच्याशिवाय वेद कुठेच नाही.
कर्म त्वं कर्मबीजं त्वं कर्मणां फलदायकः केचिच्चतुर्भुजं शान्तं लक्ष्मीकान्तं मनोहरम्
तुम्हीच कर्म, कर्माचं बीज, आणि कर्मांच्या फळांचे दाता; काही लोक तुम्हाला चार भुजांचा, शांत, लक्ष्मीचा प्रिय, मन मोहून टाकणारा असं पाहतात.
वैष्णवाश्चैव साकारं कमनीयं मनोहरम्
वैष्णव लोक तुम्हाला साकार, सुंदर आणि मन मोहून टाकणारं रूपात पाहतात.
द्विभुजं कमनीयं च किशोरं श्यामसुन्दरम्
दोन भुजा असलेलं, सुंदर, तरुण, श्यामवर्णी आणि मोहक असं रूप ते पाहतात.
एवं तेजस्विनं भक्ताः सेवन्ते सन्ततं मुदा १३. आविर्भूता सुराणां च वधाय ब्रह्मणा स्तुता
अशा तेजस्वी तुमची भक्तजन नेहमी आनंदाने सेवा करतात; तुम्ही देवांच्या शत्रूंच्या विनाशासाठी, ब्रह्मदेवांनी स्तुती केलेले, प्रकट झाला आहात.
नित्या तेजस्त्वरूपाऽहं धृत्वा वै विग्रहं विभो
मी नेहमी तेजस्वी स्वरूपाची आहे; हे प्रभो, मी रूप धारण केलं आहे.
मायया तव मायाऽहं मोहयित्वाऽसुरान्पुरा
तुमच्या मायेमुळे, मीच तुमची माया आहे; पूर्वी मी असुरांना मोहात पाडलं.
ततोऽहं संस्तुता देवैस्तारकाक्षेण पीडितैः
तारकामुळे त्रस्त झालेल्या देवांनी मग मला स्तुती केली.
त्यक्त्वा देहं दक्षयज्ञे शिवाऽहं शिवनिन्दया
दक्षाच्या यज्ञात मी देह सोडला आणि शिवाची निंदा झाल्यामुळे मी शिवा झाले.
अनेकतपसा प्राप्तः शिवश्चात्रापि जन्मनि
या जन्मात अनेक तप करून मला शिव मिळाला.
शृङ्गारजं च तत्तेजो नालभं देवमायया
पण देवमायेमुळे, प्रेमातून उत्पन्न होणारं ते तेज मला मिळालं नाही.
व्रते भवद्विधं पुत्रं लब्धुमिच्छामि साम्प्रतम्
आता, व्रत करून, तुमच्यासारखा पुत्र मिळावा अशी माझी इच्छा आहे.
श्रुत्वा सर्वं कृपासिन्धो कृपां मे कर्तुमर्हसि
हे कृपासागर, हे सर्व ऐकल्यावर, तुम्ही माझ्यावर कृपा करावी.
भारते पार्वतीस्तोत्रं यः शृणोति सुसंयतः
जो कोणी भारतात पार्वतीचे हे स्तोत्र एकाग्रतेने ऐकतो,
संवत्सरं हविष्याशी हरिमभ्यर्च्य भक्तितः
जो वर्षभर यज्ञासाठीचे अन्न खाऊन, भक्तीने हरिची पूजा करतो,
विष्णुस्तोत्रमिदं ब्रह्मन्सर्वसम्पत्तिवद्धर्नम्
हे विष्णूचे स्तोत्र, हे ब्राह्मण, सर्व प्रकारच्या समृद्धीचे आणि संपत्तीचे कारण आहे.
सर्वसौन्दर्य्यबीजं च यशोराशिविवर्द्धनम्
हे सर्व सौंदर्याचे बीज आहे आणि कीर्ती वाढवणारे आहे.
नारायण उवाच स्वरूपं दर्शयामास सर्वादृश्यं सुदुर्लभम्
नारायण म्हणाले: त्याने आपले खरे रूप दाखवले, जे सर्वांना अदृश्य आणि अत्यंत दुर्मिळ होते.
स्तुत्वा देवी व्रतपरा कृष्णसंलग्नमानसा
देवीची स्तुती करून, व्रताला निष्ठावान राहून, तिचे मन कृष्णामध्ये एकरूप झाले होते.