ते गत्वा ब्रह्मणो लोकं ब्रह्माणं तुष्टुवुस्तदा
ते ब्रह्मलोकात गेले आणि तेव्हा ब्रह्मदेवाची स्तुती केली.
महेन्द्र उवाच गवां बीजस्वरूपायै नमस्ते जगदम्बिके
महेंद्र म्हणाला — गायींच्या बीजस्वरूप असलेल्या जगदंबे, तुला नमस्कार.
नमो राधाप्रियायै च पद्मांशायै नमो नमः कल्पवृक्षस्वरूपायै प्रदात्र्यै सर्वसंपदाम्
राधेच्या प्रियेला, पद्मेच्या अंशाला, कल्पवृक्षाच्या रूपाला आणि सर्व संपत्ती देणाऱ्या तिला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
श्रीदायै धनदायै च बुद्धिदायै नमो नमः
श्री देणाऱ्या, धन देणाऱ्या आणि बुद्धी देणाऱ्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
यशोदायै सौख्यदायै धर्मज्ञायै नमो नमः
यशोदा, सुख देणारी आणि धर्म जाणणारी तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
आविर्बभूव तत्रैव ब्रह्मलोके सनातनी
तेथेच ब्रह्मलोकात सनातनी प्रकट झाली.
जगाम सा च गोलोकं ययुर्देवादयो गृहम्
ती गोळोकात गेली आणि देव व इतर आपापल्या घरी परतले.
दुग्धाद् घृतं ततो यज्ञस्ततः प्रीतिः सुरस्य च 2.47.
दुधापासून तूप, त्यानंतर यज्ञ, आणि मग देवांची प्रसन्नता होते.
स गोमान्धनवांश्चैव कीर्त्तिमान्पुण्यवान्भवेत्
ज्याच्याकडे गायी आणि धन आहे, तो कीर्तीमान आणि पुण्यवान होतो.
इह लोके सुखं भुक्त्वा यात्यन्ते कृष्णमन्दिरम्
या जगात सुख उपभोगून, शेवटी तो कृष्णाच्या धामात जातो.
न पुनर्भवनं तस्य ब्रह्मपुत्र भवे भवेत्
ब्रह्मदेवाच्या पुत्रा, ज्याचं असं होतं त्याला पुन्हा जन्म घ्यावा लागणार नाही.
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे द्वितीये प्रकृतिखण्डे नारदनारायणसंवादे सुरभ्युपाख्याने तदुत्पत्ति तत्पूजादिकथनं नाम सप्तचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या दुसऱ्या प्रकृतिकांडातील नारद-नारायण संवादात सुरभीच्या उत्पत्तीची, तिच्या पूजेची आणि तिच्या कथनाची सत्तेचाळीसावी अध्याय इथे संपतो.
नारद उवाच नारायणांश भगवन्ब्रूहि नारायणीं कथाम्
नारद म्हणाले — नारायणांश असलेल्या प्रभो, मला नारायणीची कथा सांगावी.
श्रुतं सुरभ्युपाख्यानमतीव सुमनोहरम्
मी सुरभीची अतिशय मनमोहक कथा ऐकली आहे.
अधुना श्रोतुमिच्छामि राधिकाख्यानमुत्तमम्
आता मला राधिकेची श्रेष्ठ कथा ऐकायची आहे.
श्रीनारायण उवाच सिद्धेशं सिद्धिदं सर्वस्वरूपं शंकरं परम्
श्री नारायण म्हणाले — सिद्धीचे स्वामी, सर्व सिद्धी देणारे, सर्व रूपांचे मूळ असलेले, परम शंकर.
प्रफुल्लवदनं प्रीतं सस्मितं मुनिभिः स्तुतम्
त्यांचा चेहरा फुलल्यासारखा, प्रसन्न, हसतमुख, आणि ऋषींनी स्तुती केलेला होता.
रासोत्सवरसाख्यानं रासमण्डलवर्णनम्
रासोत्सवाची कथा आणि रासमंडळाचे वर्णन.
पप्रच्छ पार्वती स्फीता सस्मिता प्राणवल्लभम् ।। स्तवनं कुर्वती भीता प्राणेशेन प्रसादिता
पार्वती, हसतमुख आणि आनंदी, आपल्या प्रिय पतीला स्तुती करत, थोडीशी भीतीने, पण प्राणेश्वराने प्रसन्न झाल्याने, त्यांना विचारते.
प्रोवाच तं महादेवं महादेवी सुरेश्वरी
महादेवी, देवांची राणी, त्या महादेवाला म्हणाली.
श्रीपार्वत्युवाच पाञ्चरात्रादिकं नीतिशास्त्रयोगं च योगिनाम्
श्री पार्वती म्हणाली — पाञ्चरात्र आणि इतर शास्त्र, योग्यांसाठी योगशास्त्र,
सिद्धानां सिद्धिशास्त्रं च नानातन्त्रं मनोहरम् 2.48.
सिद्धांसाठी सिद्धीचे शास्त्र आणि अनेक मनाला भरणारी तंत्रे,
श्रुतौ श्रुतं प्रशस्तं च राधायाश्च समासतः
शास्त्रात मी राधेची स्तुत्य कथा थोडक्यात ऐकली आहे.
आगमाख्यानकाले च भवता स्वीकृतं पुरा
आणि आगमकथनाच्या वेळी, पूर्वी तू ती स्वीकारली होतीस.
तदुत्पतिं च तद्ध्यानं नाम्नो माहात्म्यमुत्तमम्
तिची उत्पत्ती, तिचे ध्यान आणि तिच्या नावाचे श्रेष्ठ माहात्म्य,
आराधनविधानं च पूजापद्धतिमीप्सिताम्
तिच्या आराधनेची पद्धत आणि इच्छित पूजा-विधी,
कथं न कथितं पूर्वमागमाख्यानकालतः
आगमकथनाच्या वेळी हे आधी का सांगितले नाही?
पञ्चवक्त्रश्च भगवाञ्छुष्ककण्ठोष्ठतालुकः
पंचमुख असलेले भगवान, ज्यांचा घसा, ओठ आणि तालु कोरडे झाले होते.
सस्मार कृष्णं ध्यानेनाभीष्टदेवं कृपानिधिम्
ती ध्यानात कृष्णाचं, आपल्या आवडत्या दैवताचं आणि करुणेचा सागर असलेल्या परमेश्वराचं स्मरण करू लागली.
निषिद्धोऽहं भगवता कृष्णेन परमात्मना
माझ्या परमात्मा कृष्णानं मला हे करण्यास मनाई केली आहे.