अदितिश्च व्रतं कृत्वा लेभे वामनकं सुतम्
अदितीने व्रत केल्यावर तिला वामन हा मुलगा मिळाला.
उत्तानपादपत्नीदं कृत्वा लेभे ध्रुवं सुतम्
उत्तानपादाच्या पत्नीनं हे व्रत केल्यावर तिला ध्रुव नावाचा मुलगा झाला.
सूर्य्यपत्नी मनुं लेभे कृत्वेदं व्रतमुत्तमम्
सूर्याची पत्नी हिनं हे उत्तम व्रत केल्यावर तिला मनु मिळाला.
लेभे चांगिरसः पत्नी कृत्वेदं व्रतमुत्तमम्
आणि अङ्गिरसाची पत्नी हिनं हे उत्तम व्रत केल्यावर तिला पुत्र मिळाला.
भृगोर्भार्य्या व्रतं कृत्वा लेभे दैत्यगुरुं सुतम्
भृगुच्या पत्नीने व्रत केल्यावर तिला दैत्यांचा गुरु असा मुलगा मिळाला.
इत्येवं कथितं देवि व्रतानां व्रतमुत्तमम्
देवी, अशा प्रकारे व्रतांमध्ये श्रेष्ठ व्रत सांगितलं आहे.
साध्यं राजेन्द्रपत्नीनां देवीनां च सुखावहम्
हे व्रत राजांच्या पत्नींसाठी आणि देवींसाठी साध्य आहे आणि सुख देणारं आहे.
व्रतस्यास्य प्रभावेण स्वयं गोपाङ्गनेश्वरः
या व्रताच्या प्रभावामुळे गोपिकांचा स्वामी स्वतः—
इत्युक्त्वा शंकरस्तत्र विरराम च नारद
असं सांगून शंकर तिथे गप्प बसला, नारद.
इति श्रीबह्मवैवर्त्ते महापुराणे तृतीये गणपतिखण्डे नारदनारायणसंवादे पुण्यकव्रतकथनं नाम पञ्चमोऽध्यायः
श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या तिसऱ्या भागातील गणपतिकांडात नारद-नारायण संवादात 'पुण्यक व्रताचे कथन' नावाचा पाचवा अध्याय संपला.
शौनक उवाच किं पप्रच्छ पुनः साधो तन्मे ब्रूहि तपोधन
शौनक म्हणाला: त्या साधूनं पुन्हा काय विचारलं? ते मला सांग, तपस्वी.
सूत उवाच व्रतारम्भविधानं च संप्रष्टुमुपचक्रमे
सूते म्हणाला: त्यानं व्रत सुरू करण्याची पद्धत विचारायला सुरुवात केली.
नारद उवाच तन्मे ब्रूहि मुनिश्रेष्ठ पार्वत्या भर्तुराज्ञया
नारद म्हणाला: हे मुनिश्रेष्ठ, ते मला सांग, जे पार्वतीनं आपल्या पतीच्या आज्ञेने—
ललाभ जन्म भूतेशः कृते सुव्रतया व्रते
सुव्रत केल्यावर भूतांचा स्वामी जन्माला आला.
नारायण उवाच स्वयं विधाता तपसां जगाम तपसे शिवः
नारायण म्हणाला: सृष्टीकर्ता स्वतः तप करायला लागला; शिवही तसंच करतो.
हरेराराधनव्यग्रो मूर्त्तिभेदधरो हरिः
हरीच्या उपासनेत मग्न होऊन हरीनं अनेक रूपं घेतली.
परमानन्दपूर्णश्च ज्ञानानन्दः सनातनः
तो परमानंदाने भरलेला, ज्ञान आणि आनंदाचा सनातन स्वरूप आहे.
प्रहृष्टमनसा देवी पार्वती भर्तुराज्ञया
पतीच्या आज्ञेने देवी पार्वती आनंदी मनाने—
आनीय सर्वद्रव्याणि व्रते योग्यानि यानि च
व्रतासाठी लागणारी सर्व सामग्री एकत्र आणली गेली.
सनत्कुमारो भगवानाजगाम विधेः सुतः
भगवान सनत्कुमार, ब्रह्मदेवांचे पुत्र, तेथे आले.
ब्रह्माऽऽजगाम हृष्टश्च ब्रह्मलोकात्सभार्य्यकः
ब्रह्मदेव आनंदित होऊन, आपल्या पत्नीसमवेत ब्रह्मलोकातून आले.
विष्णुः क्षीरोदशायी च सलक्ष्मीकश्चतुर्भुजः
क्षीरसागरावर शयन करणारे, लक्ष्मीसमवेत, चार हात असलेले विष्णू आले.
वनमालाधर श्यामो भूषितो रत्नभूषणैः
त्यांच्या गळ्यात वनफुलांची माळ होती, श्यामवर्णाचे ते रत्नांनी सजलेले होते.
सनकश्च सनन्दश्च कपिलश्च सनातनः
सनक, सनंदन, कपिल आणि सनातन हेही आले.
यतिश्च सुमतिश्चैव वसिष्ठश्च सहानुगः
यती, सुमती आणि वसिष्ठ आपल्या शिष्यांसह तेथे आले.
अगस्त्यश्च प्रचेताश्च दुर्वासाश्च्यवनस्तथा
अगस्त्य, प्रचेतस, दुर्वासा आणि च्यवन हेही आले.
बृहस्पतिरुतथ्यश्च संवर्तः सौभरिस्तथा
बृहस्पती, उतथ्य, संवर्त आणि सौभरि हेही आले.
गोकामुखो वक्ररथः पारिभद्रः पराशरः
गोकामुख, वक्ररथ, पारिभद्र आणि पराशर आले.
मार्कण्डेयो मृकण्डुश्च पुष्करो लोमशस्तथा
मार्कंडेय, मृकंडु, पुष्कर आणि लोमश हेही आले.
कात्यायनः कणादश्च पाणिनिः शाकटायनः
कात्यायन, कणाद, पाणिनी आणि शाकटायन हेही आले.