द्वितीये पूजिता सा च धर्मेण ब्रह्मणा मया
दुसऱ्या युगात, तिला ब्रह्मा आणि माझ्या कडून धर्माने पूजले गेले.
महेन्द्रेण च रुद्रैश्च मनुना मानवेन च
महेंद्र, रुद्र, मनु आणि मानव यांनीही तिची पूजा केली.
तृतीये पूजिता सा च सप्तद्वीपेश्वरेण च
तिसऱ्या युगात, सात द्वीपांच्या अधिपतीने तिची पूजा केली.
ब्राह्मणेनाभिशप्तेन देवदोषेण भूभृता
शापित ब्राह्मण, देवांचा दोष आणि पृथ्वीधारक यांनीही तिची पूजा केली.
संप्राप राज्यं भ्रष्टश्रीः स च राधावरेण च
समृद्धी गमावलेल्या त्या राजाने, राधेच्या वरामुळे पुन्हा राज्य मिळवले.
अभेद्यं कवचं तस्याः कण्ठे बाहौ दधार सः 2.49.
त्याने तिचे अभेद्य कवच गळ्यात आणि हातात घातले.
अन्ते जगाम गोलोकं रत्नयानेन भूमिपः
शेवटी राजा रत्नांनी सजवलेल्या रथात बसून गोलोकात गेला.
पार्वत्युवाच कथं विप्राभिशप्तश्च कथं संप्राप राधिकाम्
पार्वती म्हणाली: ब्राह्मणांनी त्याला कसे शाप दिले, आणि त्याने राधिकेला कसे प्राप्त केले?
सर्वात्मनश्च कृष्णस्य पत्नीं श्रीकृष्णपूजिताम्
सर्वांच्या आत्म्यासारख्या, श्रीकृष्णाने पूजलेल्या कृष्णाच्या प्रियतमेची पत्नी म्हणून त्याने तिला कशी मिळवली?
षष्टिवर्षसहस्राणि तपस्तेपे पुरा विधिः
पूर्वी विधीने साठ हजार वर्षे कठोर तप केला.
कथं ददर्श तां देवो महालक्ष्मीं पुरा सतीम्
त्या काळी देवाने पवित्र महालक्ष्मीला कसे पाहिले?
कथं त्रिजगतां धाता तस्मै तत्कवचं ददौ
तीन जगांचा सृष्टीकर्ता त्याला ते कवच कसे दिले?
श्रीमहादेव उवाच ब्रह्मात्मजस्तपस्वी च शतरूपापतिः प्रभुः
श्रीमहादेव म्हणाले: ब्रह्माचा तपस्वी पुत्र, शतरूपाचा पती, हा प्रभू होता.
उत्तानपादस्तत्पुत्रस्तत्पुत्रो ध्रुव एव च
त्याचा मुलगा उत्तानपाद आणि त्याचा मुलगा म्हणजे ध्रुव.
उत्कलस्तस्य पुत्रश्च नारायणपरायणः
उत्कल हा त्याचा मुलगा होता, तो नारायणभक्त होता.
सर्वाणि रत्नपात्राणि ब्राह्मणेभ्यो ददौ मुदा
त्याने सर्व रत्नांनी भरलेली भांडी आनंदाने ब्राह्मणांना दिली.
ब्राह्मणेभ्यो ददौ राजा यज्ञान्ते स महोत्सवे 2.50.
महाउत्सवात यज्ञाच्या शेवटी राजाने ब्राह्मणांना दान दिले.
सुयज्ञं नाम नृपतिं चकार सुरसंसदि
देवतांच्या सभेत त्या राजाला 'सुइयज्ञ' असे नाव दिले.
अन्नदाता रत्नदाता दाता वै सर्वसम्पदाम्
तो अन्नदाता, रत्नदाता आणि सर्व संपत्तीचा दाता होता.
नित्यं ददौ स विप्रेभ्यो मुदायुक्तः सदक्षिणम्
तो नेहमी आनंदाने ब्राह्मणांना योग्य दक्षिणेसह दान देत असे.
सुपक्वानि च मांसानि ब्राह्मणेभ्यश्च पार्वति
पार्वती, त्याने ब्राह्मणांना छान शिजवलेले मांस दिले.
चोष्यैश्चर्व्यैर्लेह्यपेयैरतितृप्तं दिने दिने
भाजलेले, चावता येणारे, चाटता येणारे आणि पिण्याचे पदार्थ देऊन त्यांना रोज समाधान मिळत असे.
पूर्णमन्नं च सूपाक्तं सगव्यं मांसवर्जितम्
त्याने तुपात बनवलेले, सूपासह, मांसाशिवाय पूर्ण जेवण दिले.
न तुष्टुवुः सुयज्ञं च तुष्टुवुस्तत्पितॄंश्च ते
पण त्यांनी सुइयज्ञाची स्तुती केली नाही; त्यांनी आपल्या पितरांचीच स्तुती केली.
चक्रुः सुभोजनं विप्राश्चातितृप्ताश्च सुन्दरि
ब्राह्मणांनी उत्तम अन्न तयार केलं आणि, सुंदरिनी, ते अत्यंत तृप्त झाले.
वृषलेभ्यो ददुः किञ्चित्किञ्चित्पथि च तत्यजुः
त्यांनी थोडं अन्न अस्पृश्यांना दिलं आणि काही रस्त्यावर सोडलं.
तथाप्युर्वरितं तत्र चान्नराशिसहस्रकम् ।। 2.50.
तरीसुद्धा तिथे अजूनही हजारो अन्नाचे ढीग उरलेले होते.
रत्नेन्द्रसारसंक्लृप्तच्छत्रकोटिसमन्विते
रत्नांच्या साराने सजवलेल्या आणि असंख्य छत्रांनी शोभिवंत अशा छत्रांसह ते होते.
चन्दनादिसुसंसृष्टे रम्ये चन्दनपल्लवैः
चंदन आणि इतर सुगंधी द्रव्यांनी मिसळलेले, चंदनाच्या पानांनी सजलेले, रम्य असे ते ठिकाण होते.
चन्दनागुरुकस्तूरीवनसिन्दूरसंस्कृते
चंदन, अगर, कस्तुरी आणि वनातील सिंदूर यांनी तयार केलेले होते.