नारायण उवाच रत्नसिंहासने देवीं वासयामास भक्तितः ।। 2.46.
नारायण म्हणाले: भक्तीभावाने त्याने देवीला रत्नांच्या सिंहासनावर बसवले.
स्वर्गगङ्गाजलेनैव रत्नकुम्भ स्थितेन च
स्वर्गातील गंगाजल रत्नांच्या कलशात ठेवून,
वाससी वासयामास वह्निशुद्धे मनोरमे
अग्निप्रसादित व मनाला आनंद देणारे वस्त्र देवीला अर्पण केले.
गणेशं च दिनेशं च वह्निं विष्णुं शिवं शिवाम्
त्याने गणेश, सूर्य, अग्नी, विष्णु, शिव आणि पार्वती यांची पूजा केली.
ॐ ह्रीं श्रीं मनसादेव्यै स्वाहेत्येवं च मन्त्रतः
त्याने 'ॐ ह्रीं श्रीं मनसादेव्यै स्वाहा' असा मंत्र उच्चारला.
उपचारान्षोडशकान्भक्तितो दुर्लभान्हरिः
हरिने भक्तीने सोळा दुर्मिळ उपचार अर्पण केले.
वाद्यं नानाप्रकारं च वादयामास तत्र वै
तेथे अनेक प्रकारची वाद्ये वाजवली गेली.
देवो विप्राज्ञया तत्र ब्रह्मविष्णुशिवाज्ञया
तेथे ब्राह्मणांच्या आज्ञेने आणि ब्रह्मा, विष्णु, शिव यांच्या आदेशाने देवाने कृती केली.
महेन्द्र उवाच परात्परां च परमां नहि स्तोतुं क्षमो ऽधुना
महेंद्र म्हणाला: मी या क्षणी त्या परात्पर परमेश्वरीचे स्तवन करू शकत नाही.
स्तोत्राणां लक्षणं वेदे स्वभावाख्यानतः परम्
स्तोत्रांचे गुण वेदात सांगितले आहेत आणि त्यांच्या स्वभावाच्या कथनामुळे ते श्रेष्ठ मानले जातात.
शुद्धसत्त्वस्वरूपा त्वं कोपहिंसाविवर्जिता त्वं मया पूजिता साध्वि जननी च यथाऽदितिः 2.46.
तू शुद्ध सत्त्वस्वरूप आहेस, राग आणि हिंसा तुझ्यात नाही. मी तुला भक्तीने पूजले आहे, तू आदितीसारखी जननी आहेस.
दयारूपा च भगिनी क्षमारूपा यथा प्रसूः
तू दयारूप आहेस, भगिनी, आणि क्षमाशील आईसारखी आहेस.
अहं करोमि त्वां पूज्यां मम प्रीतिश्च वर्द्धते
मी तुला पूज्य बनवतो आणि माझे प्रेम वाढते.
तथाऽपि तव पूजां वै वर्द्धयामि पुनः पुनः
तरीही मी तुझी पूजा पुन्हा पुन्हा वाढवत राहतो.
पञ्चम्यां मनसाख्यायां मासान्ते वा दिने दिने
मनसा नावाच्या पंचमीला, महिन्याच्या शेवटी किंवा रोजच्या दिवशी,
यशस्विनः कीर्त्तिमन्तो विद्यावन्तो गुणान्विताः
जे प्रसिद्ध, कीर्तीमान, विद्वान आणि गुणी आहेत,
लक्ष्मीहीना भविष्यन्ति तेषां नागभयं सदा
त्यांना लक्ष्मीपासून वंचित व्हावे लागेल; त्यांना सर्पभय नेहमीच राहील.
नारायणांशो भगवाञ्जरत्कारुर्मुनीश्वरः
नारायणाचा अंश असलेले पुण्यवान जरत्कारू ऋषी,
अस्माकं रक्षणायैव तेन त्वं मनसाभिधा
आपल्या रक्षणासाठी म्हणून, तुला मनात स्मरले जाते.
तेन त्वं मनसादेवी पूजिता वन्दिता भवे
म्हणूनच, देवी, तुला मनातच पूजले जाते आणि वंदन केले जाते.
तेन त्वां मनसादेवीं प्रवदन्ति पुराविदः 2.46.
म्हणूनच, प्राचीन शास्त्रज्ञ तुला मनातील देवी म्हणतात.
यो हि यद्भावयेन्नित्यं शतं प्राप्नोति तत्समम्
जो जे नेहमी मनात ठेवतो, त्याला त्याचे शंभरपट फळ मिळते.
निर्जगाम स्वभवनं भूषावासपरिच्छदाम्
ती आपल्या दागिन्यांसह, वस्त्रांसह आणि सेवकांसह आपल्या घरी निघून गेली.
भ्रातृभिः पूजिता शश्वन्मान्या वन्द्या च सर्वतः
तिच्या भावांनी तिला नेहमी पूजले, सर्वत्र तिला मान आणि वंदन मिळाले.
तां स्नापयित्वा क्षीरेण पूजयामास सादरम् तदा देवैः पूजिता सा स्वर्गलोकं पुनर्ययौ
तिचं दूधाने स्नान घालून, त्याला अत्यंत आदराने पूजलं. मग देवांनी तिची पूजा केली आणि ती पुन्हा स्वर्गात परत गेली.
इदं स्तोत्रं पुण्यबीजं तां संपूज्य च यः पठेत्
जो कोणी तिची पूजा करून हे पुण्याचं स्तोत्र वाचतो—
विषं भवेत्सुधातुल्यं सिद्धस्तोत्रं यदा पठेत्
त्याच्यासाठी, हे सिद्ध स्तोत्र म्हणताना, विष सुद्धा अमृतासारखं होतं.
सर्पशायी भवेत्सोऽपि निश्चितं सर्पवाहनः
तो नक्कीच सर्पांवर झोपणारा किंवा सर्पावर बसणारा होतो.
नारद उवाच तज्जन्मचरितं ब्रह्मञ्छ्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः
नारद म्हणाले: हे ब्रह्मा, तिच्या जन्माची आणि कृत्यांची खरी गोष्ट मला ऐकायची आहे.
नारायण उवाच गवां प्रधाना सुरभी गोलोके च समुद्भवा
नारायण म्हणाले: गायींमध्ये सुरभी ही सर्वात श्रेष्ठ आहे आणि ती गोलोकात जन्माला आली.