श्रीकृष्णस्य प्रसादेन निर्भयोऽहं निरामयः
श्रीकृष्णाच्या कृपेने मी निर्भय आणि सर्व दुःखांपासून मुक्त आहे.
स्वपापेन मृतस्तातो पुरा वै विष्णुनिन्दया
माझ्या वडिलांचा मृत्यू त्यांच्या स्वतःच्या पापामुळे, पूर्वी विष्णुनिंदा केल्यामुळे झाला.
त्रिपुरः किङ्करोऽस्माकं वीरत्वेन न गण्यते
त्रिपुर आमचा सेवक आहे; त्याची शौर्याची गणना केली जात नाही.
इत्युक्त्वा दानवश्रेष्ठो विरराम च संसदि
असे म्हणून त्या दानवश्रेष्ठाने सभेत मौन धरले.
ब्रह्मोवाच सुप्रीत्या चरणं वत्स सर्वमङ्गलकारणम्
ब्रह्मा म्हणाले — बाळा, मोठ्या प्रेमाने त्या पायांना स्पर्श कर, जे सर्व मंगलाचे कारण आहेत.
तारां भिक्षां देहि मह्यं भिक्षुकाय च वेधसे
तारा मला, या भिक्षुक आणि सृष्टीकर्त्याला, भिक्षा म्हणून दे.
सनत्कुमार उवाच यस्य भिक्षुर्जगद्धाता तस्य कीर्तेश्च का कथा
सनत्कुमार म्हणाले — जगाचा सृष्टीकर्ता जेव्हा भिक्षुक असतो, तेव्हा त्याच्या कीर्तीची काय कथा?
सनातन उवाच रक्षितः कृष्णचक्रेण वैष्णवः पुण्यवाञ्छुचिः
सनातन म्हणाले — कृष्णाच्या चक्राने जो रक्षण पावतो, तो वैष्णव पुण्यवान आणि शुद्ध असतो.
सनन्दन उवाच गुरुश्च वैष्णवः शुक्रः स च केन जितो महान्
सनंदन म्हणाले — गुरु, वैष्णव शुक्र, तो महान कसा पराभूत झाला?
सनक उवाच पुण्यदीपो न निर्वाति पाषण्डेनैव वायुना ।। 2.61.
सनक म्हणाले — पुण्याचा दिवा पाषंडाच्या वाऱ्याने विझत नाही.
ऋषय ऊचुः स्वकीर्तिं रक्ष सुचिरं प्रार्थयामः पुनः पुनः
ऋषी म्हणाले: आमची कीर्ती दीर्घकाळ टिकावी, अशी आम्ही पुन्हा पुन्हा प्रार्थना करतो.
प्रह्राद उवाच कर्त्तारं ब्रूहि मन्नाथं गुरुं शुक्रं सतां वरम्
प्रह्लाद म्हणाला: कृपया माझ्या स्वामी गुरु शुक्र यांचा, जे सत्पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ आहेत, त्यांच्या कर्तृत्वाचा उल्लेख करा.
शिष्याणामाधिपत्ये च साधूनां गुरुरीश्वरः
शिष्यांच्या नेतृत्वात गुरु सत्पुरुषांमध्ये खरेच प्रभू असतात.
वयं भृत्याश्च पोष्याश्च स्वगुरोः परिचारकाः
आम्ही आमच्या गुरूंचे सेवक आणि पालनकर्ते, त्यांचेच परिचारक आहोत.
प्रह्रादस्य वचः श्रुत्वा चकार प्रार्थनां कविम्
प्रह्लादाचे शब्द ऐकून कवींनी आपली प्रार्थना मांडली.
दत्त्वा तारां विधुं शुक्रः प्रणनाम विधेः पदे
शुक्रांनी तारा चंद्राला दिल्यावर विधात्याच्या पायांवर वंदन केले.
प्रह्लादः सगणो भक्त्या नमस्कृत्य विधेः पदे
प्रह्लाद आपल्या गणांसह भक्तीने विधात्याच्या पायांवर वंदन करू लागला.
ब्रह्मा ददर्श तारां च प्रणतां स्वपदे सतीम्
ब्रह्मदेवांनी तारा त्यांच्या स्वतःच्या पायांवर वाकलेली आणि सती असलेली पाहिली.
चन्द्रं च प्रणतं धाता क्रोडे संस्थाप्य मायया
धात्याने, चंद्राने वाकून नमस्कार केल्यावर, त्याला आपल्या मांडीवर ठेवले.
तारे त्यज भयं मत्तः भयं किं ते मयि स्थिते 2.61.
तारा, माझ्यापासून भीती सोड. मी असताना तुला कसली भीती?
दुर्बला बलिना ग्रस्ता निष्कामा न च्युता भवेत्
दुर्बळ व्यक्तीला बलवानाने पकडले, आणि ती इच्छाशून्य असेल, तर ती कधीही पतित होत नाही.
सकामा कामतो जारं भजते स्वसुखेन च
जिला इच्छा आहे, ती आपल्या सुखासाठी इच्छेने प्रियकराचा स्वीकार करते.
कुम्भीपाके पच्यते सा यावच्चन्द्रदिवाकरम्
ती चंद्र आणि सूर्य अस्तित्वात असतील तोपर्यंत कुंभिपाकात शिजत राहते.
पापी यस्याश्च तस्याश्च साधुभिः परिवर्जितम्
जिचे आचरण पापी आहे, तिला सत्पुरुष टाळतात.
त्यज लज्जां महाभागे सर्वं च प्राक्तनाद्भवेत्
हे महाभाग्यवती, लाज सोड. सर्व काही पूर्वीच्या कर्मामुळे घडते.
चन्द्रस्य गर्भं हे तात बिभर्म्यद्य स्वकर्मणा
माझ्या कर्मामुळे, आज मी चंद्राचा गर्भ धारण केला आहे, हे तात.
यदा जग्राह चन्द्रो मां दयाहीनश्च दुर्मतिः
जेव्हा चंद्राने मला दया न ठेवता, वाईट बुद्धीने पकडले,
कुमारं सुन्दरं तत्र ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा
तेथे ब्रह्मतेजाने उजळलेले सुंदर बालक उत्पन्न झाले.
जगाम स स्वभवनं ब्रह्मा सिन्धुतटं ययौ
तो आपल्या घरी गेला आणि ब्रह्मा समुद्राच्या काठी गेला.
आशिषं शम्भुधर्माभ्यां दत्त्वा लोकं ययौ विधिः 2.61.
शंभू आणि धर्म यांना आशीर्वाद देऊन विधी आपल्या लोकांकडे निघून गेला.