मुनिनारदमन्वादिब्रह्मविष्णुशिवान्विते
मुनि नारद, मनु आणि इतर ऋषी, तसेच ब्रह्मा, विष्णु आणि शिव यांच्या सोबत होते.
रूक्षो मलिनवासाश्च शुष्ककण्ठौष्ठतालुकः
रूक्ष, मळकट कपडे घातलेले, कोरड्या घशाने, ओठांनी आणि तालूने अशा अवस्थेत होते.
राजानमाशिषं चक्रे सस्मितः सम्पुटाञ्जलिः
राजाने हसत, दोन्ही हात जोडून आशीर्वाद दिला.
सभासदश्च नोत्तस्थुर्जहसुः स्वल्पमेव च
सभासद उठले नाहीत; त्यांनी फक्त थोडंसं हसलं.
शशाप नृपतिं क्रोधात्तत्रातिष्ठन्निरंकुशः
तो तिथेच उभा राहून, आवेशाने, राजाला शाप देऊ लागला.
भवाचिरं गलत्कुष्ठी बुद्धिहीनोऽप्युपद्रुतः
तू लवकरच कुष्ठरोगाने ग्रस्त होशील, बुद्धीहीन आणि त्रस्त राहशील.
ये यत्र जहसुः सर्वे समुत्तस्थुः सभासदः 2.50.
ज्यांनी तिथे हसले, ते सर्व सभासद एकत्र उठले.
प्रणम्यागत्य राजा तं रुरोद भयकातरः
राजा पुढे जाऊन वाकला आणि भीतीने व्याकुळ होऊन रडू लागला.
ब्राह्मणो गूढरूपी च प्रज्वलन्ब्रह्मतेजसा
ब्राह्मण गुप्त रूपात होता, पण ब्रह्मतेजाने तेजस्वी दिसत होता.
हे विप्र तिष्ठ तिष्ठेति समुच्चार्य्य पुनः पुनः
तो पुन्हा पुन्हा म्हणू लागला, 'हे विप्र, थांब, थांब!'
मरीचिः कश्यपश्चैव वसिष्ठः क्रतुरेव च
मारीचि, कश्यप, वसिष्ठ आणि क्रतु हे होते.
गौतमश्च कणादश्च कण्वः कात्यायनः कठः
गौतम, कणाद, कण्व, कात्यायन आणि कठ हे होते.
तैत्तिरिश्चाप्यापिशलिर्मार्कण्डेयो महातपाः
तैत्तिरी, आपिशलि आणि महान तपस्वी मार्कंडेय,
सनत्कुमारो भगवान्नरनारायणावृषी
भगवान सनत्कुमार, तसेच नर आणि नारायण हे ऋषी,
भरद्वाजश्च वाल्मीकिरौर्वश्च च्यवनस्तथा
भरद्वाज, वाल्मीकि, और्व आणि त्याचप्रमाणे च्यवन,
शिलालिर्लाङ्गलिश्चैव शाकल्यः शाकटायनः
शिलाळी, लांगळी, शाकल्य आणि शाकटायन,
जैगीषव्यो वामदेवो वालखिल्यादयस्तथा 2.50.
जैगीषव्य, वामदेव आणि वाळखिल्यादी ऋषी,
विश्वामित्रश्च कौत्सश्चाप्यृचीकोऽप्यघमर्षणः
विश्वामित्र, कौत्स, ऋचीक आणि अग्हमर्षण,
दिक्पाला देवताः सर्वा विप्रं पश्चात्समाययुः
सर्व दिशांचे रक्षक देवता नंतर त्या ब्राह्मणाजवळ आल्या,
समूचुस्तं क्रमेणैव नीतिं नीतिविशारदाः
नीतीत पारंगत असलेले ते सर्व त्याला योग्य क्रमाने बोलू लागले,
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे द्वितीये प्रकृतिखण्डे नारदनारायणसंवादान्तर्गतहरगौरीसंवादे राधोपाख्याने सुयज्ञोपाख्यानं नाम पञ्चाशत्तमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या द्वितीय प्रकृतिकांडातील नारद-नारायण संवादातील हर-गौरी संवादात राधा उपाख्यानात 'सुविज्ञ' या कथेनावाचा पन्नासावा अध्याय संपला.
श्रीपार्वत्युवाच नीतिज्ञा नीतिवचनं तन्मां व्याख्यातुमर्हसि
श्री पार्वती म्हणाली : नीती जाणणाऱ्या, तू मला ती नीतीची शिकवण समजावून सांग.
श्रीमहादेव उवाच क्रमेण वक्तुमारेभे मुनिसंघो वरानने
श्री महादेव म्हणाले : सुंदर मुखवाली, त्या वेळी ऋषींच्या समुदायाने एकामागून एक बोलायला सुरुवात केली.
सनत्कुमार उवाच सुशीलं च महैश्वर्यं पितरोऽग्निः सुरास्तथा
सनत्कुमार म्हणाले : चांगले वर्तन, मोठे ऐश्वर्य, तसेच पितर, अग्नी आणि देवता,
आगता नृपगेहेभ्यः कृत्वा भ्रष्टश्रियं नृपम्
राजांच्या घरातून आले आणि त्या राजाची कीर्ती हरपली.
ब्राह्मणानां तु हृदयं कोमलं नवनीतवत्
ब्राह्मणांचे हृदय ताज्या लोण्यासारखे कोमल असते.
क्षमस्वागच्छ विप्रेन्द्र शुद्धं कुरु नृपालयम्
माफ कर, या, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, राजवाडा शुद्ध कर.
भृगुरुवाच पितरस्तस्य देवाश्च वह्निश्चैव तथैव च
भृगु म्हणाले : त्या पितर, देवता आणि अग्नी,
निराशाः प्रतिगच्छन्ति चातिथेरप्रतिग्रहात्
अतिथीचे योग्य स्वागत किंवा सन्मान न झाल्यास निराश होऊन निघून जातात.
स्त्रीघ्नैर्गोघ्नैः कृतघ्नैश्च ब्रह्मघ्नैर्गुरुतल्पगैः
जो स्त्रीहत्या, गोधन, कृतघ्नता, ब्राह्मणहत्या किंवा गुरुपत्नीचा अपराध करतो,