सुगन्धिकुसुमाश्लेषिवायुना सुरभीकृते
गंधित फुलांच्या सुगंधाने भरलेल्या वाऱ्यामुळे ते स्थान सुगंधित झाले होते.
दृष्ट्वा तयोस्तच्छृङ्गारं चिन्तां प्रापुः सुराः पराम्
त्यांचा प्रेममिलन पाहून देवतांना मोठी चिंता वाटू लागली.
तं नत्वा कथयामास ब्रह्मा वृत्तान्तमीप्सितम्
त्यांना वंदन करून ब्रह्मदेवांनी इच्छित कथा सांगायला सुरुवात केली.
ब्रह्मोवाच रतौ रतश्च निश्चेष्टो न योगी विरराम ह
ब्रह्मा म्हणाले: संगतीत असतानाही तो स्थिर राहिला, आणि योगीने काहीही सोडले नाही.
मैथुनस्य विरामे च दम्पत्योर्जगदीश्वर
जगाच्या स्वामी, जेव्हा त्या दांपत्यांचे संगती संपले,
श्रीभगवानुवाच मयि ये शरणापन्नास्तेषां दुखं कुतो विधे
श्रीभगवान म्हणाले: जे माझ्या शरण आले आहेत, त्यांना दुःख कसे होईल?
येनोपायेन तद्वीर्यं भूमौ पतति निश्चितम्
ज्या मार्गाने का होईना, ते वीर्य नक्कीच पृथ्वीवर पडते.
यदा च शम्भोर्वीर्य्यं तत्पार्वत्या उदरे पतेत्
आणि जेव्हा शंभूचे वीर्य पार्वतीच्या उदरात पडते,
ततः शक्रादयः सर्वे सुरा नारायणाज्ञया
त्यावेळी इंद्रासह सर्व देवता, नारायणाच्या आज्ञेने,
तत्रैव पर्वतद्रोणीबहिर्देशे सुराः पराः
त्याच ठिकाणी, पर्वताच्या दरीबाहेर, श्रेष्ठ देवता...
शक्रो राजा कुबेरं च कुबेरो वरुणं तथा
शक्रराजा आणि कुबेर, तसेच वरुण, हे सर्व एकत्र होते.
हुताशनं यमश्चैव भास्करं च हुताशनः
अग्निदेव, यम आणि सूर्य, पुन्हा अग्निदेव हेही उपस्थित होते.
एवं देवाः प्रेरयन्ति देवांश्च रतिभञ्जने
अशा प्रकारे देवता इतर देवांना कामवासनेचा नाश करण्यासाठी प्रवृत्त करतात.
द्वारि स्थितो वक्रशिराः शक्रः प्राह महेश्वरम्
दारात वाकलेल्या डोक्याने उभा राहून शक्राने महेश्वराला संबोधले.
इन्द्र उवाच जगदीश जगद्बीज भक्तानां भयभञ्जन
इंद्र म्हणाला: जगाचा स्वामी, जगाचा मूळ कारण, भक्तांच्या भीतीचा नाश करणारा.
हरिर्जगामेत्युक्त्वा तमाजगाम च भास्करः
हरि जसा सांगितला तसा आला आणि सूर्यदेवही तेथे पोहोचले.
श्रीसूर्य्य उवाच सुरश्रेष्ठ महाभाग पार्वतीश नमोऽस्तु ते
श्रीसूर्य म्हणाले: देवांमध्ये श्रेष्ठ, महाभाग्यवान, पार्वतीचे स्वामी, तुम्हाला नमस्कार.
इत्येवमुक्त्वा श्रीसूर्य्यः स जगाम भयात्ततः
असे म्हणून श्रीसूर्य तेथून भीतीमुळे निघून गेले.
चन्द्र उवाच आत्माराम स्वयंपूर्ण पुण्यश्रवणकीर्त्तन
चंद्र म्हणाले: स्वतःमध्ये रमणारा, पूर्ण असलेला, ज्याचे ऐकणे आणि कीर्तन पुण्यदायक आहे.
पवन उवाच धर्मार्थकाममोक्षाणां बीजरूप सनातन
पवन म्हणाले: धर्म, अर्थ, काम आणि मोक्ष यांचे सनातन बीजस्वरूप.
इत्येवं स्तवनं श्रुत्वा योगज्ञानविशारदः
अशी स्तुती ऐकून, योग आणि ज्ञानात पारंगत असलेला तो
दृष्ट्वा सुरान्भयार्त्तश्च पुनः स्तोतुं समुद्यतान्
देवतांना भीतीने व्याकुळ झालेले आणि पुन्हा स्तुतीसाठी सज्ज होताना पाहून,
उत्तिष्ठतो महेशस्य त्रासलज्जायुतस्य च
महेश उठताना, भीती आणि लाज यांनी भरलेला असताना,
पश्चात्तां कथयिष्यामि कथामतिमनोहराम्
नंतर मी ती अतिशय मनोहारी कथा सांगीन.
नारायण उवाच पलायध्वमिति प्राह कृपया पार्वतीभयात्
नारायण म्हणाले: पार्वतीच्या भीतीने, दयाळूपणाने त्याने 'पळा' असे सांगितले.
देवाः पलायिता भीताः पार्वतीशापहेतुना
पार्वतीच्या शापामुळे देवता घाबरून पळून गेल्या.
तल्पादुत्थाय सा दुर्गा न च दृष्ट्वा पुरस्सुरान्
ती दुर्गा पलंगावरून उठली, पण समोर देवता दिसल्या नाहीत.
अद्यप्रभृति ते देवा व्यर्थवीर्य्या भवन्त्विति
आजपासून हे देवता शक्तिहीन होतील.
ततः शिवः शिवां दृष्ट्वा क्रोधसंरक्तलोचनाम्
तेव्हा शिवाने, रागाने डोळे लाल झालेल्या शिवेला पाहिले.
शिवस्तां दुःखितां दृष्ट्वा क्रोधसंरक्तलोचनाम्
शिवाने तिला दुःखी आणि रागाने डोळे पेटलेली पाहिली.