ताभिर्भक्त्या युताभिश्च कातराभिश्च संस्तुता दशयोजनविस्तीर्णं दैर्घ्ये तच्छतयोजनम्
त्या भक्त आणि काळजीने भरलेल्या सख्यांनी तिचे स्तुती केली; ते क्षेत्र दहा योजन रुंद आणि शंभर योजन लांब होते.
सहस्रचक्रयुक्तं च नानाचित्रसमन्वितम्
त्या ठिकाणी हजारो वर्तुळे होती आणि विविध सुंदर नक्षीने ते सजवलेले होते.
अमूल्यरत्ननिर्माणदर्पणैः परिशोभितम्
अमूल्य रत्नांनी बनवलेल्या आरशांनी ते स्थान शोभून गेले होते.
सद्रत्न कलशैर्युक्तं रम्यैर्मन्दिरकोटिभिः
शुभ रत्नांनी सजवलेल्या कलशांनी आणि सुंदर अशा असंख्य राजवाड्यांनी ते सजले होते.
ययौ रथेन तेनैव सुमनोमालिना प्रिये
तो प्रिय पुष्पमाळ घालून त्याच रथात बसून निघाला.
कृष्णं कृत्वा सावधानं गोपैः सार्द्धं पलायितः 2.49.
कृष्णाला सावध करून, तो गवळ्यांसह तिथून पळून गेला.
स्वप्रेममग्नः कृष्णोऽपि तिरोधानं चकार सः
कृष्णही आपल्या प्रेमात मग्न होऊन, सर्वांच्या नजरेआड गेला.
राधाप्रकोपभीता च प्राणांस्तत्याज तत्क्षणम्
राधा कृष्णाच्या रागामुळे घाबरून, त्या क्षणीच प्राण सोडून गेली.
प्रययुः शरणं साध्वीं विरजां तत्क्षणं भिया
भीतीपोटी त्यांनी ताबडतोब सद्गुणी विरजेकडे आश्रय घेतला.
कोटियोजनविस्तीर्णा दीर्घे शतगुणा तथा
ती कोटी योजनांपर्यंत पसरली आणि शंभरपट लांब झाली.
बभूवुः क्षुद्रनद्यश्च तदाऽन्या गोप्य एव च
त्या वेळी इतर लहान नद्या आणि गोपिकाही तेथे प्रकट झाल्या.
इमे सप्त समुद्राश्च विरजानन्दना भुवि
हे सात समुद्र म्हणजे पृथ्वीवरील विरजेच्या कन्या आहेत.
न दृष्ट्वा विरजां कृष्णं स्वगृहं च पुनर्ययौ
विरजा किंवा कृष्ण कुठेच दिसले नाहीत, म्हणून तो पुन्हा आपल्या घरी गेला नाही.
गोपीभिर्द्वारि युक्ताभिर्वारितोऽपि पुनः पुनः
गोपिकांनी वारंवार दारात थांबवले तरीही,
सुदामा भर्त्सयामास तां तथा कृष्णसन्निधौ
सुदाम्याने कृष्णाच्या उपस्थितीत तिला त्या प्रकारे झापले.
गच्छ त्वमासुरीं योनिं गच्छ दूरमतो द्रुतम् 2.49.
जा, राक्षसी योनीत जन्म घे आणि लगेच इथून दूर निघून जा.
भव गोपी गोपकन्यामुख्याभिः स्वाभिरेव च
नंतर गोपी हो, गवळ्यांच्या मुख्य कन्यांमध्ये आपल्या सोबतीने जन्म घे.
तत्र भारावतरणं भगवांश्च करिष्यति साश्रुनेत्रो मोहयुक्तस्ततो गन्तुं समुद्यतः
तेथे भगवंत पृथ्वीवरील भार उतरवतील; डोळ्यांत अश्रू आणि मनात गोंधळ घेऊन ती निघायला सज्ज झाली.
राधा जगाम तत्पश्चात्साश्रुनेत्राऽतिविह्वला
राधा तिच्या मागे गेली, डोळ्यांत अश्रू आणि मन अत्यंत व्याकुळ झाले.
कृष्णस्तां बोधयामास विद्यया च कृपानिधिः
कृपावंत कृष्णाने तिला ज्ञानाने समजावले.
स चासुरः शङ्खचूडो बभूव तुलसीपतिः
तो असुर शंखचूड झाला आणि तुळशीचा पती झाला.
राधा जगाम वाराहे गोकुलं भारतं सती
सती राधा वराहकल्पात गोळकुलात गेली, हे भारत.
अयोनिसम्भवा देवी वायुगर्भा कलावती
ती देवी, जी गर्भाशयातून जन्मलेली नव्हती, वायूच्या गर्भातून कलावती म्हणून प्रकट झाली.
अतीते द्वादशाब्दे तु दृष्ट्वा तां नवयौवनाम्
बारा वर्षे पूर्ण झाल्यावर, तिला नवयौवनात पाहून—
छायां संस्थाप्य तद्गेहे साऽन्तर्द्धानमवाप ह
तिने त्या घरात आपली सावली ठेवली आणि मग अदृश्य झाली.
गते चतुर्दशाब्दे तु कंसभीतेश्छलेन च 2.49.
चौदावे वर्ष संपल्यावर, कंसाच्या भीतीने एक कारण सांगून—
कृष्णमाता यशोदा या रायाणस्तत्सहोदरः
कृष्णाची आई यशोदा आणि त्याचा भाऊ रायाण—
कृष्णेन सह राधायाः पुण्ये वृन्दावने वने
कृष्णासोबत, राधेसह, पवित्र वृंदावनाच्या वनात—
स्वप्ने राधापदाम्भोजं नहि पश्यन्ति बल्लवाः
स्वप्नात गवळण आणि गवळ्यांना राधेचे कमलासारखे पाय दिसत नाहीत.
षष्टिवर्षसहस्राणि तपस्तेपे पुरा विधिः
पूर्वी ब्रह्मदेवाने साठ हजार वर्षे तपस्या केली.