ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां सुनीलोत्पललोचनाम्
तिच्या चेहऱ्यावर हलकी स्मित आणि प्रसन्नता आहे, तिचे डोळे गडद निळ्या कमळासारखे आहेत.
संसारसागरे घोरे पोतरूपां वरां भजे
मी त्या श्रेष्ठ देवीची उपासना करतो, जी संसाराच्या भयानक समुद्रात नौका स्वरूप आहे.
देव्याश्च ध्यानमित्येवं स्तवनं श्रूयतां मुने
हे मुनी, हेच देवीचे ध्यान आहे; आता तिचे स्तवन ऐक.
शङ्कर उवाच संहर्त्रि विपदां राशेर्हर्षमंगलकारिके
शंकर म्हणाले: संकटांचा डोंगर दूर करणारी, आनंद आणि मंगल देणारी देवी,
हर्षमंगलदक्षे च हर्षमंगलचण्डिके 2.44.
आनंद आणि मंगलात कुशल, आनंद-मंगलाची ती उग्र रूप असलेली,
मंगले मङ्गलार्हे च सर्वमंगलमंगले
मंगलांमध्ये सर्वात मंगल, सर्व मंगलासाठी योग्य, सर्वात श्रेष्ठ मंगल,
पूज्या मंगलवारे च मंगलाभीष्टदैवते
मंगळवारी पूजली जाणारी, सर्व मंगल इच्छा पूर्ण करणारी दैवत,
मंगलाधिष्ठातृदेवि मंगलानां च मंगले
मंगलाची अधिष्ठात्री देवी, मंगलांमध्ये सर्वात मंगल,
सारे च मंगलाधारे पारे त्वं सर्वकर्मणाम्
मंगलाचा सार आणि आधार, सर्व कर्मांचा अंतिम हेतू तूच आहेस.
स्तोत्रेणानेन शम्भुश्च स्तुत्वा मगलचण्डिकाम्
या स्तोत्राने शंभूनं मंगल-चंडिकेची स्तुती केली.
देव्याश्च मंगलस्तोत्रं यः शृणोति समाहितः
जो कोणी एकाग्रतेने देवीचे हे मंगल स्तोत्र ऐकतो,
प्रथमे पूजिता देवी शम्भुना सर्वमंगला
सर्व मंगलांची देवी प्रथम शंभूनं पूजली.
तृतीये पूजिता भद्रा मंगलेन नृपेण च पञ्चमे मङ्गलाकांक्षैर्नरैर्मंगलचण्डिका
तिसऱ्या दिवशी भद्रा राजाने शुभेच्छेने पूजली; पाचव्या दिवशी मंगळाची इच्छा असलेल्या लोकांनी मंगळचंडिकेची पूजा केली.
पूजिता प्रतिविश्वेषु विश्वेशैः पूजिता सदा
ती सर्व लोकांमध्ये नेहमी विश्वाचे स्वामी असलेल्या देवांनी पूजली जाते.
देवादिभिश्च मुनिभिर्मनुभिर्मानवैर्मुने 2.44.
देव, ऋषी, पितर आणि माणसे — हे सर्वजण तिला पूजतात, हे मुनी.
तन्मंगलं भवेच्छश्वन्न भवेत्तदमंगलम्
जे काही शुभ आहे ते तिचेच असते; जे अशुभ आहे ते तिचे नाही.
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे द्वितीये प्रकृतिखण्डे नारदनारायणसंवादे मङ्गलोपाख्याने तत्स्तोत्रादिकथनं नाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणातील द्वितीय प्रकृतिकांडात नारद-नारायण संवादातील मंगळोपाख्यानात त्या स्तोत्रादी कथनाचे चव्वेचाळीसावे अध्याय येथे संपले.
नारायण उवाच श्रूयतां मनसाख्यानं यच्छ्रुतं धर्मवक्त्रतः
नारायण म्हणाले — धर्माच्या वाणीने ऐकलेली मनसा हिची कथा आता ऐका.
कन्या भगवती सा च कश्यपस्य च मानसी
ती भगवती कन्या कश्यपाच्या मनातून उत्पन्न झाली.
मनसा ध्यायते या वा परमात्मानमीश्वरम्
ती आपल्या मनाने परमात्म्याचे, ईश्वराचे ध्यान करते.
आत्मारामा च सा देवी वैष्णवी सिद्धयोगिनी
ती देवी स्वतःमध्ये आनंद मानते, वैष्णवी आहे आणि सिद्ध योगिनी आहे.
जरत्कारुशरीरं च दृष्ट्वा यां क्षणमीश्वरः
जरत्कारूचे शरीर पाहून प्रभूने क्षणभर—
वाञ्छितं च ददौ तस्यै कृपया च कृपानिधिः
—करुणेने तिच्या इच्छेची पूर्तता केली, तो करुणेचा सागर आहे.
स्वर्गे च नागलोके च पृथिव्यां बह्मलोकतः
स्वर्गात, नागलोकात, पृथ्वीवर आणि ब्रह्मलोकात—
जगद्गौरीति विख्याता तेन सा पूजिता सती
—ती जगद्गौरी म्हणून प्रसिद्ध आहे आणि म्हणूनच सद्गुणी म्हणून पूजली जाते.
विष्णुभक्ताऽतीव रम्या वैष्णवी तेन नारद
ती विष्णूची भक्त आहे, अतिशय सुंदर आहे, म्हणून तिला वैष्णवी म्हणतात, हे नारद.
नागेश्वरीति विख्याता सा नागभगिनी तथा 2.45.१
ती नागांची बहीण म्हणून नागेश्वरी म्हणूनही ओळखली जाते.
महाज्ञानयुतां तां च प्रवदन्ति मनीषिणः
ज्ञानी लोक तिला मोठ्या ज्ञानाने युक्त असल्याचे सांगतात.
आस्तीकमाता विख्याता जरत्कारुरिति स्म सा
ती आस्तिकाची आई म्हणून प्रसिद्ध आहे आणि तिला जरत्कारू असेही म्हणतात.
योगिनो विश्वपूज्यस्य जरत्कारोः प्रिया ततः
योगीजन ज्या जरत्कारूचे सर्वत्र पूजन करतात, ती त्याची प्रिय आहे.