मद्भक्तानां च मे निन्दा यत्र यत्र भवेत्सुराः
आणि जिथे जिथे, हे देवांनो, माझ्या भक्तांची निंदा होते—
मद्भक्तिहीनो यो मूढो यो भुङ्क्ते हरिवासरे
जो माझ्या भक्तीपासून दूर आहे, मूर्ख आहे आणि हरिवासराला जेवतो—
मन्नामविक्रयी यश्च विक्रीणाति स्वकन्यकाम्
जो माझे नाव विकतो किंवा स्वतःची मुलगी विकतो—
पापिनां यो गृहं याति शूद्रश्राद्धान्नभोजिनाम्
जो पाप्यांच्या घरी जातो किंवा शूद्रांच्या श्राद्धातील अन्न खातो—
शूद्राणां शवदाही च भाग्यहीनश्च वाडवः
शूद्रांमध्ये जो प्रेत जाळतो आणि ज्याचे नशीब फाटले आहे असा घोड्याचा व्यापारी—
शूद्राणां सूपकारो यो ब्राह्मणो वृषवाहकः
जो शूद्रांसाठी स्वयंपाक करतो किंवा ब्राह्मण असून बैल हाकतो—
विप्रो यवनसेवी च देवलः शूद्रयाजकः
जो ब्राह्मण यवनांची सेवा करतो, देवळाचा पुजारी किंवा शूद्रांचा यजमान—
विश्वासघाती मित्रघ्नो नरघाती कृतघ्नकः 2.38.
जो विश्वासघात करतो, मित्राचा वध करतो, माणसाचा वध करतो आणि उपकार विसरतो.
अशुद्धहृदयः कूरो हिंसको निन्दको द्विजः
ज्याच्या मनात अपवित्रता आहे, जो क्रूर आहे आणि जो दुसऱ्यांची निंदा करतो, असा ब्राह्मण.
यो विप्रः पुंश्चलीपुत्रो महापापी च तत्पतिः
जो ब्राह्मण व्यभिचारिणीचा मुलगा आहे किंवा जो मोठा पापी आहे, आणि त्याचा नवरा.
तृणं छिनत्ति नखरैस्तैर्वा यो हि लिखेन्महीम्
जो आपल्या नखांनी गवत कापतो किंवा नखांनी जमीन कुरतडतो.
सूर्य्योदये च द्विर्भोजी दिवाशायी च वाडवः
जो सूर्य उगवल्यावर दोनदा खातो किंवा दिवसा झोपतो, त्याला घोडा म्हणतात.
आचारहीनो यो विप्रो यश्च शूद्रप्रतिग्रही
जो ब्राह्मण आचारधर्म पाळत नाही किंवा शूद्राकडून दान घेतो.
स्निग्धपादश्च नग्नो वा यः शेते ज्ञानदुर्बलः
ज्याचे पाय तेलकट आहेत, जो नग्न झोपतो किंवा ज्याचे ज्ञान कमी आहे.
शिरस्नातश्च तैलेन योऽन्यदङ्गमुपस्पृशेत्
जो डोक्याला तेल लावून अंघोळ करतो आणि मग शरीराच्या दुसऱ्या भागाला स्पर्श करतो.
व्रतोपवासहीनो यः सन्ध्याहीनोऽशुचिर्द्विजः
जो ब्राह्मण व्रत आणि उपवास करत नाही, संध्यावंदन सोडतो आणि अपवित्र असतो.
यत्र तत्र हरेरर्चा हरेरुत्कीर्त्तनं शुभम् 2.38.
जिथे हरिची पूजा होते किंवा हरिचे मंगल कीर्तन होते.
यत्र प्रशंसा कृष्णस्य तद्भक्तस्य पितामह
जिथे कृष्णाची किंवा त्याच्या भक्ताची स्तुती होते, हे पितामह.
यत्र शङ्खध्वनिः शङ्खः शिला च तुलसीदलम्
जिथे शंखाचा आवाज, शंख, शिळा किंवा तुळशीचे पान असते.
शिवलिङ्गार्चनं यत्र तस्य चोत्कीर्त्तनं शुभम्
जिथे शिवलिंगाची पूजा होते किंवा त्याचे मंगल कीर्तन होते.
विप्राणां सेवनं यत्र तेषां वै भोजनं शुभम्
जिथे ब्राह्मणांची सेवा होते किंवा त्यांचे मंगल भोजन असते.
इत्युक्त्वा च सुरान्सर्वान्रमामाह रमापतिः
अशी वाणी सर्व देवांना सांगून, लक्ष्मीपतीने रामाला संबोधले.
इत्युक्त्वा तां जगन्नाथो ब्रह्माणं पुनराह च
अशी वाणी तिला सांगून, जगन्नाथाने पुन्हा ब्रह्माला संबोधले.
इत्युक्त्वा कमलाकान्तो देवश्चान्तरधान्मुने
अशी वाणी सांगून, लक्ष्मीचे प्रिय देव, हे मुनी, अदृश्य झाले.
मन्थानं मन्दरं कृत्वा कूर्मं कृत्वा च भाजनम्
मंथनासाठी मंदार पर्वत घेतला आणि कासवाला पात्र केले.
धन्वन्तरिं च पीयूषमुच्चैःश्रवसमीप्सितम्
धन्वंतरी, अमृत आणि इच्छित अश्व उच्चैःश्रवा मिळाले.
वनमालां ददौ सा च क्षीरोदशायिने मुने 2.38.
ती वनफुलांची माळ क्षीरसागरावर शयन करणाऱ्या त्या प्रभूला दिली, हे मुनी.
देवैः स्तुता पूजिता च ब्रह्मणा शङ्करेण च
देवतांनी, ब्रह्मा आणि शंकर यांनी तिला स्तुती केली आणि सन्मान दिला.
प्रापुर्देवाः स्वविषयं दैत्यैर्ग्रस्तं भयङ्करैः
भयंकर दैत्यांनी जिंकलेल्या आपापल्या लोकांना देवांनी पुन्हा मिळवले.
इत्येवं कथितं सर्वं लक्ष्म्युपाख्यानमुत्तमम्
अशी ही लक्ष्मीची उत्तम कथा पूर्णपणे सांगितली आहे.