सर्वसम्पत्स्वरूपायै सर्वदात्र्यै नमो नमः
सर्व संपत्तीचे मूर्तिमंत रूप असलेल्या, सर्व काही देणाऱ्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
हरिभक्तिप्रदात्र्यै च हर्षदात्र्यै नमो नमः
हरीभक्ती देणाऱ्या आणि आनंद देणाऱ्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
कृष्णशोभास्वरू पायै रत्नाढ्यायै नमो नमः
कृष्णाच्या तेजाचे रूप असलेल्या, रत्नांनी सजलेल्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
सस्याधिष्ठातृदेव्यै च सस्यलक्ष्म्यै नमो नमः
धान्यांची काळजी घेणाऱ्या आणि धान्यांची समृद्धी असलेल्या देवीस पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
वैकुण्ठे च महालक्ष्मीर्लक्ष्मीः क्षीरोदसागरे
वैकुंठात महालक्ष्मी म्हणजे क्षीरसागरातील लक्ष्मीच आहे.
गृहलक्ष्मीश्च गृहिणां गेहे च गृहदेवता
तू गृहलक्ष्मी आहेस, गृहिणींच्या घरातील देवता आहेस.
अदितिर्देवमाता त्वं कमला कमलालये 2.39.
तूच अदिती, देवांची आई आहेस; कमळात वसणारी कमला आहेस.
त्वं हि विष्णुस्वरूपा च सर्वाधारा वसुन्धरा
तूच विष्णूचे रूप आहेस, सर्वांचे आधार आणि ही पृथ्वी आहेस.
क्रोधहिंसावर्जिता च वरदा च शुभानना
तू राग आणि हिंसा यापासून मुक्त आहेस, वर देणारी आणि शुभ चेहरा असलेली आहेस.
यया विना जगत्सर्वं भस्मीभूतमसारकम्
तुझ्याशिवाय हे संपूर्ण जग राख होते आणि त्यात काहीच सार उरत नाही.
सर्वेषां च परा त्वं हि सर्वबान्धवरूपिणी
तू सर्वांमध्ये श्रेष्ठ आहेस आणि सर्व नात्यांचे रूप धारण करतेस.
त्वया हीनो बन्धुहीनस्त्वया युक्तः सबान्धवः
जो तुझ्यापासून दूर आहे तो नात्यांपासूनही दूर असतो; आणि जो तुझ्याशी एकरूप आहे त्याच्याकडे सर्व नाती असतात.
स्तनन्धयानां त्वं माता शिशूनां शैशवे यथा
स्तनपान करणाऱ्या बालकांची तू आई आहेस, जशी लहान मुलांच्या बालपणी त्यांची आई असते.
त्यक्तस्तनो मातृहीनः स चेज्जीवति दैवतः
आईच्या स्तनापासून वंचित झालेलं मूल, दैवाच्या कृपेनेच जगतं.
सुप्रसन्नस्वरूपा त्वं मे प्रसन्ना भवाम्बिके
तू नेहमी प्रसन्न स्वरूपाची आहेस; अम्बिके, माझ्यावर कृपा कर.
वयं यावत्त्वया हीना बन्धुहीनाश्च भिक्षुकाः
तुझ्याशिवाय आम्ही नात्यांपासून वंचित आणि भिकारीच राहतो.
राज्यं देहि श्रियं देहि बलं देहि सुरेश्वरि 2.39.
राज्य दे, श्रीमंती दे, बळ दे, हे देवतांचा अधीश्वरी.
कामं देहि मतिं देहि भोगान्देहि हरिप्रिये
इच्छा दे, बुद्धी दे, भोग दे, हे हरिप्रिय.
सर्वाधिकारमेवं वै प्रभावं च प्रतापकम्
अशी ही सर्वश्रेष्ठ सत्ता, सामर्थ्य आणि तेज आहे.
इत्युक्त्वा तु महेन्द्रश्च सर्वैः सुरगणैः सह
हे सांगून महेन्द्राने सर्व देवांसह
ब्रह्मा च शंकरश्चैव शेषो धर्मश्च केशवः
ब्रह्मा, शंकर, शेष, धर्म आणि केशव
देवेभ्यश्च वरं दत्त्वा पुष्पमालां मनोहराम्
देवतांना वर देऊन, सुंदर फुलांची माळ दिली.
ययुर्देवाश्च सन्तुष्टाः स्वं स्वं स्थानं च नारद
देवता समाधानाने, नारद, आपापल्या स्थानावर परतल्या.
ययतुस्तौ स्वस्वगृहं ब्रह्मेशानौ च नारद
ब्रह्मा आणि ईशानही, नारद, आपापल्या घरी गेले.
इदं स्तोत्रं महापुण्यं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः
जो मनुष्य हे अत्यंत पुण्यदायक स्तोत्र दिवसातील तीन वेळा म्हणतो,
सिद्धस्तोत्रं यदि पठेत्सोऽपि कल्पतरुर्नरः
जो हे सिद्ध स्तोत्र म्हणतो, तोही कल्पवृक्षासारखा होतो.
सिद्धिःस्तोत्रं यदि पठेन्मासमेकं च संयतः 2.39.
जो संयमाने हे सिद्धीचे स्तोत्र एक महिना म्हणतो,
नारद उवाच तस्य सर्वा पुरःपूजेत्युक्तं पूर्वं त्वया प्रभो
नारद म्हणाले: प्रभो, पूर्वी तुम्ही सांगितले की सर्व पूजा त्याच्या उपस्थितीत होते.
तदेव स्थापितं पुष्पं गजेन्द्रस्यैव मस्तके
तेच फूल गजेंद्राच्या डोक्यावर ठेवले गेले.
मूर्ध्नि च्छिन्ने गणपतेः शनेर्दृष्ट्या पुरा मुने
मुनी, शनीच्या दृष्टीने पूर्वी गणपतीचे डोके छाटले गेले.