कामशास्त्रं कामदेवाद्योषिद्रञ्जनकारम् 1.10.
स्त्रियांना आनंद देणारं कामशास्त्र हे कामदेवापासून उत्पन्न झालं.
रत्नमालां वस्त्रयुग्मं सर्वाण्याभरणानि च
रत्नांची माळ, वस्त्रांची जोडी आणि सर्व अलंकार,
गृहे तानि च संस्थाप्य चागतोऽन्वेषणे भवे
ती सर्व वस्तू घरात ठेवून तो शोधायला बाहेर गेला.
कामुकस्य वचः श्रुत्वा घृताची सस्मिता मुने
कामुकाचे शब्द ऐकून घृताची हसली, हे मुनी.
घृताच्युवाच । किन्तु सामयिकं वाक्यं ब्रवीष्यामि स्मरातुर
घृताची म्हणाली: पण मी तुला योग्य वेळी योग्य बोल सांगते, हे प्रेमाने व्याकुळ झालेल्या.
कामदेवालयं यामि कृतवेषा च तत्कृते
मी कामदेवाच्या निवासस्थानी जात आहे, त्यासाठी मी सजले आहे.
अद्याहं कामपत्नी च गुरुपत्नी तवाधुना
आज मी कामाची पत्नी आहे आणि आता तुझ्या गुरूची पत्नीही आहे.
विद्यादाता मन्त्रदाता गुरुर्लक्षगुणैः पितुः
ज्ञान देणारा, मंत्र देणारा, गुरू हा वडिलांपेक्षा लक्षावधी पट अधिक श्रेष्ठ असतो.
गुरोः शतगुणैः पूज्या गुरुपत्नी श्रुतौ श्रुता
शास्त्रात असं सांगितलं आहे की गुरूच्या पत्नीला गुरूपेक्षा शंभरपट अधिक सन्मान द्यावा.
मात्रा समागमे सूनोर्यावान्दोषः श्रुतौ श्रुतः
शास्त्रात सांगितलं आहे की, आईसोबत पुत्राने संबंध ठेवला तर त्याचा मोठा दोष होतो.
मातरित्येव शब्देन यां च सम्भाषते नरः 1.10.
ज्या स्त्रीला पुरुष 'आई' या शब्दाने संबोधतो,
तया हि संगतो यस्स्यात्कालसूत्रं प्रयाति सः
जो तिच्याशी संबंध ठेवतो, त्याचं आयुष्याचं दोर कापलं जातं.
मात्रा सह समायोगे ततो दोषश्चतुर्गुणः
आईसोबत संबंध ठेवला तर तो दोष चारपट वाढतो.
कुम्भीपाके पतत्येव यावद्वै ब्रह्मणो वयः
तो मनुष्य ब्रह्मदेवाच्या वयाइतक्या काळासाठी कुंभिपाक नरकात पडतो.
चक्राकारं कुलालस्य तीक्ष्णधारं च खङ्गवत्
कुंभाराच्या चाकासारखी गोल आणि तलवारीसारखी तीक्ष्ण धार असलेली,
शूलवत्कृमिसंयुक्तं तप्तमग्निसमं द्रवत्
भाल्यासारखी किड्यांनी भरलेली, वितळलेल्या अग्नीइतकी तापलेली,
यावान्दोषो हि पुंसां च गुरुपत्नीसमागमे
गुरुपत्नीसोबत संग करणाऱ्या पुरुषाचा पाप इतकं मोठं असतं.
अद्य यास्यामि कामस्य मन्दिरं तस्य कामिनी
आज मी कामाच्या निवासस्थानी, त्या प्रियकराच्या प्रियतमेपाशी जाईन.
घृताचीवचनं श्रुत्वा विश्वकर्मा रुरोष ताम्
घृताचीचं बोलणं ऐकून विश्वकर्मा तिच्यावर रागावला.
घृताची तद्वचः श्रुत्वा तं शशाप सुदारुणम्
घृताचीचं ते बोलणं ऐकून त्याने तिला भयंकर शाप दिला.
घृताची कारुमुक्त्वा च साऽगच्छत्काममन्दिरम् 1.10.
घृताचीने त्या कारागिराशी बोलून, ती कामाच्या निवासस्थानी गेली.
सा भारते च कामोक्त्या गोपस्य मदनस्य च
भारतभूमीत, काम आणि गवळ्याच्या इच्छेने,
जातिस्मरा तत्प्रसूता बभूव च तपस्विनी
ती ज्या वेळी जन्मली, तेव्हा तिला मागील जन्माची आठवण होती आणि ती तपस्विनी झाली.
तपश्चकार तपसा तप्तकाञ्चनसन्निभा
तीने कठोर तप केला, तिचं शरीर तापलेल्या सोन्यासारखं तेजस्वी झालं.
वीर्येण सुरकारोश्च नव पुत्रान्प्रसूय सा
देवतांच्या कारागिराच्या सामर्थ्याने तिने नऊ मुलांना जन्म दिला.
शौनक उवाच पुत्रान्नव प्रसूता च कुत्र वा कति वासरान्
शौनक म्हणाला: तिने हे नऊ मुलं कुठे आणि किती दिवसांनी जन्माला घातली?
सौतिरुवाच जगाम ब्रह्मणः स्थानं शोकेन हृतचेतनः
सूतर म्हणाला: शोकाने व्याकुळ होऊन तो ब्रह्माच्या निवासस्थानी गेला.
नत्वा स्तुत्वा च ब्रह्माणं कथयामास तां कथाम्
त्याने ब्रह्माला वंदन करून, स्तुती करून ती कथा सांगितली.
स एव ब्राह्मणो भूत्वा भुवि कारुर्बभूव ह
तोच ब्राह्मण पृथ्वीवर जन्म घेऊन कारागीर झाला.
शिल्पं च कारयामास सर्वेभ्यः सर्वतः सदा । विचित्रं विविधं शिल्पमाश्चर्य्यं सुमनोहरम्
त्याने सर्वांसाठी, सर्वत्र, नेहमीच विविध, अद्भुत, सुंदर आणि मनोहारी कलाकुसर केली.