एतत्सर्वं समाचक्ष्व श्रोतुं कौतूहलं मम
हे सर्व मला सांग, मला ऐकायची फार उत्सुकता आहे.
श्रीनारायण उवाच पापसन्तापहरणं सर्वविघ्नविनाशनम्
श्रीनारायण म्हणाले: हे पापांचे दुःख दूर करणारे आणि सर्व विघ्नांचा नाश करणारे आहे.
सर्वमङ्गलदं सारं सर्वश्रुतिमनोहरम्
हे सर्वांना मंगल देणारे आहे, सर्वात श्रेष्ठ सार आहे आणि जे कोणी ऐकतात त्यांच्या मनाला आनंद देणारे आहे.
दैत्यार्दितानां देवानां तेजोराशिसमुद्भवा
दैत्यांनी त्रस्त झालेल्या देवतांच्या तेजातून हे प्रकट झाले.
सा च नाम्ना सती देवी स्वामिनो निन्दया पुरा
ती देवी, ज्याचे नाव सती होते, पूर्वी आपल्या पतीकडून तिरस्कारास पात्र झाली होती.
शङ्कराय ददौ तां च पार्वतीं पर्वतो मुदा
पर्वताने आनंदाने पार्वतीला शंकराला दिले.
शय्यां रतिकरीं कृत्वा पुष्पचन्दनचर्चिताम्
त्यांनी फुलांनी आणि चंदनाने सुशोभित केलेली सुखाची शय्या तयार केली.
सहस्रवर्षपर्य्यन्तं दैवमानेन नारद
नारद, देवांच्या मोजणीनुसार, हजारो वर्षे तिथे गेली.
दुर्गांगस्पर्शमात्रेण मदनान्मूर्च्छितः शिवः
दुर्गेच्या अंगाचा स्पर्श होताच, शंकर प्रेमाने मूर्च्छित झाले.
हंसकारण्डवाकीर्णे पुंस्कोकिलरुताकुले
हंस आणि इतर जलपक्ष्यांनी भरलेल्या, नर कोकिळांच्या गाण्यांनी गूंजणाऱ्या त्या ठिकाणी,
सुगन्धिकुसुमाश्लेषिवायुना सुरभीकृते
गंधित फुलांच्या सुगंधाने भरलेल्या वाऱ्यामुळे ते स्थान सुगंधित झाले होते.
दृष्ट्वा तयोस्तच्छृङ्गारं चिन्तां प्रापुः सुराः पराम्
त्यांचा प्रेममिलन पाहून देवतांना मोठी चिंता वाटू लागली.
तं नत्वा कथयामास ब्रह्मा वृत्तान्तमीप्सितम्
त्यांना वंदन करून ब्रह्मदेवांनी इच्छित कथा सांगायला सुरुवात केली.
ब्रह्मोवाच रतौ रतश्च निश्चेष्टो न योगी विरराम ह
ब्रह्मा म्हणाले: संगतीत असतानाही तो स्थिर राहिला, आणि योगीने काहीही सोडले नाही.
मैथुनस्य विरामे च दम्पत्योर्जगदीश्वर
जगाच्या स्वामी, जेव्हा त्या दांपत्यांचे संगती संपले,
श्रीभगवानुवाच मयि ये शरणापन्नास्तेषां दुखं कुतो विधे
श्रीभगवान म्हणाले: जे माझ्या शरण आले आहेत, त्यांना दुःख कसे होईल?
येनोपायेन तद्वीर्यं भूमौ पतति निश्चितम्
ज्या मार्गाने का होईना, ते वीर्य नक्कीच पृथ्वीवर पडते.
यदा च शम्भोर्वीर्य्यं तत्पार्वत्या उदरे पतेत्
आणि जेव्हा शंभूचे वीर्य पार्वतीच्या उदरात पडते,
ततः शक्रादयः सर्वे सुरा नारायणाज्ञया
त्यावेळी इंद्रासह सर्व देवता, नारायणाच्या आज्ञेने,
तत्रैव पर्वतद्रोणीबहिर्देशे सुराः पराः
त्याच ठिकाणी, पर्वताच्या दरीबाहेर, श्रेष्ठ देवता...
शक्रो राजा कुबेरं च कुबेरो वरुणं तथा
शक्रराजा आणि कुबेर, तसेच वरुण, हे सर्व एकत्र होते.
हुताशनं यमश्चैव भास्करं च हुताशनः
अग्निदेव, यम आणि सूर्य, पुन्हा अग्निदेव हेही उपस्थित होते.
एवं देवाः प्रेरयन्ति देवांश्च रतिभञ्जने
अशा प्रकारे देवता इतर देवांना कामवासनेचा नाश करण्यासाठी प्रवृत्त करतात.
द्वारि स्थितो वक्रशिराः शक्रः प्राह महेश्वरम्
दारात वाकलेल्या डोक्याने उभा राहून शक्राने महेश्वराला संबोधले.
इन्द्र उवाच जगदीश जगद्बीज भक्तानां भयभञ्जन
इंद्र म्हणाला: जगाचा स्वामी, जगाचा मूळ कारण, भक्तांच्या भीतीचा नाश करणारा.
हरिर्जगामेत्युक्त्वा तमाजगाम च भास्करः
हरि जसा सांगितला तसा आला आणि सूर्यदेवही तेथे पोहोचले.
श्रीसूर्य्य उवाच सुरश्रेष्ठ महाभाग पार्वतीश नमोऽस्तु ते
श्रीसूर्य म्हणाले: देवांमध्ये श्रेष्ठ, महाभाग्यवान, पार्वतीचे स्वामी, तुम्हाला नमस्कार.
इत्येवमुक्त्वा श्रीसूर्य्यः स जगाम भयात्ततः
असे म्हणून श्रीसूर्य तेथून भीतीमुळे निघून गेले.
चन्द्र उवाच आत्माराम स्वयंपूर्ण पुण्यश्रवणकीर्त्तन
चंद्र म्हणाले: स्वतःमध्ये रमणारा, पूर्ण असलेला, ज्याचे ऐकणे आणि कीर्तन पुण्यदायक आहे.
पवन उवाच धर्मार्थकाममोक्षाणां बीजरूप सनातन
पवन म्हणाले: धर्म, अर्थ, काम आणि मोक्ष यांचे सनातन बीजस्वरूप.