ऋषय ऊचुः स्वकीर्तिं रक्ष सुचिरं प्रार्थयामः पुनः पुनः
ऋषी म्हणाले: आमची कीर्ती दीर्घकाळ टिकावी, अशी आम्ही पुन्हा पुन्हा प्रार्थना करतो.
प्रह्राद उवाच कर्त्तारं ब्रूहि मन्नाथं गुरुं शुक्रं सतां वरम्
प्रह्लाद म्हणाला: कृपया माझ्या स्वामी गुरु शुक्र यांचा, जे सत्पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ आहेत, त्यांच्या कर्तृत्वाचा उल्लेख करा.
शिष्याणामाधिपत्ये च साधूनां गुरुरीश्वरः
शिष्यांच्या नेतृत्वात गुरु सत्पुरुषांमध्ये खरेच प्रभू असतात.
वयं भृत्याश्च पोष्याश्च स्वगुरोः परिचारकाः
आम्ही आमच्या गुरूंचे सेवक आणि पालनकर्ते, त्यांचेच परिचारक आहोत.
प्रह्रादस्य वचः श्रुत्वा चकार प्रार्थनां कविम्
प्रह्लादाचे शब्द ऐकून कवींनी आपली प्रार्थना मांडली.
दत्त्वा तारां विधुं शुक्रः प्रणनाम विधेः पदे
शुक्रांनी तारा चंद्राला दिल्यावर विधात्याच्या पायांवर वंदन केले.
प्रह्लादः सगणो भक्त्या नमस्कृत्य विधेः पदे
प्रह्लाद आपल्या गणांसह भक्तीने विधात्याच्या पायांवर वंदन करू लागला.
ब्रह्मा ददर्श तारां च प्रणतां स्वपदे सतीम्
ब्रह्मदेवांनी तारा त्यांच्या स्वतःच्या पायांवर वाकलेली आणि सती असलेली पाहिली.
चन्द्रं च प्रणतं धाता क्रोडे संस्थाप्य मायया
धात्याने, चंद्राने वाकून नमस्कार केल्यावर, त्याला आपल्या मांडीवर ठेवले.
तारे त्यज भयं मत्तः भयं किं ते मयि स्थिते 2.61.
तारा, माझ्यापासून भीती सोड. मी असताना तुला कसली भीती?
दुर्बला बलिना ग्रस्ता निष्कामा न च्युता भवेत्
दुर्बळ व्यक्तीला बलवानाने पकडले, आणि ती इच्छाशून्य असेल, तर ती कधीही पतित होत नाही.
सकामा कामतो जारं भजते स्वसुखेन च
जिला इच्छा आहे, ती आपल्या सुखासाठी इच्छेने प्रियकराचा स्वीकार करते.
कुम्भीपाके पच्यते सा यावच्चन्द्रदिवाकरम्
ती चंद्र आणि सूर्य अस्तित्वात असतील तोपर्यंत कुंभिपाकात शिजत राहते.
पापी यस्याश्च तस्याश्च साधुभिः परिवर्जितम्
जिचे आचरण पापी आहे, तिला सत्पुरुष टाळतात.
त्यज लज्जां महाभागे सर्वं च प्राक्तनाद्भवेत्
हे महाभाग्यवती, लाज सोड. सर्व काही पूर्वीच्या कर्मामुळे घडते.
चन्द्रस्य गर्भं हे तात बिभर्म्यद्य स्वकर्मणा
माझ्या कर्मामुळे, आज मी चंद्राचा गर्भ धारण केला आहे, हे तात.
यदा जग्राह चन्द्रो मां दयाहीनश्च दुर्मतिः
जेव्हा चंद्राने मला दया न ठेवता, वाईट बुद्धीने पकडले,
कुमारं सुन्दरं तत्र ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा
तेथे ब्रह्मतेजाने उजळलेले सुंदर बालक उत्पन्न झाले.
जगाम स स्वभवनं ब्रह्मा सिन्धुतटं ययौ
तो आपल्या घरी गेला आणि ब्रह्मा समुद्राच्या काठी गेला.
आशिषं शम्भुधर्माभ्यां दत्त्वा लोकं ययौ विधिः 2.61.
शंभू आणि धर्म यांना आशीर्वाद देऊन विधी आपल्या लोकांकडे निघून गेला.
भावानुरक्तवनितां प्राप्य संहृष्टमानसः
आपल्यावर प्रेम करणारी स्त्री मिळाल्यावर त्याचे मन आनंदाने भरून गेले.
तेजस्वी सद्ग्रहो ब्रह्मश्चन्द्रस्य तनयो महान्
तेजस्वी आणि सच्चरित्र असा ब्रह्मा, चंद्राचा महान पुत्र, नेहमीच स्थिर होता.
घृताच्या गर्भसंभूतां कुबेरस्य च रेतसा
घृताचीच्या गर्भातून आणि कुबेराच्या वीर्याने ती जन्माला आली.
अतीव यौवनस्थां च बालां षोडशवार्षिकीम्
ती अतिशय तरुण होती, सोळा वर्षांची मुलगी होती.
तस्यामथायं रहसि वीर्य्याधानं चकार सः
मग एकांतात त्याने तिच्यात वीर्य ठेवले.
सप्तद्वीपवतीं पृथ्वीं शास्ति वै धार्मिको बली
तो धर्मशील आणि बलवान राजा सात द्वीपांची पृथ्वी राज्य करतो.
मिष्टान्नानां स्वस्तिकानां लक्षराशिश्च नित्यशः
तो रोज शेकडो हजारो गोड पदार्थ आणि शुभ नैवेद्य देतो.
एतेषां च नदीराशीर्भुञ्जते ब्राह्मणा मुने
मुनिवर, या नद्यांचे आशीर्वाद ब्राह्मण लोक घेतात.
शतलक्षं सुवर्णानां लक्षं वै सूक्ष्मवाससाम् 2.61.
त्याने शंभर हजार सोन्याच्या वस्तू आणि शंभर हजार सूक्ष्म वस्त्रे दिली.
ददौ द्विजातये राजा नित्यं वै जीवितावधि
राजा हे सर्व द्विजांना रोज, आपल्या आयुष्यभर देत असे.