इत्युक्त्वा राधिका कृष्णं तत्र दध्यौ सुभक्तितः
असं म्हणून, राधिकेने तिथे कृष्णाचा अत्यंत भक्तीभावाने ध्यान केलं.
अथ सा दक्षिणादेवी ध्वस्ता गोलोकतो मुने
मुनिवर, त्यानंतर ती दक्षिणा देवी गोलोकातून खाली पडली.
अथ देवादयः सर्वे यज्ञं कृत्वा सुदुष्करम्
मग सर्व देवांनी एक अत्यंत कठीण यज्ञ केला.
विधिर्निवेदनं श्रुत्वा देवादीनां जगत्पतिः
देव वगैरे सर्वांच्या विनंतीचं ऐकून, जगाचा स्वामी—
नारायणश्च भगवान्महालक्ष्मीश्च देहतः
भगवान नारायण आणि महालक्ष्मी, तिच्या स्वतःच्या देहातून—
ब्रह्मा ददौ तां यज्ञाय पूर्णार्थं कर्मणां सताम्
ब्रह्मदेवाने तिला यज्ञासाठी दिलं, सज्जनांच्या सर्व कर्मांची पूर्णता व्हावी म्हणून.
तप्तकाञ्चनवर्णाभां चन्द्रकोटिसमप्रभाम् 2.42.
तिचा रंग तांबड्या सोन्यासारखा तेजस्वी होता आणि ती कोटी चंद्रांइतकी उजळ भासत होती.
कमलास्यां कोमलाङ्गीं कमलायतलोचनाम्
तिचं मुख कमळासारखं होतं, अंग नाजूक होतं आणि डोळे कमळाच्या पाकळ्यांसारखे रुंद होते.
वह्निशुद्धांशुकाधानां बिम्बोष्ठीं सुदतीं सतीम्
अग्निपरिक्षित वस्त्र परिधान केलेली, बिंब फळासारखे ओठ, सुंदर दात, आणि आचरणाने शुद्ध अशी ती होती.
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां रत्नभूषणभूषिताम्
हलक्याशा हास्याने उजळलेलं मुख, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली ती होती.
कस्तूरीबिन्दुभिः सार्द्धं चन्दनैश्च सुगन्धिभिः
कस्तुरीचे थेंब आणि सुगंधी चंदन यांच्यासह,
सुप्रशस्तनितम्बाढ्यां बृहच्छ्रोणिपयोधराम्
सुंदर कंबर, भरघोस नितंब आणि उन्नत वक्ष असलेली,
तां दृष्ट्वा रमणीयां च यज्ञो मूर्च्छामवाप ह
ती रमणीय स्त्री पाहून यज्ञाने भान हरपले.
दिव्यं वर्षशतं चैव तां गृहीत्वाऽथ निर्जने
दिव्य शंभर वर्षे तिला एकांतात घेऊन,
गर्भं दधार सा देवी दिव्यं द्वादशवत्सरम्
त्या देवीने बारा वर्षे दिव्य गर्भ धारण केला.
कर्मणां फलदाता च दक्षिणा कर्मणां सताम्
कर्माचे फळ देणारा आणि सत्कर्माचे बक्षीस देणारा,
यज्ञो दक्षिणया सार्द्धं पुत्रेण च फलेन च 2.42.
यज्ञ, दक्षिणा, पुत्र आणि फळ यांच्यासह,
यज्ञश्च दक्षिणां प्राप्य पुत्रं च फलदायकम्
यज्ञाने दक्षिणा आणि फळ देणारा पुत्र मिळवला,
तदा देवादयस्तुष्टाः परिपूर्णमनोरथाः
तेव्हा देवतांसह सर्वांचे मनोरथ पूर्ण झाले आणि ते आनंदी झाले.
कृत्वा कर्म च कर्ता तु तूर्णं दद्याच्च दक्षिणाम्
कर्म केल्यावर कर्त्याने लवकरच दक्षिणा द्यावी.
कर्ता कर्मणि पूर्णेऽपि तत्क्षणाद्यदि दक्षिणाम्
कर्म पूर्ण झाल्यावर त्याच क्षणी दक्षिणा दिल्यास,
मुहूर्त्ते समतीते च द्विगुणा सा भवेद्ध्रुवम्
एक क्षण जरी गेला तरी दक्षिणा नक्कीच दुप्पट होते.
एकरात्रे व्यतीते तु भवेद्रसगुणा च सा
एक रात्र गेल्यास ती दक्षिणा दहा पट होते.
मासे लक्षगुणा प्रोक्ता ब्राह्मणानां च वर्द्धते
मास गेला तर ती लक्ष पट होते, आणि ब्राह्मणांसाठी ती वाढते.
कर्म्म तद्यजमानानां सर्वं वै निष्फलं भवेत्
मग यजमानांचे सर्व कर्म निष्फळ होते.
दरिद्रो व्याधियुक्तश्च तेन पापेन पातकी
त्या पापामुळे तो मनुष्य गरीब, आजारी आणि पापी होतो.
पितरो नैव गृह्णन्ति तद्दत्तं श्राद्धतर्पणम् 2.42.
पितर त्याच्याकडून दिलेली श्राद्धाची तर्पण अर्पण स्वीकारत नाहीत.
दाता ददाति नो दानं ग्रहीता तन्न याचते
दाता दान देत नाही आणि घेणारा ते मागत नाही.
नार्पयेद्यजमानश्चेद्याचितारं च दक्षिणाम्
जर यजमानाने मागितलेली दक्षिणा मागणाऱ्याला दिली नाही,
वर्षलक्षं वसेत्तत्र यमदूतेन ताडितः
तर तो यमाच्या दूतांनी मार खात शंभर हजार वर्षे तिथे राहतो.