तृणं छिनत्ति नखरैस्तैर्वा यो हि लिखेन्महीम्
जो आपल्या नखांनी गवत कापतो किंवा नखांनी जमीन कुरतडतो.
सूर्य्योदये च द्विर्भोजी दिवाशायी च वाडवः
जो सूर्य उगवल्यावर दोनदा खातो किंवा दिवसा झोपतो, त्याला घोडा म्हणतात.
आचारहीनो यो विप्रो यश्च शूद्रप्रतिग्रही
जो ब्राह्मण आचारधर्म पाळत नाही किंवा शूद्राकडून दान घेतो.
स्निग्धपादश्च नग्नो वा यः शेते ज्ञानदुर्बलः
ज्याचे पाय तेलकट आहेत, जो नग्न झोपतो किंवा ज्याचे ज्ञान कमी आहे.
शिरस्नातश्च तैलेन योऽन्यदङ्गमुपस्पृशेत्
जो डोक्याला तेल लावून अंघोळ करतो आणि मग शरीराच्या दुसऱ्या भागाला स्पर्श करतो.
व्रतोपवासहीनो यः सन्ध्याहीनोऽशुचिर्द्विजः
जो ब्राह्मण व्रत आणि उपवास करत नाही, संध्यावंदन सोडतो आणि अपवित्र असतो.
यत्र तत्र हरेरर्चा हरेरुत्कीर्त्तनं शुभम् 2.38.
जिथे हरिची पूजा होते किंवा हरिचे मंगल कीर्तन होते.
यत्र प्रशंसा कृष्णस्य तद्भक्तस्य पितामह
जिथे कृष्णाची किंवा त्याच्या भक्ताची स्तुती होते, हे पितामह.
यत्र शङ्खध्वनिः शङ्खः शिला च तुलसीदलम्
जिथे शंखाचा आवाज, शंख, शिळा किंवा तुळशीचे पान असते.
शिवलिङ्गार्चनं यत्र तस्य चोत्कीर्त्तनं शुभम्
जिथे शिवलिंगाची पूजा होते किंवा त्याचे मंगल कीर्तन होते.
विप्राणां सेवनं यत्र तेषां वै भोजनं शुभम्
जिथे ब्राह्मणांची सेवा होते किंवा त्यांचे मंगल भोजन असते.
इत्युक्त्वा च सुरान्सर्वान्रमामाह रमापतिः
अशी वाणी सर्व देवांना सांगून, लक्ष्मीपतीने रामाला संबोधले.
इत्युक्त्वा तां जगन्नाथो ब्रह्माणं पुनराह च
अशी वाणी तिला सांगून, जगन्नाथाने पुन्हा ब्रह्माला संबोधले.
इत्युक्त्वा कमलाकान्तो देवश्चान्तरधान्मुने
अशी वाणी सांगून, लक्ष्मीचे प्रिय देव, हे मुनी, अदृश्य झाले.
मन्थानं मन्दरं कृत्वा कूर्मं कृत्वा च भाजनम्
मंथनासाठी मंदार पर्वत घेतला आणि कासवाला पात्र केले.
धन्वन्तरिं च पीयूषमुच्चैःश्रवसमीप्सितम्
धन्वंतरी, अमृत आणि इच्छित अश्व उच्चैःश्रवा मिळाले.
वनमालां ददौ सा च क्षीरोदशायिने मुने 2.38.
ती वनफुलांची माळ क्षीरसागरावर शयन करणाऱ्या त्या प्रभूला दिली, हे मुनी.
देवैः स्तुता पूजिता च ब्रह्मणा शङ्करेण च
देवतांनी, ब्रह्मा आणि शंकर यांनी तिला स्तुती केली आणि सन्मान दिला.
प्रापुर्देवाः स्वविषयं दैत्यैर्ग्रस्तं भयङ्करैः
भयंकर दैत्यांनी जिंकलेल्या आपापल्या लोकांना देवांनी पुन्हा मिळवले.
इत्येवं कथितं सर्वं लक्ष्म्युपाख्यानमुत्तमम्
अशी ही लक्ष्मीची उत्तम कथा पूर्णपणे सांगितली आहे.
नारद उवाच ईप्सितं लक्ष्म्युपाख्यानं ध्यानं स्तोत्रादिकं वद
नारद म्हणाले: मला हवी असलेली लक्ष्मीची कथा, तिचे ध्यान आणि स्तोत्र सांग.
हरिणा पूजिता पूर्वं ततो ब्रह्मादिभिस्तथा ध्यानेन पूजिता केन विधिना केन वा पुरा
हरिने आधी तिची पूजा केली, मग ब्रह्मा व इतरांनीही. प्राचीन काळी ध्यानाने तिला कोणी आणि कशा प्रकारे पूजले हे सांग.
श्रीनारायण उवाच क्षीरोदे संस्थाप्य घटं देवषट्कमपूजयत्
श्रीनारायण म्हणाले: क्षीरसागरावर एक कलश स्थापन करून त्याने सहा देवांची पूजा केली.
गणेशं च दिनेशं च वह्निं विष्णुं शिवं शिवाम्
त्यात गणेश, सूर्य, अग्नी, विष्णु, शिव आणि पार्वती यांची पूजा केली.
तत्रावाह्य महालक्ष्मीं परमैश्वर्य्यरूपिणीम्
तेथे त्याने परमैश्वर्याने युक्त असलेल्या महालक्ष्मीला आवाहन केले.
पुरः स्थितेषु मुनिषु ब्राह्मणेषु गुरौ तथा
समोर मुनी, ब्राह्मण आणि गुरु उपस्थित होते.
पारिजातस्य पुष्पं च गृहीत्वा चन्दनोक्षितम्
त्याने पारिजातकाचे चंदन लावलेले फूल घेतले.
ध्यानं च सामवेदोक्तं यदुक्तं ब्रह्मणे पुरा
सामवेदात सांगितलेल्या आणि पूर्वी ब्रह्माला शिकवलेल्या ध्यानाने त्याने ध्यान केले.
सहस्रदलपद्मस्य कर्णिकावासिनीं पराम् 2.39.
सहस्त्रदल कमळाच्या कुडीमध्ये वसणाऱ्या त्या परमेश्वरीचे त्याने ध्यान केले.
स्वतेजसा प्रज्वलन्तीं सुखदृश्यां मनोहराम्
ती स्वतःच्या तेजाने उजळणारी, पाहायला सुखद आणि मन मोहवणारी आहे.