कुमारी सा च संभूय चागमच्छङ्करालयम्
ती कुमारिका जन्मल्यावर परंपरेनुसार शंकराच्या निवासस्थानी गेली.
दिव्यं वर्षसहस्रं च तं सिषेवे मुनेः सुता
तेथे त्या ऋषीच्या कन्येने दिव्य हजार वर्षे त्याची सेवा केली.
महाज्ञानं ददौ तस्यै पाठयामास साम च
त्याने तिला श्रेष्ठ ज्ञान दिले आणि सामवेद शिकवला.
लक्ष्मीमायाकामबीज ङेन्तं कृष्णपदं तथा त्रैलोक्यमङ्गलं नाम कवचं पूजनक्रमम्
त्याने तिला लक्ष्मी, माया आणि काम यांचे बीजमंत्र, कृष्णाचे चरण, त्रैलोक्याच्या मंगलाचे कवच आणि पूजेची पद्धत शिकवली.
स्तवनं सर्वपूज्यं च ध्यानं भुवनपावनम्
त्याने तिला सर्वश्रेष्ठ स्तोत्र आणि जगांना पावन करणारे ध्यान शिकवले.
प्राप्य मृत्युञ्जयाज्ज्ञानं परं मृत्युञ्जयं सती
मृत्युञ्जयाकडून परम ज्ञान मिळवून ती खऱ्या अर्थाने मृत्युवर विजय मिळवणारी झाली.
त्रियुगं च तपस्तप्त्वा कृष्णस्य परमात्मनः 2.46.
तीने कृष्ण, परमात्मा याच्यासाठी तीन युगे कठोर तप केला.
दृष्ट्वा कृशाङ्गीं बालां च कृपया च कृपानिधिः
कृश शरीराची ती बालिका पाहून करुणेचा सागर तिच्यावर दयावान झाला.
वरं च प्रददौ तस्यै पूजिता त्वं भवे भव
पूजित झाल्यावर त्याने तिला वर दिला, "तू नेहमी पूजिली जाशील."
प्रथमे पूजिता सा च कृष्णेन परमात्मना
सर्वप्रथम कृष्ण, परमात्म्याने तिची पूजा केली.
मनुना मुनिना चैव ह्यहिना मानवादिना
मनू, ऋषी आणि सर्प, या मानवांच्या प्रमुखानेही तिची पूजा केली.
जरत्कारुमुनीन्द्राय कश्यपस्तां ददौ पुरा
पूर्वी कश्यपाने तिला जरत्कारू या महान ऋषीला दिले.
कृत्वोद्वाहं महायोगी विश्रान्तस्तपसा चिरम्
लग्न करून, तपाने थकलेला तो महान योगी विश्रांतीला गेला.
निद्रां जगाम स मुनिः स्मृत्वा निद्रेशमीश्वरम्
तो ऋषी निद्राधिपतीचे स्मरण करून झोपेत गेला.
संचिन्त्य मनसा तत्र मनसा च पतिव्रता
तेथे ती पतिव्रता स्त्री मनातच चिंतन करू लागली.
अकृत्वा पश्चिमां सन्ध्यां नित्यां चैव द्विजन्मनाम्
द्विजांचा नित्य संध्याकाळचा संध्यावंदन विधी न करता,
नोपतिष्ठति यः पूर्वां नोपास्ते यश्च पश्चिमाम् 2.46.
जो पहिल्यांनां सन्मान करत नाही, आणि नंतरच्या पूजाही करत नाही,
वेदोक्तमिति संचिन्त्य बोधयामास तं मुनिम्
हे वेदांनी सांगितले आहे असे समजून, त्याने त्या ऋषीला समजावले.
जरत्कारुरुवाच व्यर्थं व्रतादिकं तस्या या भर्त्तुश्चापकारिणी
जरत्कारू म्हणाले: जी स्त्री आपल्या नवऱ्याविरुद्ध वागते, तिचे व्रत वगैरे सगळे व्यर्थ आहे.
तपश्चानशनं चैव व्रतं दानादिकं च यत्
ती जे काही तप, उपवास, व्रत, दान किंवा असे काही करते—
यया पतिः पूजितश्च श्रीकृष्णः पूजितस्तया
जिच्यामुळे नवरा पूजला जातो, तिच्यामुळेच श्रीकृष्णही पूजला जातो.
सर्वदानं सर्वयज्ञः सर्वतीर्थनिषेवणम्
सर्व दान, सर्व यज्ञ, सर्व तीर्थयात्रा—
सर्वधर्मश्च सत्यं च सर्वदेवप्रपूजनम्
सर्व धर्म, सत्य बोलणे, आणि सर्व देवांची पूजा—
सुपुण्ये भारते वर्षे पतिसेवा करोति या
या पवित्र भारतभूमीत जी स्त्री आपल्या नवऱ्याची सेवा करते—
विप्रियं कुरुते भर्तुर्विप्रियं वदति प्रियम्
जी स्त्री नवऱ्याला न आवडणारे काही करते किंवा इतरांना आवडावे म्हणून नवऱ्याला न आवडणारे बोलते—
कुम्भीपाकं व्रजेत्सा च यावच्चन्द्रदिवाकरौ
ती चंद्र आणि सूर्य असतील तोपर्यंत कुंभिपाक नरकात जाते.
इत्युक्त्वा च मुनिश्रेष्ठो बभूव स्फुरिताधरः 2.46.
असे सांगून तो श्रेष्ठ ऋषी थरथरत्या ओठांनी उभा राहिला.
मनसोवाच कुरु शान्तिं महाभाग दुष्टाया मम सुव्रत
मनसा म्हणाली: हे भाग्यवान, माझ्यासारख्या दुष्टासाठी तू शांती कर.
शृङ्गाराहारनिद्राणां यश्च भङ्गं करोति च
जो प्रेम, अन्न किंवा झोप यामध्ये अडथळा आणतो—
इत्युक्त्वा मनसा देवी स्वामिनश्चरणाम्बुजे
असे मनात म्हणून देवीने आपल्या पतीच्या कमलासारख्या पायांना वंदन केले.