बृहस्पतिरुवाच तारा तिष्ठतु तत्रैव न तया मे प्रयोजनम्
बृहस्पती म्हणाले, "तारा तिथेच राहू दे, मला तिची काहीच गरज नाही."
पश्यामि विषतुल्यं च सर्वं नश्वरमीश्वर
हे ईश्वर, मला सर्व काही विषासारखंच वाटतं, कारण सगळं नाशवंत आहे.
श्रीमहादेव उवाच सम्भावितस्य दुश्चर्च्चा मरणादतिरिच्यते
श्री महादेव म्हणाले, "ज्याचा सन्मान झाला आहे, त्याच्यासाठी अपमान हा मृत्यूपेक्षा जास्त कठीण असतो."
पुरो गच्छ महाभाग तमेतं नर्मदातटम्
हे भाग्यवान, पुढे जा आणि त्या नर्मदेच्या काठी पोहोच.
शिवस्य वचनं श्रुत्वा ययौ सुरगुरुः स्वयम्
शिवाचे शब्द ऐकून, देवगुरू स्वतः निघून गेले.
सगणं शङ्करं दृष्ट्वा प्रसन्नवदनेक्षणम्
शंकरांना त्यांच्या गणांसह, प्रसन्न आणि तेजस्वी चेहऱ्याने पाहून,
ननाम शम्भुः शिरसा विष्णुं च कमलोद्भवम्
शंभूनं आपलं डोकं झुकवून विष्णू आणि कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्माला वंदन केलं.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र चागमच्च बृहस्पतिः 2.60.
इतक्यात तिथे बृहस्पतीही पोहोचले.
सूर्य्यं धर्ममनन्तं च नरं मां च मुनीश्वरान्
त्यांनी सूर्य, धर्म, अनंत, नर, मला आणि ऋषीमुनींचा मनात विचार केला.
सञ्चिन्त्य मनसा युक्तिमूचे तत्र च संसदि
मनात नीट विचार करून, त्यांनी त्या सभेत बोलायला सुरुवात केली.
विष्णुरुवाच शुक्रं कञ्चिच्च मध्यस्थं प्रस्थापयितुमर्हथ
विष्णू म्हणाले, "शुक्र किंवा कुणा तटस्थ व्यक्तीला पाठवावं."
विग्रहेणैव विषमं भविष्यति न संशयः
फक्त भांडण केल्यानेच सगळं कठीण होईल, यात शंका नाही.
सुरैः स्तुतश्च सन्तुष्टः शुक्राचार्य्यो भविष्यति
देवतांनी स्तुती केल्यावर आणि समाधान झाल्यावर शुक्राचार्य अनुकूल होतील.
युवाभ्यां प्रार्थ्यमानोऽहं युवयोः स्तवनेन च
तुम्ही दोघांनी विनंती केल्यावर आणि तुमच्या स्तुतीमुळे मी प्रसन्न झालो आहे.
इत्युक्त्वा जगतां नाथस्तत्रैवान्तर धीयत
असं म्हणून, सर्व जगाचा स्वामी तिथेच अंतर्धान पावला.
गते च जगतां नाथे श्वेतद्वीपं च नारद
जगाचा स्वामी श्वेतद्वीपावर गेल्यावर, नारद,
मुनीन्देवांश्च संबोध्य ब्रह्मा वै तत्र संसदि 2.60.
ब्रह्मा यांनी ऋषी आणि देवांना संबोधित करून त्या सभेत बोलायला सुरुवात केली.
ब्रह्मोवाच अस्माकं च समः स्नेहो दैत्ये देवे च पुत्रकाः
ब्रह्मा म्हणाले, "मुलांनो, आमचं प्रेम दैत्य आणि देव दोघांवरही सारखंच आहे."
दैत्यानां च गुरुं शुक्रं प्रपन्नश्च निशाकरः
दैत्यांचा गुरु शुक्र याच्याकडे चंद्र गेला.
ताराहेतोरहं यामि शुक्रस्य भवनं सुराः
देवतांनो, ताऱेसाठी मी शुक्राच्या घरी जातो.
इत्युक्त्वा जगतां धाता चागमच्छुक्रसन्निधिम्
असं सांगून सर्व जगाचा कर्ता शुक्राच्या समोर गेला.
नारद उवाच श्रोतुमिच्छामि भगवन्परं कौतूहलं मम
नारद म्हणाले: भगवन्, मला ऐकायचं आहे; माझी फार उत्सुकता आहे.
नारायण उवाच नानादैत्यगणाकीर्णं रत्नमण्डपभूषितम्
नारायण म्हणाले: तिथे वेगवेगळ्या दैत्यांच्या गर्दीनं भरलेलं, रत्नांनी सजवलेलं मंडप होतं.
पञ्चाशत्कोटिभिः शिष्यैः परीतं ब्रह्मवादिभिः
पन्नास कोटी ब्रह्मज्ञान सांगणाऱ्या शिष्यांनी ते वेढलेलं होतं.
रक्षितं रक्षकगणैर्दैत्यैश्च शतकोटिभिः
शेकडो कोटी दैत्य आणि रक्षक यांच्या समूहांनी ते जपलेलं होतं.
ददर्श जगतां धाता सभायां भृगुनन्दनम्
सर्व जगाचा कर्ता सभेत भृगुचा पुत्र शुक्र याला पाहतो.
जपन्तं परमं ब्रह्म कृष्णमात्मानमीश्वरम्
तो परम ब्रह्म, कृष्ण, स्वतःचा आत्मा, ईश्वर यांचा जप करत होता.
दृष्ट्वा पौत्रं प्रभायुक्तं विधाता हृष्टमानसः
आपला तेजस्वी नातू पाहून विधाता मनापासून आनंदी झाला.
दृष्ट्वा पितामहं शुक्रो धातारं जगतां प्रभुम्
पितामह, म्हणजे जगाचा स्वामी, यांना पाहून शुक्राने
आदाय पूजयामास चोपचारांस्तु षोडश
सोळा प्रकारच्या उपचारांनी त्यांची पूजा केली.