कथं ददर्श तां देवो महालक्ष्मीं पुरा सतीम्
त्या काळी देवाने पवित्र महालक्ष्मीला कसे पाहिले?
कथं त्रिजगतां धाता तस्मै तत्कवचं ददौ
तीन जगांचा सृष्टीकर्ता त्याला ते कवच कसे दिले?
श्रीमहादेव उवाच ब्रह्मात्मजस्तपस्वी च शतरूपापतिः प्रभुः
श्रीमहादेव म्हणाले: ब्रह्माचा तपस्वी पुत्र, शतरूपाचा पती, हा प्रभू होता.
उत्तानपादस्तत्पुत्रस्तत्पुत्रो ध्रुव एव च
त्याचा मुलगा उत्तानपाद आणि त्याचा मुलगा म्हणजे ध्रुव.
उत्कलस्तस्य पुत्रश्च नारायणपरायणः
उत्कल हा त्याचा मुलगा होता, तो नारायणभक्त होता.
सर्वाणि रत्नपात्राणि ब्राह्मणेभ्यो ददौ मुदा
त्याने सर्व रत्नांनी भरलेली भांडी आनंदाने ब्राह्मणांना दिली.
ब्राह्मणेभ्यो ददौ राजा यज्ञान्ते स महोत्सवे 2.50.
महाउत्सवात यज्ञाच्या शेवटी राजाने ब्राह्मणांना दान दिले.
सुयज्ञं नाम नृपतिं चकार सुरसंसदि
देवतांच्या सभेत त्या राजाला 'सुइयज्ञ' असे नाव दिले.
अन्नदाता रत्नदाता दाता वै सर्वसम्पदाम्
तो अन्नदाता, रत्नदाता आणि सर्व संपत्तीचा दाता होता.
नित्यं ददौ स विप्रेभ्यो मुदायुक्तः सदक्षिणम्
तो नेहमी आनंदाने ब्राह्मणांना योग्य दक्षिणेसह दान देत असे.
सुपक्वानि च मांसानि ब्राह्मणेभ्यश्च पार्वति
पार्वती, त्याने ब्राह्मणांना छान शिजवलेले मांस दिले.
चोष्यैश्चर्व्यैर्लेह्यपेयैरतितृप्तं दिने दिने
भाजलेले, चावता येणारे, चाटता येणारे आणि पिण्याचे पदार्थ देऊन त्यांना रोज समाधान मिळत असे.
पूर्णमन्नं च सूपाक्तं सगव्यं मांसवर्जितम्
त्याने तुपात बनवलेले, सूपासह, मांसाशिवाय पूर्ण जेवण दिले.
न तुष्टुवुः सुयज्ञं च तुष्टुवुस्तत्पितॄंश्च ते
पण त्यांनी सुइयज्ञाची स्तुती केली नाही; त्यांनी आपल्या पितरांचीच स्तुती केली.
चक्रुः सुभोजनं विप्राश्चातितृप्ताश्च सुन्दरि
ब्राह्मणांनी उत्तम अन्न तयार केलं आणि, सुंदरिनी, ते अत्यंत तृप्त झाले.
वृषलेभ्यो ददुः किञ्चित्किञ्चित्पथि च तत्यजुः
त्यांनी थोडं अन्न अस्पृश्यांना दिलं आणि काही रस्त्यावर सोडलं.
तथाप्युर्वरितं तत्र चान्नराशिसहस्रकम् ।। 2.50.
तरीसुद्धा तिथे अजूनही हजारो अन्नाचे ढीग उरलेले होते.
रत्नेन्द्रसारसंक्लृप्तच्छत्रकोटिसमन्विते
रत्नांच्या साराने सजवलेल्या आणि असंख्य छत्रांनी शोभिवंत अशा छत्रांसह ते होते.
चन्दनादिसुसंसृष्टे रम्ये चन्दनपल्लवैः
चंदन आणि इतर सुगंधी द्रव्यांनी मिसळलेले, चंदनाच्या पानांनी सजलेले, रम्य असे ते ठिकाण होते.
चन्दनागुरुकस्तूरीवनसिन्दूरसंस्कृते
चंदन, अगर, कस्तुरी आणि वनातील सिंदूर यांनी तयार केलेले होते.
मुनिनारदमन्वादिब्रह्मविष्णुशिवान्विते
मुनि नारद, मनु आणि इतर ऋषी, तसेच ब्रह्मा, विष्णु आणि शिव यांच्या सोबत होते.
रूक्षो मलिनवासाश्च शुष्ककण्ठौष्ठतालुकः
रूक्ष, मळकट कपडे घातलेले, कोरड्या घशाने, ओठांनी आणि तालूने अशा अवस्थेत होते.
राजानमाशिषं चक्रे सस्मितः सम्पुटाञ्जलिः
राजाने हसत, दोन्ही हात जोडून आशीर्वाद दिला.
सभासदश्च नोत्तस्थुर्जहसुः स्वल्पमेव च
सभासद उठले नाहीत; त्यांनी फक्त थोडंसं हसलं.
शशाप नृपतिं क्रोधात्तत्रातिष्ठन्निरंकुशः
तो तिथेच उभा राहून, आवेशाने, राजाला शाप देऊ लागला.
भवाचिरं गलत्कुष्ठी बुद्धिहीनोऽप्युपद्रुतः
तू लवकरच कुष्ठरोगाने ग्रस्त होशील, बुद्धीहीन आणि त्रस्त राहशील.
ये यत्र जहसुः सर्वे समुत्तस्थुः सभासदः 2.50.
ज्यांनी तिथे हसले, ते सर्व सभासद एकत्र उठले.
प्रणम्यागत्य राजा तं रुरोद भयकातरः
राजा पुढे जाऊन वाकला आणि भीतीने व्याकुळ होऊन रडू लागला.
ब्राह्मणो गूढरूपी च प्रज्वलन्ब्रह्मतेजसा
ब्राह्मण गुप्त रूपात होता, पण ब्रह्मतेजाने तेजस्वी दिसत होता.
हे विप्र तिष्ठ तिष्ठेति समुच्चार्य्य पुनः पुनः
तो पुन्हा पुन्हा म्हणू लागला, 'हे विप्र, थांब, थांब!'