मातृकासु च विख्याता देवसेनाभिधा च सा
मातृकांमध्ये ती प्रसिद्ध आहे आणि देवसेना असेही तिचे नाव आहे.
आयुःप्रदा च बालानां पात्री रक्षणकारिणी
ती मुलांना दीर्घायुष्य देते आणि त्यांचे रक्षण करणारी आहे.
तस्याः पूजाविधौ ब्रह्मन्नितिहासविधिं शृणु
हे ब्रह्मन्, तिच्या पूजेची प्राचीन पद्धत ऐक.
राजा प्रियव्रतश्चासीत्स्वायम्भुव मनोः सुतः
स्वायंभुव मनूंचा पुत्र प्रियव्रत नावाचा राजा होता.
ब्रह्माज्ञया च यत्नेन कृतदारो बभूव सः
ब्रह्माच्या आज्ञेने आणि प्रयत्नाने त्याने पत्नी मिळवली.
पुत्रेष्टियज्ञं तं चापि कारयामास कश्यपः 2.43.
कश्यपाने त्याच्यासाठी पुत्रेष्टि यज्ञ केला.
भुक्त्वा चरुं च तस्याश्च सद्यो गर्भो बभूव ह
तिने ते हविर्दान खाल्ल्यावर तिला लगेच गर्भ राहिला.
ततः सुषाव सा ब्रह्मन्कुमारं कनकप्रभम्
मग, हे ब्रह्मन्, तिने सोन्यासारखा तेजस्वी मुलगा जन्माला घातला.
तं दृष्ट्वा रुरुदुः सर्वा नार्य्यो वै बान्धवस्त्रियः
तो मुलगा पाहून सर्व स्त्रिया आणि नातेवाईक रडू लागल्या.
श्मशानं च ययौ राजा गृहीत्वा बालकं मुने
राजा त्या मुलाला घेऊन, हे मुनी, स्मशानात गेला.
नोत्सृज्य बालकं राजा प्राणांस्त्यक्तुं समुद्यतः
राजाने तो मुलगा न सोडता स्वतःचे प्राण सोडायचे ठरवले.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र विमानं च ददर्श ह
तेव्हाच तिथे त्याने एक दिव्य विमान पाहिले.
तेजसा ज्वलितं शश्वच्छोभितं क्षौमवाससा
ती तेजाने झळाळणारी, नेहमीच उजळलेली, सुंदर कापडाचे वस्त्र परिधान केलेली होती.
ददर्श तत्र देवीं च कमनीयां मनोहराम्
तेथे त्याने ती देवी पाहिली, अतिशय सुंदर आणि मन मोहून टाकणारी.
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां रत्नभूषणभूषिताम्
तिच्या चेहऱ्यावर हलकंसं हास्य आणि प्रसन्नता होती, ती रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली होती.
दृष्ट्वा तां पुरतो राजा तुष्टाव परमादरात् 2.43.
ती समोर दिसताच राजाने अत्यंत आदराने तिची स्तुती केली.
पप्रच्छ राजा तां दृष्ट्वा ग्रीष्मसूर्य्यसमप्रभाम्
राजाने, जी उन्हाळ्यातील सूर्यासारखी तेजस्वी होती, तिला पाहून विचारले.
प्रियव्रत उवाच कस्य कन्या वरारोहे धन्या मान्या च योषिताम्
प्रियव्रत म्हणाला: हे सुंदर अंग असलेल्या देवी, स्त्रियांमध्ये सर्वात भाग्यवती आणि मान्य, तू कोणाची कन्या आहेस?
नृपेन्द्रस्य वचः श्रुत्वा जगन्मङ्गलदायिनी
राजाचे शब्द ऐकून, जगाला मंगल देणारी ती देवी
देवानां दैत्यभीतानां पुरा सेना बभूव सा
पूर्वी, जेव्हा देवांना दैत्यांची भीती वाटत होती, तेव्हा ती देवांची सेना होती.
देवसेनोवाच। ब्रह्मणो मानसी कन्या देवसेनाऽहमीश्वरी
देवसेना म्हणाली: मी ब्रह्माच्या मनातून उत्पन्न झालेली कन्या, देवसेना, सर्वांची अधिष्ठात्री आहे.
मातृकासु च विख्याता स्कन्दसेना च सुव्रता
मातृकांमध्ये मी प्रसिद्ध आहे, आणि स्कंदाची सेना म्हणूनही मी व्रतस्थ आहे.
पुत्रदाऽहमपुत्राय प्रियदात्री प्रियाय च
मी अपत्य नसलेल्या लोकांना पुत्र देते, आणि प्रिय व्यक्तींना प्रिय वस्तू देते.
सुखं दुःखं भयं शोकं हर्षं मंगलमेव च
सुख, दु:ख, भीती, शोक, आनंद आणि मंगल मीच देते.
कर्मणा बहुपुत्री च वंशहीनश्च कर्मणा
कर्मामुळे कुणाला अनेक मुले होतात, तर कर्मामुळेच कुणाचा वंश संपतो.
कर्मणा मृतपुत्रश्च कर्मणा चिरजीविनः 2.43.
कर्मामुळेच कुणाची मुले मरतात, तर कर्मामुळेच काहींची मुले दीर्घायुषी होतात.
तस्मात्कर्म परं राजन्सर्वेभ्यश्च श्रुतौ श्रुतम्
म्हणून राजन, सर्व शास्त्रांत सांगितल्याप्रमाणे, कर्म हेच श्रेष्ठ आहे.
इत्येवमुक्त्वा सा देवी गृहीत्वा बालकं मुने
असे म्हणून ती देवी, त्या बाळाला उचलून, रे मुनि,
राजा ददर्श तं बालं सस्मितं कनकप्रभम्
राजाने ते बाळ पाहिले, जे हसतमुख आणि सोन्यासारखे तेजस्वी होते.
गृहीत्वा बालकं देवी गगनं गन्तुमुद्यता
बाळाला उचलून देवी आकाशात जाण्यास सज्ज झाली.