वर्द्धते पुत्रपौत्रादिर्यशस्वी तत्प्रसादतः लभेत्कृष्णस्य दास्यं स भक्तिं कृष्णे सुनिश्चलाम्
त्याच्या कृपेने मुलं, नातवंडं आणि कीर्ती वाढते; त्याला श्रीकृष्णाची सेवा आणि अढळ भक्ती मिळते.
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे प्रकृतिखण्डे नारदनारायणसंवादे दुर्गोपाख्याने ब्रह्माण्डमोहनकवचं नाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या प्रकृतिकांडात नारद-नारायण संवादात दुर्गोपाख्यानात ब्रह्मांडमोहक कवच नावाचा सत्त्याहत्तरावा अध्याय संपला.
श्रीगणेशाय नमः श्रीगुरुभ्यो नमः नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम्
श्रीगणेशाला नमस्कार. श्रीगुरूंना नमस्कार. नारायणाला आणि श्रेष्ठ पुरुषाला वंदन करून—
नारद उवाच सर्वोत्कृष्टमभीष्टं च मूढानां ज्ञानवर्दनम्
नारद म्हणाले: हे सर्वश्रेष्ठ आणि सर्वांना हवे असलेले, अज्ञान्यांना ज्ञान वाढवणारे—
अधुना श्रीगणेशस्य खण्डं श्रोतुमिहागतः
आता मी येथे श्रीगणेशाच्या कथेचे ऐकण्यासाठी आलो आहे.
कथं जज्ञे सुरश्रेष्ठः पार्वत्या उदरे शुभे
पार्वतीच्या पवित्र उदरात देवांचा श्रेष्ठ कसा जन्मला?
स चांशः कस्य देवस्य कथं जन्म ललाभ सः
तो कोणत्या देवाचा अंश आहे आणि त्याचा जन्म कसा झाला?
किं वा तद्ब्रह्मतेजो वा किं तस्य च पराक्रमः
ते ब्रह्मतेज काय होते आणि त्याची शौर्य काय होती?
कथं तस्य पुरःपूजा विश्वेषु निखिलेषु च
सर्व विश्वात त्याची पूजा प्रथम कशी झाली?
पुराणेषु निगूढं च तज्जन्म परिकीर्त्तितम्
त्याचा जन्म पुराणांमध्ये गुप्तपणे सांगितला आहे.
एतत्सर्वं समाचक्ष्व श्रोतुं कौतूहलं मम
हे सर्व मला सांग, मला ऐकायची फार उत्सुकता आहे.
श्रीनारायण उवाच पापसन्तापहरणं सर्वविघ्नविनाशनम्
श्रीनारायण म्हणाले: हे पापांचे दुःख दूर करणारे आणि सर्व विघ्नांचा नाश करणारे आहे.
सर्वमङ्गलदं सारं सर्वश्रुतिमनोहरम्
हे सर्वांना मंगल देणारे आहे, सर्वात श्रेष्ठ सार आहे आणि जे कोणी ऐकतात त्यांच्या मनाला आनंद देणारे आहे.
दैत्यार्दितानां देवानां तेजोराशिसमुद्भवा
दैत्यांनी त्रस्त झालेल्या देवतांच्या तेजातून हे प्रकट झाले.
सा च नाम्ना सती देवी स्वामिनो निन्दया पुरा
ती देवी, ज्याचे नाव सती होते, पूर्वी आपल्या पतीकडून तिरस्कारास पात्र झाली होती.
शङ्कराय ददौ तां च पार्वतीं पर्वतो मुदा
पर्वताने आनंदाने पार्वतीला शंकराला दिले.
शय्यां रतिकरीं कृत्वा पुष्पचन्दनचर्चिताम्
त्यांनी फुलांनी आणि चंदनाने सुशोभित केलेली सुखाची शय्या तयार केली.
सहस्रवर्षपर्य्यन्तं दैवमानेन नारद
नारद, देवांच्या मोजणीनुसार, हजारो वर्षे तिथे गेली.
दुर्गांगस्पर्शमात्रेण मदनान्मूर्च्छितः शिवः
दुर्गेच्या अंगाचा स्पर्श होताच, शंकर प्रेमाने मूर्च्छित झाले.
हंसकारण्डवाकीर्णे पुंस्कोकिलरुताकुले
हंस आणि इतर जलपक्ष्यांनी भरलेल्या, नर कोकिळांच्या गाण्यांनी गूंजणाऱ्या त्या ठिकाणी,
सुगन्धिकुसुमाश्लेषिवायुना सुरभीकृते
गंधित फुलांच्या सुगंधाने भरलेल्या वाऱ्यामुळे ते स्थान सुगंधित झाले होते.
दृष्ट्वा तयोस्तच्छृङ्गारं चिन्तां प्रापुः सुराः पराम्
त्यांचा प्रेममिलन पाहून देवतांना मोठी चिंता वाटू लागली.
तं नत्वा कथयामास ब्रह्मा वृत्तान्तमीप्सितम्
त्यांना वंदन करून ब्रह्मदेवांनी इच्छित कथा सांगायला सुरुवात केली.
ब्रह्मोवाच रतौ रतश्च निश्चेष्टो न योगी विरराम ह
ब्रह्मा म्हणाले: संगतीत असतानाही तो स्थिर राहिला, आणि योगीने काहीही सोडले नाही.
मैथुनस्य विरामे च दम्पत्योर्जगदीश्वर
जगाच्या स्वामी, जेव्हा त्या दांपत्यांचे संगती संपले,
श्रीभगवानुवाच मयि ये शरणापन्नास्तेषां दुखं कुतो विधे
श्रीभगवान म्हणाले: जे माझ्या शरण आले आहेत, त्यांना दुःख कसे होईल?
येनोपायेन तद्वीर्यं भूमौ पतति निश्चितम्
ज्या मार्गाने का होईना, ते वीर्य नक्कीच पृथ्वीवर पडते.
यदा च शम्भोर्वीर्य्यं तत्पार्वत्या उदरे पतेत्
आणि जेव्हा शंभूचे वीर्य पार्वतीच्या उदरात पडते,
ततः शक्रादयः सर्वे सुरा नारायणाज्ञया
त्यावेळी इंद्रासह सर्व देवता, नारायणाच्या आज्ञेने,
तत्रैव पर्वतद्रोणीबहिर्देशे सुराः पराः
त्याच ठिकाणी, पर्वताच्या दरीबाहेर, श्रेष्ठ देवता...