गर्दभो जन्मशतकं सूकरस्सप्तजन्मसु जलौका जन्मशतकं शुचिर्भवतु तत्परम्
तो शंभर जन्मे गाढव म्हणून, सात जन्मे डुक्कर म्हणून, आणि शंभर जन्मे जळव म्हणून जन्म घेईल; त्यानंतर तो शुद्ध होईल.
वृथा मांसं च यो भुङ्क्ते स्वार्थं पाकान्नमेव च
जो कोणी केवळ स्वतःच्या सुखासाठी मांस किंवा शिजवलेले अन्न खातो—
स यातु चन्द्रपापेन चासिपत्रं चतुर्युगम्
तो चंद्राच्या पापात जाईल आणि चार युगे असिपत्र नरकात राहील.
विप्रो वार्धुषिको यो हि योनिजीवी चिकित्सकः
जो ब्राह्मण न्हावी आहे, जातीच्या व्यवसायावर जगतो किंवा वैद्य आहे—
स्वधर्मकथकश्चैव यश्च स्वात्मप्रशंसकः
जो स्वतःच्या गुणांची कथा सांगतो किंवा स्वतःचीच स्तुती करतो—
तं यातु चन्द्रपापं च चन्द्रो भवतु विज्वरः
तो चंद्राच्या पापात जाईल आणि चंद्र तापमुक्त होईल.
तत्र विद्धो भवतु स यावदिन्द्राश्चतुर्दश
तो तिथे चौदा इंद्रांपर्यंत छिन्न-भिन्न होईल.
लाक्षामांसरसानां च तिलानां लवणस्य च
जो लाक्षा, मांस, रस, तीळ किंवा मीठ यांचा व्यापार करतो—
विप्रः कुलालः चौरश्च यातु तं चन्द्रपातकम्
ब्राह्मण कुंभार किंवा चोर—तो चंद्रपातकात जाईल.
तत्र च्छिन्नो भवतु स यावदिन्द्रसहस्रकम् 2.58.
तो तिथे हजार इंद्रांपर्यंत छाटला जाईल.
सप्तजन्मसु मार्जारो महिषो जन्मपञ्चकम्
तो सात जन्मे मांजर म्हणून, पाच जन्मे म्हैस म्हणून जन्म घेईल—
मत्स्यत्वे जन्मशतकं कर्कटी जन्मपञ्चकम्
तो शंभर जन्मे मासा म्हणून, पाच जन्मे खेकडा म्हणून जन्म घेईल—
नाविकः शवजीवी च व्याधश्च स्वर्णकारकः
नावाडी, प्रेतावर जगणारा, शिकारी किंवा सोनार—
इति चन्द्रं शुचिं कृत्वा समुवाच तु तारकाम्
अशा प्रकारे चंद्राला शुद्ध करून, त्याने तारकेला सांगितले.
प्रायश्चित्तं विना पूता त्वमेवं शुद्धमानसा
प्रायश्चित्त न करता, तुझे मन शुद्ध असल्याने तू शुद्ध झाली आहेस.
इत्येवमुक्त्वा शुक्रश्च चन्द्रं वा तारकां सतीम्
असे म्हणून शुक्राने चंद्राला किंवा सती तारकेला संबोधले.
नारद उवाच कथं संप्राप तां साध्वीं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
नारद म्हणाला: त्याने ती सती स्त्री कशी मिळवली? कृपया ते मला सांग.
श्रीनारायण उवाच प्रस्थापयामास शिष्यमन्वेषार्थं च जाह्नवीम्
श्री नारायण म्हणाले: त्याने आपल्या शिष्याला जाह्नवीचा शोध घ्यायला पाठवले.
शिष्यो गत्वा च तद्वत्तं ज्ञात्वा वै लोकवक्त्रतः
शिष्य तिथे जाऊन, लोकांच्या बोलण्यावरून ती गोष्ट समजून आला.
श्रुत्वा सुरगुरुर्वार्तां शशिना च प्रियां हृताम्
आपली प्रिय पत्नी चंद्राने नेली आहे हे ऐकून, देवगुरू बृहस्पती फार दुःखी झाले.
रुरोदोच्चैः सशिष्यश्च हदयेन विदूयता
शिष्यांसह बृहस्पती मोठ्याने रडले, त्यांचे हृदय वेदनेने विदीर्ण झाले होते.
उवाच शिष्यान्सम्बोध्य नीतिं च श्रुतिसम्मताम्
शिष्यांना संबोधून, त्यांनी शास्त्रमान्य नीतीचे बोल सांगितले.
बृहस्पतिरुवाच दुःखं धर्म्मविरुद्धो यः स प्राप्नोति न संशयः
बृहस्पती म्हणाले — जो धर्माच्या विरुद्ध वागतो, त्याला नक्कीच दुःख मिळते, यात शंका नाही.
भावानुरक्ता वनिता हृता यस्य च शत्रुणा
ज्याची भावनांनी जोडलेली पत्नी शत्रूने पळवली आहे—
सुशीला सुन्दरी भार्य्या गता यस्य गृहादहो 2.59.
ज्याची सुसंस्कृत आणि सुंदर पत्नी घर सोडून गेली आहे—हाय!
दैवेनापहृता यस्य पतिसाध्या पतिव्रता
ज्याची पतीपरायण आणि पतिव्रता पत्नी दैवाने हिरावली आहे—
यस्य माता गृहे नास्ति गृहिणी वा सुशासिता
ज्याच्या घरी आई नाही, किंवा ज्याची पत्नी नीट वागवली जात नाही—
प्रियाहीनं गृहं यस्य पूर्णं द्रविणबन्धुभिः
ज्याच्या घरात प्रिय व्यक्ती नाही, जरी ते धन आणि नातेवाईकांनी भरलेले असले—
भार्याशून्या वनसमाः सभार्याश्च गृहा गृहाः
पत्नी नसलेले घर म्हणजे जंगलासारखे; पत्नी असलेली घरेच खरे घर असतात.
अशुचिः स्त्रीविहीनश्च दैवे पित्र्ये च कर्मणि
पत्नी नसलेला पुरुष, दैवी आणि पितृकर्मात अपवित्र असतो.