इत्येवं स्तवनं श्रुत्वा योगज्ञानविशारदः
अशी स्तुती ऐकून, योग आणि ज्ञानात पारंगत असलेला तो
दृष्ट्वा सुरान्भयार्त्तश्च पुनः स्तोतुं समुद्यतान्
देवतांना भीतीने व्याकुळ झालेले आणि पुन्हा स्तुतीसाठी सज्ज होताना पाहून,
उत्तिष्ठतो महेशस्य त्रासलज्जायुतस्य च
महेश उठताना, भीती आणि लाज यांनी भरलेला असताना,
पश्चात्तां कथयिष्यामि कथामतिमनोहराम्
नंतर मी ती अतिशय मनोहारी कथा सांगीन.
नारायण उवाच पलायध्वमिति प्राह कृपया पार्वतीभयात्
नारायण म्हणाले: पार्वतीच्या भीतीने, दयाळूपणाने त्याने 'पळा' असे सांगितले.
देवाः पलायिता भीताः पार्वतीशापहेतुना
पार्वतीच्या शापामुळे देवता घाबरून पळून गेल्या.
तल्पादुत्थाय सा दुर्गा न च दृष्ट्वा पुरस्सुरान्
ती दुर्गा पलंगावरून उठली, पण समोर देवता दिसल्या नाहीत.
अद्यप्रभृति ते देवा व्यर्थवीर्य्या भवन्त्विति
आजपासून हे देवता शक्तिहीन होतील.
ततः शिवः शिवां दृष्ट्वा क्रोधसंरक्तलोचनाम्
तेव्हा शिवाने, रागाने डोळे लाल झालेल्या शिवेला पाहिले.
शिवस्तां दुःखितां दृष्ट्वा क्रोधसंरक्तलोचनाम्
शिवाने तिला दुःखी आणि रागाने डोळे पेटलेली पाहिली.
अतीव भीतः संत्रस्त उवाच मधुरं वचः कथं रुष्टा गिरिश्रेष्ठकन्ये धन्ये मनोहरे
तो फार घाबरला, घाईघाईने गोड शब्द बोलला, "हे गिरिराजकन्ये, हे भाग्यवती, मनोहारी, तुला राग का आला?"
मम सौभाग्यरूपे च प्राणाधिष्ठातृदेवते
तू माझ्या सौभाग्याचा मूळ आहेस, माझ्या प्राणांची अधिष्ठात्री देवी आहेस.
ब्रह्माण्डसंघे निखिले किमसाध्यमिहावयोः
संपूर्ण विश्वात आपल्यासाठी अशक्य असे काय आहे?
दैवादज्ञातदोषस्य शान्तिं मे कर्त्तुमर्हसि
नशिबामुळे काही अज्ञात दोष घडला आहे; तू मला शांत करायला हवीस.
त्वया विना हीश्वरश्च शवतुल्योऽशिवः सदा
तुझ्याशिवाय मी नेहमीच प्रेतासारखा, अशुभच असतो.
तुष्टिस्त्वं च तथा पुष्टिः शान्तिस्त्वं क्षान्तिरेव च
तूच समाधान आहेस, तूच पोषण आहेस, तूच शांती आहेस आणि तूच क्षमा आहेस.
सर्वाधारस्वरूपा त्वं सर्वबीजस्वरूपिणी
तू सर्वांचा आधार आहेस, सर्व बीजांची मूळ आहेस.
त्वत्कोपविषसंदग्धं द्रुतं जीवय मां मृतम्
तुझ्या रागाच्या विषाने जळून मी जणू मृत झालोय, पटकन मला पुन्हा जिवंत कर.
शंकरस्य वचः श्रुत्वा क्षमायुक्ता च पार्वती
शंकराची वचने ऐकून, पार्वतीच्या मनात क्षमा आली.
पार्वत्युवाच आत्मारामं पूर्णकामं सर्वदेहेष्ववस्थितम्
पार्वती म्हणाली, "जो स्वतःत रमणारा, सर्व इच्छा संपलेला, सर्व शरीरांत वास करणारा आहे—"
कामिनी मानसं काममप्रज्ञं स्वामिनं वदेत्
स्त्री आपल्या मनातील इच्छा, अज्ञान पतीला सांगते.
सुगोप्यं सर्वनारीणां लज्जाजननकारणम्
हे सर्व स्त्रियांनी फार गुप्त ठेवावे, कारण यामुळे लाज निर्माण होते.
सुखेषु मध्ये स्त्रीणां च विभवेषु सुरेश्वर
हे देवाधिदेव, सुख आणि संपत्तीमध्ये, स्त्रियांसाठी—
तद्भंगेन च यद्दुःखं तत्समं नास्ति च स्त्रियाः
त्याच्या तुटण्याचे दुःख, स्त्रीसाठी दुसऱ्या कोणत्याही दुःखासारखे नाही.
कृष्णपक्षे यथा चन्द्रः क्षीयमाणो दिने दिने
जसा कृष्णपक्षात चंद्र दिवसेंदिवस कमी होत जातो—
चिन्ताज्वरश्च सर्वेषामुपतापश्च वाससाम्
तसाच चिंता आणि दुःखाचा ताप सर्व स्त्रियांना सतावतो.
रतिभंगो दुःखमेकं द्वितीयं वीर्य्यपातनम्
आनंदात अडथळा येणं हे एक दुःख आहे, आणि वीर्य गळणं हे दुसरं दुःख आहे.
त्रैलोक्यकान्तं कान्तं त्वां लब्ध्वाऽपि न च मे सुतः
तीन लोकांची प्रिय असलेली तू मला मिळालीस, तरी माझा मुलगा नाही.
जन्मान्तरसुखं पुण्यं तपोदानसमुद्भवम्
मागच्या जन्मातलं सुख हे पुण्य, तप आणि दान यामुळे मिळतं.
सुपुत्रः स्वामिनोंऽशश्च स्वामितुल्यसुखप्रदः
सद्गुणी मुलगा हा मालकाचा अंश असतो आणि तो मालकासारखंच सुख देतो.