विपरीतं त्रिजगतामेतेषां पूजनं विना
त्यांची पूजा न केल्यास तिन्ही जगात उलट परिस्थिती निर्माण होते.
एते शश्वद्विद्यमाना नित्याः सृष्टिपरायणाः
हे देव नेहमीच अस्तित्वात आहेत आणि सृष्टीच्या कार्यात कायम गुंतलेले आहेत.
इत्युक्त्वा श्रीहरिस्तत्र विरराम सभातले
असे म्हणून श्रीहरि तेथे सभागृहात थांबले.
नारायण उवाच उवाच पार्वतीं प्रीत्या हरिसंलापमङ्गलम्
नारायण म्हणाले: प्रेमाने त्यांनी पार्वतीला हरिसंवादाचे मंगल बोलले.
शिवाज्ञां च समादाय शिवा संहृष्टमानसा
शिवाची आज्ञा घेऊन शिवा अत्यंत आनंदी मनाने होती.
सुस्नाता सुदती शुद्धा बिभ्रती धौतवाससी
स्नान करून, सुंदर, शुद्ध आणि धुतलेले वस्त्र परिधान केलेली होती.
आम्रपल्लवसंयुक्तं फलाक्षतसुशोभितम्
आंब्याच्या पानांनी सजलेली, फळे आणि अक्षता यांनी शोभिवलेली होती.
रत्नासनस्था रत्नाढ्या रत्नोद्भवसुता सती
रत्नांच्या आसनावर बसलेली, रत्नांनी भरलेली, रत्नातून जन्मलेली सती होती.
रत्नसिंहासनस्थं च संपूज्य सुपुरोहितम्
रत्नांच्या सिंहासनावर बसलेल्या मुख्य पुरोहिताची तिने पूजा केली.
संस्थाप्य पुरतो भक्त्या दिक्पालान्रत्नभूषितान्
रत्नांनी सजवलेले दिक्पाल तिने भक्तीने समोर ठेवले.
समर्च्य परया भक्त्या ब्रह्मविष्णुमहेश्वरान्
तिने ब्रह्मा, विष्णु आणि महेश्वर यांची अत्यंत भक्तीने पूजा केली.
वह्निशुद्धैस्सुवस्त्रैश्च सद्रत्नैर्भूषणैस्तथा समारेभे व्रतं देवी स्वस्तिवाचनपूर्वकम्
अग्नीशुद्ध वस्त्रांनी आणि योग्य रत्नांच्या दागिन्यांनी सजून, देवीने मंगल वाचन करून व्रत सुरू केले.
आवाह्याभीष्टदेवं तं श्रीकृष्णं मंगले घटे
मंगल घटात तिने आपल्या इच्छित देवतेला, श्रीकृष्णाला, आवाहन केले.
यानि व्रते विधेयानि देयानि विविधानि च
व्रतात जे काही करायचे आणि द्यायचे असते, त्या सर्व गोष्टी,
व्रतोक्तमुपहारं च दुर्लभं भुवनत्रये
व्रतात सांगितलेली आणि तिन्ही जगात दुर्मिळ अशी उपाहारे,
दत्त्वा द्रव्याणि सर्वाणि वेदमन्त्रेण सा सती ब्राह्मणान्भोजयामास पूजयित्वाऽतिथींस्तथा
सतीने सर्व द्रव्ये वेदमंत्रांनी देऊन, पाहुण्यांची पूजा करून ब्राह्मणांना जेवू घातले.
भोजयामास सा देवी सुव्रते सुव्रता सती
ती भक्त आणि सती स्त्री, उत्तम व्रत पाळणाऱ्या लोकांना प्रेमाने जेवण वाढू लागली.
समाप्तिदिवसे विप्रस्तमुवाच पुरोहितः
समारंभ पूर्ण झाल्यावर, पुरोहिताने त्या ब्राह्मणाला सांगितले.
इति तद्वचनं श्रुत्वा विलप्य सुरसंसदि
ती शब्द ऐकून, तिने देवांच्या सभेत हळहळ व्यक्त केली.
तां च ते मूर्च्छितां दृष्ट्वा प्रहस्य मुनिपुंगवाः
ती बेशुद्ध पडलेली पाहून, श्रेष्ठ ऋषी हसले.
संप्रार्थितः सभासद्भिः शिवां बोधयितुं तदा
सभेत उपस्थित असणाऱ्यांनी त्याला विनंती केली की, शिवेला शुद्धीवर आणावे.
श्रीमहादेव उवाच साम्प्रतं चेतनं कृत्वा मदीयं वचनं शृणु
श्रीमहादेव म्हणाले: आता तुझ्या शुद्धीवर ये, आणि माझे बोल ऐक.
शिवः शिवां तामित्युक्त्वा शुष्ककण्ठौष्ठतालुकाम्
शिवाने शिवेला असे संबोधून, कोरड्या घशाने, ओठांनी आणि तालूने बोलले—
हितं सत्यं मितं सर्वं परिणामसुखावहम्
जे काही हितकारक, सत्य आणि योग्य प्रमाणात असते, ते शेवटी सुख देते.
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यद्वेदेन निरूपितम्
हे देवी, ऐक, मी तुला वेदांनी सांगितलेले सत्य सांगतो.
सर्वेषां कर्म्मणां देवि सारभूता च दक्षिणा
सर्व कर्मांचा सार म्हणजे दक्षिणा, हे देवी.
दैवं वा पैतृकं वाऽपि नित्यं नैमित्तिकं प्रिये दाता च कर्म्मणा तेन कालसूत्रं व्रजेद्ध्रुवम्
दैविक असो वा पितृकर्म, रोजचे असो वा निमित्तिक, प्रिये, जो देतो तो त्या कर्मामुळे नक्कीच काळाच्या प्रवाहात पोहोचतो.
अथान्ते दैन्यमाप्नोति शत्रुणा परिपीडितः
शेवटी, तो शत्रूच्या त्रासाने दुःखात पडतो.
तन्मुहूर्ते व्यतीते तु दक्षिणा द्विगुणा भवेत्
त्या क्षणानंतर दक्षिणा दुप्पट द्यावी लागते.
मासे पञ्चशतघ्ना स्यात्षण्मासे तच्चतुर्गुणा
मास उलटल्यावर ती पाचशेपट होते; सहा महिन्यांनी ती त्याच्या चारपट होते.