तं दृष्ट्वा नृपतिस्त्रस्तो ह्यवरुह्य रथात्त्वरन्
त्याला पाहून राजा घाबरला आणि पटकन रथातून खाली उतरला.
परमात्मा ददौ तस्मै स्वदास्यं च शुभाशिषम्
परमात्म्याने त्याला आपली सेवा आणि शुभाशीर्वाद दिला.
राधाऽवरुह्य स्वरथात्कृष्णवक्षस्युवास सा
राधा आपल्या रथातून उतरली आणि कृष्णाच्या छातीला बिलगली.
सम्भाषिता श्रीकृष्णेन सस्मितेन च पूजिता
श्रीकृष्णाने तिला हसत हसत बोलावलं आणि सन्मान दिला.
आदौ राधां समुच्चार्य्य पश्चात्कृष्णं च माधवम्
सर्वप्रथम राधेचं नाव घ्या, त्यानंतर कृष्ण माधवाचं.
विपर्य्ययं ये वदन्ति ये निन्दन्ति जगत्प्रसूम्
जे उलट बोलतात किंवा जगाची जननी राधेची निंदा करतात,
ते पच्यन्ते कालसूत्रे यावच्चन्द्रदिवाकरम्
त्यांना काळाच्या दोरीवर चंद्रसूर्य असेपर्यंत यातना भोगाव्या लागतात.
इत्येवं कथितं दुर्गे राधिकाख्यानमुत्तमम्
अशी ही उत्तम राधिकेची कथा दुर्गेच्या साक्षीने सांगितली आहे.
नारायणी विष्णुमाया मूलप्रकृतिरीश्वरी
तीच नारायणी, विष्णूची माया, आदिशक्ती आणि सर्वांची मालकीण आहे.
स्त्रीजातिष्वधिदेवी च परा जातिस्मरा वरा 2.54.
स्त्रीजातीमध्ये तीच मुख्य देवी, श्रेष्ठ, उत्तम आणि जन्माची आठवण ठेवणारी आहे.
श्रीपार्वत्युवाच कथं जग्राह राधाया मन्त्रं वै वैष्णवो नृपः
श्री पार्वती म्हणाली: राजाने राधेचा मंत्र कसा मिळवला?
किं विधानं च किं ध्यानं किं स्तोत्रं कवचं च किम्
त्याची पद्धत काय, ध्यान कसं करावं, कोणतं स्तोत्र आणि कवच आहे?
श्रीमहेश्वर उवाच शीघ्रं प्राप्नोमि गोलोकं कस्याराधनतो मुने
श्री महेश्वर म्हणाले: कोणाची उपासना केल्याने मी लवकरच गोलोक मिळवू शकतो, हे मला सांग, मुनी.
इत्युक्तवन्तं राजेन्द्रमुवाच ब्राह्मणोत्तमः
असं विचारल्यावर श्रेष्ठ ब्राह्मणाने राजाला उत्तर दिलं.
तत्प्राणाधिष्ठातृदेवीं भज राधां परात्पराम्
जी प्राणांची अधिष्ठात्री देवी आहे, तीच परात्पर राधा, तिची भक्ती कर.
इत्युक्त्वा राधिकामन्त्रं ददौ तस्मै षडक्षरम्
असं सांगून त्याने त्याला सहा अक्षरी राधिकेचा मंत्र दिला.
प्राणायामं भूतशुद्धिं मन्त्रन्यासं तथैव च
त्याने त्याला प्राणायाम, पंचमहाभूतांची शुद्धी आणि मंत्रन्यास शिकवला.
स्तोत्रं च कवचं तं च शिक्षयामास भक्तितः
त्याने भक्तीभावाने त्याला स्तोत्र आणि कवचही शिकवलं.
ध्यानं च सामवेदोक्तं मंगलानां च मंगलम्
त्याने सामवेदात सांगितलेलं ध्यान आणि सर्वात शुभ असं ध्यानही शिकवलं.
श्वेतचम्पकवर्णाभां कोटिचन्द्रसमप्रभाम् सुश्रोणीं सुनितम्बां च पक्वबिम्बाधरां वराम्।।2.55.
तिचा वर्ण श्वेत चंपकासारखा, तेज कोट्यवधी चंद्रांसारखा, तिची कटी आणि नितंब सुंदर, आणि ओठ पिकलेल्या बिंबासारखे आहेत.
मुक्तापंक्तिप्रतिनिधिदन्तपंक्तिमनोहराम् वह्निशुद्धांशुकाधानां रत्नमालाविभूषिताम्
तिचे दात मोत्यांच्या माळेसारखे सुंदर, वस्त्र अग्नित शुद्ध केलेलं, आणि ती रत्नांच्या माळांनी सजलेली आहे.
रत्नकेयूरवलयां रत्नमञ्जीररञ्जिताम् सूर्य्यप्रभाप्रतिकृतिगण्डस्थलविराजिताम्
ती रत्नजडित कंकण, अंगठ्या आणि पैंजण घालते, आणि तिचे गाल सूर्याच्या तेजाने उजळलेले आहेत.
अमूल्यरत्नखचितग्रैवेयकविभूषिताम् रत्नांगुलीयसंयुक्तां रत्नपाशकशोभिताम्
अमूल्य रत्नांनी जडवलेल्या हाराने आणि रत्नजड अंगठ्या व चमकदार रत्नांच्या कड्यांनी अलंकृत अशी ती शोभून दिसत होती.
बिभ्रतीं कबरीभारं मालतीमाल्यशोभिताम्
तिच्या केसांचा गुच्छ मोगऱ्याच्या फुलांच्या माळेने सुंदरपणे सजवलेला होता.
गोपीभिः सुप्रियाभिश्च सेवितां श्वेतचामरैः
ती अत्यंत प्रिय गोपींसह, पांढऱ्या चामरांनी सेवा घेत होती.
सिन्दूरबिन्दुना चारुसीमन्ताधःस्थलोज्ज्वलाम्
तिच्या कपाळावर सिमंताच्या खाली सुंदर कुंकवाचा ठिपका झळकत होता.
कृष्णसौभाग्यसंयुक्तां कृष्णप्राणाधिकां वराम्
कृष्णाच्या सौभाग्याने युक्त, कृष्णाला प्राणाहूनही प्रिय अशी ती श्रेष्ठ आहे.
महाविष्णुविधात्रीं च प्रदात्रीं सर्वसम्पदाम्
ती महाविष्णूची जननी आणि सर्व संपत्ती देणारी आहे.
वैष्णवीं विष्णुमायां च कृष्णप्रेममयीं शुभाम् रासे रासेश्वरयुतां राधां रासेश्वरीं भजे
मी त्या राधेचे स्मरण करतो, जी वैष्णवी, विष्णुमाया, कृष्णप्रेममय आणि शुभ आहे, आणि जी रासेश्वरासोबत रासाची राणी आहे.
ध्यात्वा पुष्पं मूर्ध्नि दत्त्वा पुनर्ध्यायेज्जगत्प्रभुम् 2.55.
ध्यान करून, फुल डोक्यावर ठेवून, पुन्हा जगत्पतीचे ध्यान करावे.