सुशासितो न शिष्यो वा किं भृत्याश्चोत्तरप्रदाः
शिष्याला नीट शिकवलं तरी तो ऐकत नाही का, किंवा तुझे नोकर सांगितलेली कामं करत नाहीत का?
गरिष्ठश्च वरिष्ठश्च शश्वत्सन्तुष्ट मानस
सर्वांत श्रेष्ठ आणि उत्तम लोक मनाने नेहमीच समाधानी असतात.
किं वा रुष्टोऽभीष्टदेवः किं वा रुष्टाश्च वाडवाः
किंवा तुझी आवडती देवता रागावली आहे का, किंवा तुझे घोडे चिडले आहेत का?
किं वा ते बन्धुविच्छेदो विग्रहो बलिना सह
किंवा तुझ्या नातेवाईकांपासून वेगळं व्हावं लागलं आहे का, किंवा एखाद्या बलाढ्य व्यक्तीसोबत भांडण झालं आहे का?
केन ते वा कृता निन्दा खलैर्वा पापिभिर्मुने
मुनिवर, तुला कुणी निंदावादी बोललं का—वाईट लोकांनी की पापी लोकांनी?
बन्धुस्त्यक्तस्त्वया किं वा वैराग्येण क्रुधाऽथवा
किंवा तू एखाद्या नातेवाईकाला वैराग्यामुळे किंवा रागाने सोडून दिलं आहेस का?
गुरुनिन्दा बन्धुनिन्दा खलवक्त्राच्छ्रुताऽथवा
किंवा एखाद्या वाईट माणसाच्या तोंडून गुरू किंवा नातेवाईकांची निंदा ऐकली आहेस का?
असद्वंशप्रजातानां खलानां निन्दनं तथा
वाईट कुळात जन्मलेल्या आणि दुष्ट लोकांची निंदा करणे देखील तसेच आहे.
परप्रशंसकाः सन्तः पुण्यवन्तो हि भारते
जे लोक इतरांची स्तुती करतात, ते भारतभूमीत पुण्यवान आणि सद्गुणी मानले जातात.
पुत्रे यशसि तोये च समृद्धे च पराक्रमे 2.60.
मुलांमध्ये, कीर्तीमध्ये, पाण्यात, समृद्धीत आणि पराक्रमात—
वचनेषु च बुद्धौ च स्वभावे च चरित्रतः
बोलण्यात, बुद्धीत, स्वभावात आणि वागण्यात—
यादृग्येषां च हदये तादृक्तेषां च मंगलम्
जसं त्यांचं मन आहे, तसंच त्यांचं भाग्य असतं.
इत्युक्त्वा च महादेवो विरराम स्वसंसदि
असं सांगून महादेव आपल्या सभेत शांत झाले.
बृहस्पतिरुवाच लोकाः कर्मवशान्नित्यं नानाजन्मसु यत्कृतम्
बृहस्पती म्हणाले: लोक कर्माच्या बंधनामुळे वेगवेगळ्या जन्मांत केलेल्या कृतींचे फळ सतत भोगतात.
स्वकर्मणां फलं भुङ्क्ते जन्तुर्जन्मनि जन्मनि
प्रत्येक जीव आपल्या कर्माचं फळ प्रत्येक जन्मात भोगतो.
केचिद्वदन्ति दैवेन स्वभावेनेति केचन
काही लोक म्हणतात ते दैवामुळे होतं, तर काहीजण म्हणतात ते आपल्या स्वभावामुळे होतं.
स्वयं च कर्मजनकः कर्म वै दैवकारणम्
कर्म हेच सर्व कृतींचं मूळ आहे; खरं तर, कर्म हेच दैवामुळे घडतं.
स्वकर्मणां च सर्वेषां जन्तूनां प्रतिजन्मनि
प्रत्येक जीवाच्या प्रत्येक जन्मात, त्याच्या स्वतःच्या कर्मांवरच त्याचं नशीब ठरतं.
स्वकर्मफलभोक्ता च जीवो हि सगुणः सदा 2.60.
जीव नेहमीच गुणांनी युक्त असतो आणि तो आपल्या कर्मांचं फळ भोगतो.
स एवात्मा सर्वसेव्यः सर्वेषां च फलप्रदः
तोच आत्मा सर्वांनी पूजावा आणि तोच सर्वांना फळ देणारा आहे.
कर्मणा च नृणां लज्जा प्रशंसा च प्रफुल्लता
कर्मामुळे माणसाला लाज, स्तुती आणि आनंद यांचा अनुभव येतो.
जपमाला कराद्भ्रष्टा कोपाविष्टस्य शूलिनः
शूळधारी, रागाने भरलेल्या शंकरांच्या हातून जपमाळ खाली पडली.
संहर्त्तुरीशो रुद्रस्य विष्णोः पातुः सखा शिवः
शिव हा संहाराचा स्वामी आणि विष्णूचा मित्र व रक्षक आहे.
निर्गुणस्य च कृष्णस्य प्रकृतीशस्य नारद
नारद, शिव हा निर्गुण आणि प्रकृतीचा स्वामी असलेल्या कृष्णाचा मित्र आहे.
शिव उवाच अवैष्णवानामसतामशिवं च पदे पदे
शिव म्हणाले: जे वैष्णव नाहीत आणि जे अधर्मी आहेत, त्यांना प्रत्येक पावलागणिक अशुभच मिळतं.
ददाति वैष्णवेभ्यश्च यो दुःखं सुस्थितो जनः
जो कोणी स्थिर राहून वैष्णवांना दुःख देतो—
अवैष्णवानां हृदयं नहि शुद्धं सदामलम्
वैष्णव नसलेल्यांचं हृदय कधीच शुद्ध आणि निर्मळ नसतं.
भिद्यते हदयग्रन्थिश्छिद्यन्ते सर्वसंशयाः 2.60.
हृदयातील गाठ तुटते आणि सर्व शंका नाहीशा होतात.
अहो श्रीकृष्णदासानां कः स्वभावः सुनिर्मलः
अहो, श्रीकृष्णाच्या दासांचा स्वभाव किती निर्मळ आणि पवित्र आहे!
गुरुर्यस्य वरिष्ठश्च क्रोधहीनश्च धार्मिकः
ज्याचा गुरु श्रेष्ठ, क्रोधरहित आणि धर्मशील आहे—