दाता च नरकं याति यावद्वर्षसहस्रकम् धर्मो नष्टो भवेत्तस्य धर्म्महीने च कर्म्मणि
दाते नरकात हजार वर्षे जातो; त्याचे पुण्य नष्ट होते, आणि ज्याच्याकडे पुण्य नाही त्याचे कर्मही नष्ट होते.
ब्रह्मोवाच धर्मे नष्टे च धर्मज्ञे तस्य कर्ता विनश्यति
ब्रह्मा म्हणाले: जेव्हा धर्म नष्ट होतो आणि धर्म जाणणारा नाहीसा होतो, तेव्हा करणारा नष्ट होतो.
धर्म उवाच मयि स्थिते महासाध्वि सर्वं भद्रं भविष्यति
धर्म म्हणाले: मी असताना, हे महा साध्वी, सर्व काही शुभच होईल.
देवा ऊचुः वयं तव व्रते पूर्णे कुर्मस्त्वां पूर्णमानसाम्
देव म्हणाले: तुझे व्रत पूर्ण झाल्यावर, आम्ही तुला मनाने पूर्ण करतो.
मुनय ऊचुः स्थितेष्वस्मासु धर्मज्ञे किमभद्रं भविष्यति
मुनी म्हणाले, आम्ही धर्म जाणणारे येथे असताना, काही वाईट घडेलच कसे?
सनत्कुमार उवाच सुचिरं संचितस्यापि स्वात्मनस्तपसः फलम्
सनत्कुमार म्हणाले, आपल्याने दीर्घकाळ साठवलेल्या तपाचे फळ—
कर्मण्यदक्षिणे साध्वि यागस्याहं तु तत्फलम्
हे सती, दक्षिणा न दिलेल्या यज्ञात, त्या यज्ञाचेच फळ मिळते, असे मी सांगतो.
पार्वत्युवाच किं पुत्रेण च धर्मेण यत्र भर्त्ता च दक्षिणा
पार्वती म्हणाली, जिथे पतीच दक्षिणा आहे, तिथे पुत्र किंवा धर्माचा काय उपयोग?
वृक्षार्चने फलं किं वै यदि भूमिर्न चार्च्यते
जर भूमीची पूजा केली नाही, तर फक्त वृक्षाची पूजा केल्याने काय फळ मिळेल?
प्राणास्त्यक्ताः स्वेच्छया चेद्देहैस्स्यात्किं प्रयोजनम्
जर एखाद्याने स्वतःच्या इच्छेने प्राण सोडले, तर त्या देहाचा काय उपयोग?
शतपुत्रसमः स्वामी साध्वीनां च सुरेश्वराः
हे देवराज, सती स्त्रियांसाठी पती शंभर पुत्रांसारखा असतो.
भर्तुर्वंशश्च तनयः केवलं भर्तृमूलकः
पतीचा वंश आणि पुत्र, हे दोन्ही फक्त पतीमुळेच असतात.
श्रीविष्णुरुवाच नष्टे धर्मे च धर्मिष्ठे स्वामिना किं सुतेन वा
श्रीविष्णू म्हणाले, धर्म नष्ट झाला, तर पुत्र किंवा पतीचा काय उपयोग?
ब्रह्मोवाच सत्यं संकल्पितं कर्म न तु भ्रष्टं कुरु व्रतम्
ब्रह्मा म्हणाले, जे कर्म ठरवले आहे तेच करावे; जे व्रत अपूर्ण नाही, ते सोडू नये.
पार्वत्युवाच तद्यस्यास्तीति स स्वामी वेदज्ञ शृणु मद्वचः
पार्वती म्हणाली, जिची ती आहे, तोच तिचा स्वामी; वेद जाणणारा, माझे शब्द ऐक.
तस्य दाता सदा स्वामी न च स्वस्वामितां लभेत्
जो देतो तोच कायम स्वामी राहतो; स्वतःला मालकी मिळत नाही.
धर्म्म उवाच दम्पती ध्रुवमेकाङ्गौ द्वयोर्दाने द्वकौ समौ
धर्म म्हणाले, पती-पत्नी हे एकच शरीर आहेत; दोघांचे दान दिल्यास, दोघेही समान असतात.
पार्वत्युवाच न श्रुतं विपरीतं च श्रुतौ श्रुतिपरायणाः
पार्वती म्हणाली, जे ऐकले नाही किंवा उलट आहे, ते वेदनिष्ठ लोक कधीच ऐकत नाहीत.
देवा ऊचुः वेदज्ञे वेदवादेषु के वा त्वां जेतुमीश्वराः
देव म्हणाले, वेद जाणणाऱ्या, वेदविवादात तुला कोणते देव जिंकू शकतील?
निरूपिता पुण्यके तु व्रते स्वामी च दक्षिणा
पुण्य व्रतात, पतीच दक्षिणा म्हणून ठरवला आहे.
पार्वत्युवाच बलवाँल्लौकिको वेदाल्लोकाचारं च कस्त्यजेत्
पार्वती म्हणाली, बलवान असूनही, वेदासाठी किंवा लोकरीतीसाठी, कोण लोकाचार सोडतो?
वेदे प्रकृतिपुंसोश्च गरीयान्पुरुषो ध्रुवम्
वेदात, मूळ पुरुष आणि स्त्री यांच्यात, पुरुषच नक्की श्रेष्ठ आहे.
बृहस्पतिरुवाच श्रीकृष्णश्च द्वयोः स्रष्टा समौ प्रकृतिपूरुषौ
बृहस्पती म्हणाले: श्रीकृष्ण हे दोघांचेही सर्जन करणारे आहेत; प्रकृती आणि पुरुष हे दोघे एकत्र आहेत.
पार्वत्युवाच पुमान्गरीयान्प्रकृतेस्तथैव न ततश्च सा
पार्वती म्हणाली: पुरुष हा प्रकृतीपेक्षा मोठा आहे, आणि ती त्याच्यापेक्षा मोठी नाही.
एतस्मिन्नन्तरे देवा मुनयस्तत्र संसदि
इतक्यात त्या सभेत देव आणि ऋषी उपस्थित होते.
पार्षदैस्संपरिवृतं युतं श्यामैश्चतुर्भुजैः अवरुह्य मुदा यानादाजगाम सभातलम्
सेवकांनी वेढलेले, काळ्या रंगाचे चार हात असलेले, आनंदाने आपल्या वाहनांतून उतरून ते सभागृहात आले.
तुष्टुवुस्तं सुरेन्द्रास्ते देवं वैकुण्ठवासिनम्
त्या देवाधिदेवांनी वैकुंठात वास करणाऱ्या त्या देवाची स्तुती केली.
लक्ष्मीसरस्वतीकान्तं शान्तं तं सुमनोहरम्
तो लक्ष्मी आणि सरस्वतीचा प्रिय, शांत आणि अतिशय मनोहारी आहे.
कोटिकन्दर्पलावण्यं कोटिचन्द्रसमप्रभम्
त्याच्याकडे कोटी कामदेवांसारखे सौंदर्य आणि कोटी चंद्रांसारखी प्रभा आहे.
सेव्यं ब्रह्मादिदेवैश्च सेवकैः सततं स्तुतम्
त्याची ब्रह्मा आणि इतर देव नेहमी सेवा करतात, आणि त्याचे सेवक नेहमी त्याची स्तुती करतात.