वासयामास तं ते च रत्नसिंहासने वरे
त्यांनी त्याला उत्तम रत्नांनी मढवलेल्या सिंहासनावर बसवले.
सम्पुटाञ्जलयः सर्वे पुलकाङ्गाश्रुलोचनाः
सर्वजण नम्रतेने हात जोडून, अंगावर रोमांच उभे राहून आणि डोळ्यांत अश्रू घेऊन उभे होते.
सस्मितस्तांश्च पप्रच्छ सर्वं मधुरया गिरा
तो हसत हसत सर्वांना मधुर वाणीत विचारू लागला.
श्रीनारायण उवाच सर्वे शक्त्या यया विश्वे शक्तिमन्तो हि जीविनः
श्रीनारायण म्हणाले: या शक्तीमुळे सर्व जगातील जीवांना सामर्थ्य मिळते.
ब्रह्मादितृणपर्य्यन्तं सर्वं प्राकृतिकं जगत्
ब्रह्मापासून गवताच्या पातीपर्यंत सर्व जग हे प्रकृतीचेच आहे.
आविर्भूता च सा मत्तः सृष्टौ देवी मदिच्छया
ती देवी माझ्या इच्छेने, सृष्टीसाठी माझ्यातून प्रकट झाली.
प्रकृतिः सृष्टिकर्त्री च सर्वेषां जननी परा
प्रकृती ही सर्वांची सृष्टी करणारी आणि सर्वांची श्रेष्ठ जननी आहे.
सुचिरं तपसा तप्तं शंभुना ध्यायता च माम्
शंभूने खूप काळ तप करून, माझे ध्यान केले.
व्रतं च लोकशिक्षार्थमस्या न स्वार्थमेव च
हे व्रत त्याने लोकांना शिकवण्यासाठी घेतले, स्वतःच्या फायद्यासाठी नव्हे.
मायया मोहिताः सर्वे किमस्या वास्तवं व्रतम्
सर्वजण मायेमुळे भ्रमित झाले आहेत; तिच्यासाठी खरे व्रत असूच शकत नाही.
सुरेश्वरा मदंशाश्च ब्रह्मशक्तिमहेश्वराः
देवतांचे अधिपती, मदाचे अंश, ब्रह्माची शक्ती आणि महादेव—
मृदा विना घटं कर्त्तुं कुलालश्च यथाऽक्षमः
मातीशिवाय कुंभाराला मडके बनवता येत नाही,
विना शक्त्या तथाऽहं च स्वसृष्टिं कर्तुमक्षमः
तसेच, शक्तीशिवाय मलाही माझी सृष्टी घडवता येत नाही.
अहमात्मा हि निर्लिप्तोऽदृश्यः साक्षी च देहिनाम्
मी आत्मा आहे, स्पर्शरहित, अदृश्य आणि देहधारकांचा साक्षी आहे.
अहं नित्यः शरीरी च भानुविग्रहविग्रहः
मी नित्य आहे, देहधारी आहे, आणि माझा आकार सूर्याच्या रूपासारखा आहे.
अहमात्मा मनो ब्रह्मा ज्ञानरूपो महेश्वरः
मी आत्मा आहे, मन आहे, ब्रह्मा आहे, ज्ञानस्वरूप आणि महेश्वर आहे.
मेधा निद्रादयश्चैताः सर्वाश्च प्रकृतेः कलाः
बुद्धी, झोप आणि या सर्व गोष्टी—या सगळ्या प्रकृतीच्या शक्ती आहेत.
अहं गोलोकनाथश्च वैकुण्ठेशः सनातनः चतुर्भुजोऽत्र देवेशो लक्ष्मीशः पार्षदैर्वृतः
मी गोलोकाचा स्वामी, वैकुंठाचा सनातन स्वामी, येथे चार हातांचा देवांचा अधिपती, लक्ष्मीचा स्वामी आणि पार्षदांनी वेढलेला आहे.
ऊर्ध्व परश्च वैकुण्ठात्पञ्चाशत्कोटियोजने
वैकुंठाच्या वरती, पन्नास कोटी योजन अंतरावर,
व्रताराध्यस्स द्विभुजः स च तत्फलदायकः
तो व्रतांनी पूजला जातो, त्याला दोन हात आहेत आणि तो त्या व्रतांचे फळ देतो.
विष्णुदेहा यथा गावो विष्णुदेहस्तथा शिवः
जसे गायी विष्णूच्या रूपातील आहेत, तसेच शिवही विष्णूच्या रूपातील आहे.
यज्ञपत्नीं यथा दातुं क्षमः स्वामी सदैव तु
जसा स्वामी नेहमी आपल्या पत्नीला यज्ञकर्त्याला देऊ शकतो,
इत्युक्त्वा स सभामध्ये तत्रैवान्तरधीयत
असे म्हणून, सभेमध्येच तो तिथेच अदृश्य झाला.
कृत्वा शिवा पूर्णहोमं सा शिवं दक्षिणां ददौ
शिवाने पूर्ण होम करून, शिवाला दक्षिणा दिली.
उवाच दुर्गा संत्रस्ता शुष्ककण्ठौष्ठतालुका
दुर्गेने, घसा, ओठ आणि तालू कोरडे पडलेले, घाबरून बोलली.
पार्वत्युवाच गवां लक्षं प्रयच्छामि देहि मत्स्वामिनं द्विज
पार्वती म्हणाली: मी लाख गायी देईन; मला माझे स्वामी परत द्या, द्विजा.
तदा दास्यामि विप्रेभ्यो दानानि विविधानि च
मग मी ब्राह्मणांना विविध दानं देईन.
सनत्कुमार उवाच दत्तस्यामूल्य रत्नस्य गवां प्रत्यर्पणेन च
सनत्कुमार म्हणाले: अमूल्य रत्न देऊन आणि गायी परत देऊन—
स्वस्य स्वस्य स्वयं दाता लोकः सर्वो जगत्त्रये
या तिन्ही जगांत प्रत्येक जीव स्वतःच स्वतःचा दाता असतो.
दिगम्बरं पुरः कृत्वा भ्रमिष्यामि जगत्त्रयम्
मी आकाशच वस्त्र मानून या तिन्ही जगांत भटकणार आहे.